Sonunda aş olan 140 kelime var. AŞ ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde aş olan kelimeler listesine ya da başında aş olan kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi
Harf Sayısına Göre Kelimeler
KAHRAMANMARAŞ
HEYKELTIRAŞ, LACİVERTTAŞ
ELMASTIRAŞ, HACIBEKTAŞ, KALEMTIRAŞ
MESLEKTAŞ, MİLLETTAŞ, TOKMAKBAŞ, TOPLUMDAŞ
ALTINBAŞ, ALTINTAŞ, ANLAMDAŞ, BALTABAŞ, BEŞİKTAŞ, BÜYÜKBAŞ, BÜZÜKTAŞ, CANHIRAŞ, DEMİRBAŞ, DOKUZTAŞ, DUYGUDAŞ, GÖNÜLDAŞ, GÖREVDAŞ, GÖRÜŞTAŞ, HURDAHAŞ, KADEHDAŞ, KANCABAŞ, KARINDAŞ, KIZILBAŞ, KONUMDAŞ, KÜÇÜKBAŞ, MEVKİDAŞ, NESİLDAŞ, PÜRTELAŞ, SALLABAŞ, ŞEHİRDAŞ, ŞEKİLDAŞ, SINIRDAŞ, VATANDAŞ, YEŞİLBAŞ, ZAMANDAŞ
AHIRDAŞ, ARKADAŞ, AŞIKTAŞ, AYAKTAŞ, DAVADAŞ, DELİBAŞ, DENKTAŞ, ELMABAŞ, İĞTİŞAŞ, KABATAŞ, KAFADAŞ, KARABAŞ, KARAKAŞ, KARATAŞ, KARAVAŞ, KENTTAŞ, KIYIDAŞ, KOCABAŞ, OKULDAŞ, OMUZDAŞ, RENKTAŞ, ÜLKÜDAŞ, ULUSTAŞ, YEDİTAŞ, YURTTAŞ
ALABAŞ, BAĞDAŞ, BAŞTAŞ, BEŞTAŞ, BOYDAŞ, ÇAĞDAŞ, CANDAŞ, ÇARDAŞ, DEHHAŞ, DİLDAŞ, DİNDAŞ, HAŞHAŞ, İRİBAŞ, IRKTAŞ, KANDAŞ, KOLDAŞ, NAKKAŞ, NEBBAŞ, PAYDAŞ, SIRDAŞ, SOYDAŞ, TAYDAŞ, TEKTAŞ, TOPBAŞ, YAMYAŞ, YANDAŞ, YOLDAŞ
ABRAŞ, AKBAŞ, AKTAŞ, ALMAŞ, AYYAŞ, BULAŞ, ÇAMAŞ, ÇUVAŞ, DADAŞ, DALAŞ, DARAŞ, ERBAŞ, FARAŞ, GEVAŞ, GULAŞ, KUMAŞ, LAVAŞ, MARAŞ, OYDAŞ, OYNAŞ, ŞABAŞ, SALAŞ, SAVAŞ, SUTAŞ, TALAŞ, TARAŞ, TELAŞ, TIRAŞ, ÜÇTAŞ, UĞRAŞ, YARAŞ, YAVAŞ
ADAŞ, APAŞ, ATAŞ, AYAŞ, FLAŞ, MAAŞ, NAAŞ, ULAŞ
BAŞ, FAŞ, KAŞ, MAŞ, TAŞ, YAŞ
AŞ
Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.
Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)
- KAHRAMANMARAŞ
- ...
- HEYKELTIRAŞ
-
Kelime Kökeni : Arapça
-
[isim]
Heykelci
-
[isim]
Heykelci
- LACİVERTTAŞ
- ...
- KALEMTIRAŞ
-
Kelime Kökeni : Arapça
-
[isim]
Kamış kalemleri açmak için kullanılan uzun saplı küçük bıçak
-
Kurşun kalemlerin ucunu açmak için kullanılan türlü biçimlerdeki keski, kalem açacağı
-
[isim]
Kamış kalemleri açmak için kullanılan uzun saplı küçük bıçak
- ELMASTIRAŞ
-
Kelime Kökeni : Arapça
-
[sıfat]
Üzeri elmas gibi yontulmuş (iyi tür cam, billur)
- "Elmastıraş sürahi."
-
[isim]
Ucu elmaslı, kalem biçiminde cam keskisi, elmas
-
[sıfat]
Üzeri elmas gibi yontulmuş (iyi tür cam, billur)
- HACIBEKTAŞ
- ...
- TOPLUMDAŞ
-
-
[isim]
Aynı topluma bağlı bireylerin her biri
-
[isim]
Aynı topluma bağlı bireylerin her biri
- TOKMAKBAŞ
-
-
[isim]
Kaya balığı
-
[isim]
Kaya balığı
- MİLLETTAŞ
-
-
[isim]
Aynı milletten olan kimse
- "Kırk senedir hasret kaldığı millettaşlarını görmekten şaşırmıştı." (Ömer Seyfettin)
-
[isim]
Aynı milletten olan kimse
- MESLEKTAŞ
-
-
[isim]
Aynı meslekten olan kimse
- "Avrupa'daki yeni tıp hareketlerini, bazı meslektaşlar gibi büsbütün ihmal etmiş değilimdir." (Reşat Nuri Güntekin)
-
[isim]
Aynı meslekten olan kimse
- KARINDAŞ
-
-
[isim]
Kardeş
-
[isim]
Kardeş
- BÜYÜKBAŞ
-
-
[isim]
Sığır, manda vb. kasaplık hayvanlara verilen genel ad
-
[isim]
Sığır, manda vb. kasaplık hayvanlara verilen genel ad
- KONUMDAŞ
- ...
- BÜZÜKTAŞ
-
-
[isim]
Kafa dengi arkadaş, kafadar
-
[isim]
Kafa dengi arkadaş, kafadar
- DUYGUDAŞ
-
-
[isim]
Bir konuda duyguları diğer bir kişiyle aynı olan kimse
-
Üyesi olmadığı hâlde bir partinin, bir kuruluşun görüşlerini benimseyen veya bir görüşü, bir öğretiyi, bir akımı tutan kimse, sempatizan
-
[isim]
Bir konuda duyguları diğer bir kişiyle aynı olan kimse
- ZAMANDAŞ
-
-
[sıfat]
Aynı zamanda yapılan veya gerçekleşen
-
[sıfat]
Aynı zamanda yapılan veya gerçekleşen
- KÜÇÜKBAŞ
-
-
[isim]
Kasaplık hayvanlardan koyun ve keçiye verilen ortak ad
-
[isim]
Kasaplık hayvanlardan koyun ve keçiye verilen ortak ad
- MEVKİDAŞ
- ...
- BALTABAŞ
-
-
[isim]
Baş bodoslaması omurga hattına dikey olarak çelik lamadan yapılmış gemi
-
[isim]
Baş bodoslaması omurga hattına dikey olarak çelik lamadan yapılmış gemi
- DEMİRBAŞ
-
-
[isim]
Bir yerde kullanılan, bir yere kayıtlı olan, bir görevliden öbürüne teslim edilen dayanıklı eşya
- "Bu masalar demirbaştır."
-
[sıfat]
Bu nitelikte olan
- "Demirbaş gereç. Demirbaş dolap."
-
[sıfat]
Bir yerin eskisi, emektarı olan (kimse)
- "Gerçi Celile'nin ailesi içinde doğup büyümüş Huriye diye demirbaş bir evlatlığımız vardır." (Reşat Nuri Güntekin)
-
[isim]
Bir yerde kullanılan, bir yere kayıtlı olan, bir görevliden öbürüne teslim edilen dayanıklı eşya