Aş ile biten 8 harfli kelimeler

Sonunda aş olan 8 harfli 31 kelime var. AŞ ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde aş olan kelimeler listesine ya da başında aş olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KIZILBAŞ

1. [isim] Şii mezhebinin bir kolundan olan

ALTINBAŞ

1. [isim, bitki bilimi] Genellikle Ege Bölgesi'nde yetişen, yuvarlak, kalınca kabuklu güzel bir tür kavun

SINIRDAŞ

1. [isim] Ortak sınırları olanlardan her biri; hemhudut

DOKUZTAŞ

1. [isim] Dokuz taşla oynanan ve taşların yerleri ile yürütme yolları çizgilerle gösterilen oyun; dokurcun

ALTINTAŞ

1. [isim] Kütahya iline bağlı ilçelerden biri

PÜRTELAŞ

Kelime Kökeni: Farsça pur + Arapça telāş

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız telaşlı
2. [zarf] Telaşlı olarak
   • "Gırtlağımı yırtarcasına haykırırken odaya efendim pürtelaş girdi." (Refik Halit Karay)

ZAMANDAŞ

1. [isim] Aynı zamanda yapılanlardan veya gerçekleşenlerden her biri

DUYGUDAŞ

1. [isim] Bir konuda duyguları diğer bir kişiyle aynı olan kimse
2. Üyesi olmadığı hâlde bir partinin, bir kuruluşun görüşlerini benimseyen veya bir görüşü, bir öğretiyi, bir akımı tutan kimse; sempatizan

KARINDAŞ

1. [isim, eskimiş] Bakınız kardeş

GÖREVDAŞ

1. [isim] Birlikte görev yapanlardan her biri
2. Aynı görevi yapanlardan her biri

CANHIRAŞ

Kelime Kökeni: Farsça cānḫirāş

1. [sıfat] Yürek paralayan, iç tırmalayan, tüyler ürpertecek kadar korkunç
   • "Canhıraş bir feryat koparır koparmaz ipek gömlekle odaya kendimi atmışım." (Sermet Muhtar Alus)

BALTABAŞ

1. [isim, denizcilik] Baş bodoslaması omurga hattına dikey olarak çelik lamadan yapılmış gemi
   • "Selçuk kadırgalarının kullanışları pek kolaydı, bunlara baltabaş denilirdi." (Enver Behnan Şapolyo)
2. [sıfat] Bu gemiye benzeyen (otomobil vb.)

BEŞİKTAŞ

1. [isim] İstanbul iline bağlı ilçelerden biri

BÜYÜKBAŞ

1. [isim] Eti, sütü ve derisinden yararlanılan sığır, manda vb. hayvanların genel adı; kocabaş
2. [mecaz] Makam mevki sahibi kimse
   • "Kim bilir yukarılarda hangi büyükbaşları tanıyor?" (Ahmet Ümit)

GÖNÜLDAŞ

1. [isim, mecaz] Duyguları aynı olanlardan her biri, candan dost

DEMİRBAŞ

1. [isim] Bir yerde kullanılan, bir yere kayıtlı olan, bir görevliden öbürüne teslim edilen dayanıklı eşya
   • "Salonun demirbaşı olan piyano, yağmurlu günlerde çocukların eğlenmesi için kullanıldı." (Ayla Kutlu)
2. [sıfat] Bu nitelikte olan
   • "Demirbaş gereç. Demirbaş dolap."
3. [sıfat, mecaz] Bir yerin eskisi, emektarı olan (kimse)
   • "Her romancının bütün romanlarında değişmeyen demirbaş bir kişisi var: kendisi." (Adalet Ağaoğlu)
4. [sıfat, mecaz] Bir yerde eskiden beri bulunan veya bir yerin müdavimi olan (kimse)

MEVKİDAŞ

1. [isim] Aynı mevkide olanlardan her biri

VATANDAŞ

1. [isim] Bakınız yurttaş
   • "Vatanın her karış toprağı, vatandaşın kanıyla ıslanmadıkça terk olunamaz." (Atatürk)

KANCABAŞ

1. [isim] Başı kancaya benzer biçimde olan, altı veya sekiz çift kürekle çekilen, dar, uzun bir tür kayık

ŞEHİRDAŞ

1. [isim] Aynı şehirde oturan kimse
   • "Bilmem kaç şehirdaş susuz kalır." (Nâzım Hikmet)