Şak ile başlayan kelimeler

Başında şak olan 57 kelime var. Şak ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde şak olan kelimeler listesine ya da sonu şak ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında şak bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

14 Harfli Kelimeler

ŞAKALAŞABİLMEK

13 Harfli Kelimeler

ŞAKALAŞABİLME

11 Harfli Kelimeler

ŞAKIRDATMAK, ŞAKLABANLIK, ŞAKŞAKÇILIK

10 Harfli Kelimeler

ŞAKACIKTAN, ŞAKALAŞMAK, ŞAKIRDAMAK, ŞAKIRDATMA, ŞAKIRDAYIŞ, ŞAKIRTISIZ, ŞAKULLEMEK

9 Harfli Kelimeler

ŞAKACILIK, ŞAKALAŞIŞ, ŞAKALAŞMA, ŞAKIRDAMA, ŞAKIRTILI, ŞAKKETMEK, ŞAKKOLMAK, ŞAKLATMAK, ŞAKRAKLIK, ŞAKULLEME

8 Harfli Kelimeler

ŞAKILDAK, ŞAKKADAK, ŞAKKETME, ŞAKKOLMA, ŞAKLABAN, ŞAKLAMAK, ŞAKLATIŞ, ŞAKLATMA, ŞAKLAYIŞ, ŞAKRAMAK, ŞAKŞAKÇI

7 Harfli Kelimeler

ŞAKADAN, ŞAKAMSI, ŞAKASIZ, ŞAKAYIK, ŞAKİLİK, ŞAKIMAK, ŞAKIRTI, ŞAKIYIŞ, ŞAKLAMA, ŞAKRAMA

6 Harfli Kelimeler

ŞAKACI, ŞAKALI, ŞAKIMA, ŞAKİRT, ŞAKRAK, ŞAKŞAK, ŞAKULİ

5 Harfli Kelimeler

ŞAKAK, ŞAKIT, ŞAKUL, ŞAKÜL

4 Harfli Kelimeler

ŞAKA, ŞAKİ

3 Harfli Kelimeler

ŞAK

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ŞAKALAŞABİLMEK

1. [nesnesiz, -le] Şakalaşma ihtimali veya imkânı bulunmak
2. Şakalaşma becerisi bulunmak

ŞAKALAŞABİLME

1. [isim] Şakalaşabilmek işi

ŞAKŞAKÇILIK

1. [isim] Şakşakçı olma durumu

ŞAKIRDATMAK

1. [-i] Şakır şakır ses çıkartmak
   • "Ağzındaki takma dişleri şakırdatacağına, adam gibi cevap ver!" (Memduh Şevket Esendal)

ŞAKLABANLIK

1. [isim] Şaklaban olma durumu
   • "Dikkate şayan bir neşem, bir şaklabanlığım vardı." (Aka Gündüz)

ŞAKIRDAMAK

1. [nesnesiz] "Şakır" diye ses çıkarmak
   • "Bursa'da bir eski cami avlusu / Küçük şadırvanda şakırdayan su" (Ahmet Hamdi Tanpınar)

ŞAKALAŞMAK

1. [nesnesiz, -le] Karşılıklı olarak şaka etmek, şaka yapmak
   • "Çocuklar gibi şakrak, ne kadar şakalaştık / İkimiz, onunla ben, samimi arkadaştık" (Enis Behiç Koryürek)

ŞAKULLEMEK

1. [-i, eskimiş] Çekülle düşey doğrultusuna bakmak; şavullamak
2. [mecaz] Bakınız yoklamak

ŞAKACIKTAN

1. [zarf] Bakınız şakadan
   • "Başımı da şöyle yastığa doğru şakacıktan eğdim." (Sait Faik Abasıyanık)

ŞAKIRDATMA

1. [isim] Şakırdatmak işi
   • "Ahmet iskarpinlerinin nalçalı topuklarını taşlarda şakırdatmaya başladı." (Nâzım Hikmet)

ŞAKIRDAYIŞ

1. [isim] Şakırdamak işi

ŞAKIRTISIZ

1. [sıfat] Şakırtısı olmayan

ŞAKKETMEK

Kelime Kökeni: Arapça şaḳḳ + Türkçe etmek

1. [-i, eskimiş] Yarmak, ikiye ayırmak, parçalamak

ŞAKRAKLIK

1. [isim] Şakrak olma durumu
   • "Genç kızlığın bütün şakraklığı dershaneyi kapladı, her kafadan bir ses çıkıyordu." (Aka Gündüz)

ŞAKIRTILI

1. [sıfat] Şakırtısı olan
   • "Sırtına, kaba etlerine yumruklar, şakırtılı silleler atmaya başladı." (Reşat Nuri Güntekin)

ŞAKULLEME

1. [isim] Şakullemek işi

ŞAKIRDAMA

1. [isim] Şakırdamak işi

ŞAKKOLMAK

Kelime Kökeni: Arapça şaḳḳ + Türkçe olmak

1. [nesnesiz, eskimiş] Yarılmak, ikiye ayrılmak, parçalanmak

ŞAKLATMAK

1. [-i] "Şak" diye ses çıkartmak
   • "Yaygaracı kadın bir elinin tersini öteki elinin avucuna vurarak şaklatıyor, gözlerini açıyor, bağırıyordu." (Peyami Safa)

ŞAKACILIK

1. [isim] Şakacı olma durumu
   • "Her zamanki şakacılığı ve filozofça sözleri ile evin içindeki bu gergin havayı yatıştırmasını çok iyi becerirdi." (Haldun Taner)