Şaka ile başlayan kelimeler

Başında şaka olan 15 kelime var. Şaka ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde şaka olan kelimeler listesine ya da sonu şaka ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında şaka bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

14 Harfli Kelimeler

ŞAKALAŞABİLMEK

13 Harfli Kelimeler

ŞAKALAŞABİLME

10 Harfli Kelimeler

ŞAKACIKTAN, ŞAKALAŞMAK

9 Harfli Kelimeler

ŞAKACILIK, ŞAKALAŞIŞ, ŞAKALAŞMA

7 Harfli Kelimeler

ŞAKADAN, ŞAKAMSI, ŞAKASIZ, ŞAKAYIK

6 Harfli Kelimeler

ŞAKACI, ŞAKALI

5 Harfli Kelimeler

ŞAKAK

4 Harfli Kelimeler

ŞAKA

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ŞAKALAŞABİLMEK

1. [nesnesiz, -le] Şakalaşma ihtimali veya imkânı bulunmak
2. Şakalaşma becerisi bulunmak

ŞAKALAŞABİLME

1. [isim] Şakalaşabilmek işi

ŞAKACIKTAN

1. [zarf] Bakınız şakadan
   • "Başımı da şöyle yastığa doğru şakacıktan eğdim." (Sait Faik Abasıyanık)

ŞAKALAŞMAK

1. [nesnesiz, -le] Karşılıklı olarak şaka etmek, şaka yapmak
   • "Çocuklar gibi şakrak, ne kadar şakalaştık / İkimiz, onunla ben, samimi arkadaştık" (Enis Behiç Koryürek)

ŞAKALAŞMA

1. [isim] Şakalaşmak işi
   • "Bu şakalaşma sahnesi taşkın hareketler ve seyircilerin kahkahaları ile bir müddet devam eder." (Ahmet Kutsi Tecer)

ŞAKALAŞIŞ

1. [isim] Şakalaşmak işi

ŞAKACILIK

1. [isim] Şakacı olma durumu
   • "Her zamanki şakacılığı ve filozofça sözleri ile evin içindeki bu gergin havayı yatıştırmasını çok iyi becerirdi." (Haldun Taner)

ŞAKAYIK

Kelime Kökeni: Arapça şaḳāʾiḳ

1. [isim, bitki bilimi] Düğün çiçeğigillerden, çiçekleri türlü renkte, çok yıllık güzel bir süs bitkisi (Paeonia mascula)

ŞAKASIZ

1. [zarf] Şaka yapmaksızın, ciddi olarak
   • "Ben şakasız, alaysız duramam ah, duramam, ölürüm, anlayınız." (Gülten Akın)

ŞAKADAN

1. [zarf] Şaka olarak, şaka diye; şakacıktan, mahsus (I)
   • "Belki benim kadar bir kızınız da vardır, çok rica ederim, bir daha bana böyle nişanlım için şakadan kara haber vermeyiniz." (Halide Edip Adıvar)

ŞAKAMSI

1. [zarf] Şakaya benzer biçimde
   • "İşçinin başına şakamsı şap şap vurur." (Muzaffer İzgü)

ŞAKACI

1. [sıfat] Şaka yapmasını seven, şakalaşmadan hoşlanan; latifeci
   • "Gazi, teessürünü şakacı bir tonla örterek sözümü kesti." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

ŞAKALI

1. [sıfat] Şaka içeren, içinde şaka bulunan

ŞAKAK

1. [isim] Göz, alın ve yanak arasında, elmacık kemiğinin üstünde bulunan çukurumsu bölge; duluk
   • "Ara sıra boynunu, şakaklarını ovdururdu bana." (Yusuf Atılgan)

ŞAKA

1. [isim] Güldürmek, eğlendirmek amacıyla karşısındakini kırmadan yapılan hareket veya söylenen söz; latife
   • "Şaka ettiğini ama şakanın tadını kaçırdığını söylüyordu." (Ayla Kutlu)