İçinde ŞAKA geçen kelimeler

İçinde şaka olan 19 kelime var. İçerisinde ŞAKA bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında şaka olan kelimeler listesine ya da sonu şaka ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

14 Harfli Kelimeler

ŞAKALAŞABİLMEK

13 Harfli Kelimeler

DENİZŞAKAYIĞI, ŞAKALAŞABİLME

10 Harfli Kelimeler

ŞAKACIKTAN, ŞAKALAŞMAK, ŞAŞAKALMAK

9 Harfli Kelimeler

ŞAKACILIK, ŞAKALAŞIŞ, ŞAKALAŞMA, ŞAŞAKALMA

7 Harfli Kelimeler

MUAŞAKA, ŞAKADAN, ŞAKAMSI, ŞAKASIZ, ŞAKAYIK

6 Harfli Kelimeler

ŞAKACI, ŞAKALI

5 Harfli Kelimeler

ŞAKAK

4 Harfli Kelimeler

ŞAKA

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ŞAKALAŞABİLMEK

1. [nesnesiz, -le] Şakalaşma ihtimali veya imkânı bulunmak
2. Şakalaşma becerisi bulunmak

ŞAKALAŞABİLME

1. [isim] Şakalaşabilmek işi

DENİZŞAKAYIĞI

1. [isim, hayvan bilimi] Bakınız denizgülü
   • "Okyanusta denizşakayığı isimli bir canlı türü var." (Mehtap Kabataş)

ŞAŞAKALMAK

1. [-e] Çok şaşırmak, şaşkınlıktan ne yapacağını bilememek
   • "Fırtınadan sonra şaşakalır insan, anlayamaz o azgın denizin ne kerametle, nasıl durulduğunu." (Azra Erhat)

ŞAKACIKTAN

1. [zarf] Bakınız şakadan
   • "Başımı da şöyle yastığa doğru şakacıktan eğdim." (Sait Faik Abasıyanık)

ŞAKALAŞMAK

1. [nesnesiz, -le] Karşılıklı olarak şaka etmek, şaka yapmak
   • "Çocuklar gibi şakrak, ne kadar şakalaştık / İkimiz, onunla ben, samimi arkadaştık" (Enis Behiç Koryürek)

ŞAKALAŞMA

1. [isim] Şakalaşmak işi
   • "Bu şakalaşma sahnesi taşkın hareketler ve seyircilerin kahkahaları ile bir müddet devam eder." (Ahmet Kutsi Tecer)

ŞAKALAŞIŞ

1. [isim] Şakalaşmak işi

ŞAKACILIK

1. [isim] Şakacı olma durumu
   • "Her zamanki şakacılığı ve filozofça sözleri ile evin içindeki bu gergin havayı yatıştırmasını çok iyi becerirdi." (Haldun Taner)

ŞAŞAKALMA

1. [isim] Şaşakalmak işi

MUAŞAKA

Kelime Kökeni: Arapça muʿāşaḳa

1. [isim, eskimiş] Bakınız âşıktaşlık
   • "Bir muaşakadan sonra evlendiği hanımla aralarında bir hayli kıskançlık vakaları geçmiş." (Abdülhak Şinasi Hisar)

ŞAKAYIK

Kelime Kökeni: Arapça şaḳāʾiḳ

1. [isim, bitki bilimi] Düğün çiçeğigillerden, çiçekleri türlü renkte, çok yıllık güzel bir süs bitkisi (Paeonia mascula)

ŞAKASIZ

1. [zarf] Şaka yapmaksızın, ciddi olarak
   • "Ben şakasız, alaysız duramam ah, duramam, ölürüm, anlayınız." (Gülten Akın)

ŞAKADAN

1. [zarf] Şaka olarak, şaka diye; şakacıktan, mahsus (I)
   • "Belki benim kadar bir kızınız da vardır, çok rica ederim, bir daha bana böyle nişanlım için şakadan kara haber vermeyiniz." (Halide Edip Adıvar)

ŞAKAMSI

1. [zarf] Şakaya benzer biçimde
   • "İşçinin başına şakamsı şap şap vurur." (Muzaffer İzgü)

ŞAKACI

1. [sıfat] Şaka yapmasını seven, şakalaşmadan hoşlanan; latifeci
   • "Gazi, teessürünü şakacı bir tonla örterek sözümü kesti." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

ŞAKALI

1. [sıfat] Şaka içeren, içinde şaka bulunan

ŞAKAK

1. [isim] Göz, alın ve yanak arasında, elmacık kemiğinin üstünde bulunan çukurumsu bölge; duluk
   • "Ara sıra boynunu, şakaklarını ovdururdu bana." (Yusuf Atılgan)

ŞAKA

1. [isim] Güldürmek, eğlendirmek amacıyla karşısındakini kırmadan yapılan hareket veya söylenen söz; latife
   • "Şaka ettiğini ama şakanın tadını kaçırdığını söylüyordu." (Ayla Kutlu)