Sonunda tak olan 25 kelime var. TAK ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde tak olan kelimeler listesine ya da başında tak olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi
Harf Sayısına Göre Kelimeler
KARABATAK, KONTRATAK, PANİKATAK
İSTİNTAK, KAVUŞTAK
BULTAK, KALTAK, KAYTAK, KISTAK, KONTAK, KOSTAK, MÜŞTAK, PAYTAK, YALTAK
BATAK, ÇATAK, ÇITAK, İNTAK, ORTAK, PATAK, TUTAK, YATAK, YUTAK
ATAK
TAK
Tak Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler
3 Harfli Kelimeler
KAT, TAK
2 Harfli Kelimeler
AK, AT, TA
Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.
Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)
- KONTRATAK
-
Kelime Kökeni: Fransızca contre-attaque
-
[isim, spor]
Bakınız karşı atak
-
[isim, spor]
Bakınız karşı atak
- KARABATAK
-
-
[isim, hayvan bilimi]
Karabatakgillerden, balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri, kara tüylü bir deniz kuşu (Phalacrocorax)
-
[argo]
Borcunu ödemeyen kimse
-
[isim, hayvan bilimi]
Karabatakgillerden, balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri, kara tüylü bir deniz kuşu (Phalacrocorax)
- PANİKATAK
-
Kelime Kökeni: İngilizce panic attack
-
[isim, ruh bilimi]
Aşırı korku, heyecan dolayısıyla saldırgan, telaşlı davranışta bulunma veya içine kapanma
-
[isim, ruh bilimi]
Aşırı korku, heyecan dolayısıyla saldırgan, telaşlı davranışta bulunma veya içine kapanma
- İSTİNTAK
-
Kelime Kökeni: Arapça istinṭāḳ
-
[isim, eskimiş, hukuk]
Bakınız sorgu
-
[mecaz]
Sorguya çekme
-
[isim, eskimiş, hukuk]
Bakınız sorgu
- KAVUŞTAK
-
-
[isim, edebiyat]
Bakınız nakarat
-
[isim, edebiyat]
Bakınız nakarat
- KISTAK
-
-
[isim, coğrafya]
Bir yarımadayı karaya bağlayan, iki yanı su, dar kara parçası; berzah, dil (I)
-
[isim, coğrafya]
Bir yarımadayı karaya bağlayan, iki yanı su, dar kara parçası; berzah, dil (I)
- KAYTAK
-
-
[sıfat]
Sözünde durmayan
-
[argo]
Bakınız dalkavuk
-
[sıfat]
Sözünde durmayan
- PAYTAK
-
Kelime Kökeni: Arapça baydaḳ
-
[sıfat]
Çarpık, eğri bacaklı
-
[zarf]
Çarpık, eğri bacaklı bir biçimde
- "Alçak ökçe kadını paytak ve çirkin gösteriyor."
-
[isim]
Satranç oyununda piyade taşı
-
[isim]
Dama oyununda yuvarlak taşlardan her biri
-
[sıfat]
Çarpık, eğri bacaklı
- KOSTAK
-
-
[sıfat, ağızlardan]
Zarif, kibar, çalımlı, güzel giyinmiş, yakışıklı (erkek)
- "Boşa kostaklanma kostak değilsin karam"
-
Yiğit, kabadayı, yürekli
-
[sıfat, ağızlardan]
Zarif, kibar, çalımlı, güzel giyinmiş, yakışıklı (erkek)
- YALTAK
-
-
[sıfat]
Bakınız dalkavuk
-
[sıfat]
Bakınız dalkavuk
- BULTAK
-
-
[isim]
Okul öncesi çocukların zekâ gelişimi için tasarlanmış, genellikle küp veya top biçiminde yapılan, üzerlerinde çeşitli şekillerde delikler bulunan ve bu şekillere göre hazırlanmış parçaları uygun deliğe sokma esasına dayanan bir oyuncak
-
[isim]
Okul öncesi çocukların zekâ gelişimi için tasarlanmış, genellikle küp veya top biçiminde yapılan, üzerlerinde çeşitli şekillerde delikler bulunan ve bu şekillere göre hazırlanmış parçaları uygun deliğe sokma esasına dayanan bir oyuncak
- KONTAK
-
Kelime Kökeni: Fransızca contact
-
[isim]
Karşıt elektrik taşıyan iki maddenin birbirine dokunması
-
Motorlu araçları çalıştırmaya yarayan düzenek
-
[mecaz]
Bakınız bağlantı
- "Samim, bu kontağın bu kadar çabuk gerçekleşeceğini tahmin etmemişti."
-
[sıfat, argo]
Ruh sağlığı yerinde olmayan, dengesiz olan
-
[isim]
Karşıt elektrik taşıyan iki maddenin birbirine dokunması
- MÜŞTAK
-
Kelime Kökeni: Arapça muştaḳḳ
- KALTAK
-
-
[isim]
Üzeri meşin, halı vb. şeylerle kaplanmamış olan eyerin tahta bölümü
-
Kuskunsuz eyer
-
[kaba konuşmada]
Toplumca hoş karşılanmayan davranışlarda bulunan kadın
-
[isim]
Üzeri meşin, halı vb. şeylerle kaplanmamış olan eyerin tahta bölümü
- YATAK
-
-
[isim]
Uyuma, dinlenme vb. amaçlarla üzerine veya içine yatılan eşya; döşek
- "Sabahleyin onu aynı güzellikte bulacağım ümidiyle yatağımdan fırladım."
-
Yün, pamuk, kuş tüyü vb. maddelere kılıf geçirerek yapılan şilte
-
Üzerine şilte konulan karyola, somya, kerevet vb
-
[coğrafya]
Irmak, çay, dere vb.nin, içinde aktıkları yer; akak, mecra
- "Meyveler kızarmadan dalı üstünde soldu / Irmak yatağı kumsal, kırlar dikenlik oldu"
-
Katmanlaşmış herhangi bir madde yığını
- "Çakıl yatağı."
-
Bir şeyin çok bulunduğu yer
- "Yeşil sarıklı evliya yataklarının huzurunda gibiyim."
-
Maden veya fosil ocaklarında birbirini izleyen iki maden, taş veya kömür tabakası arasında uzanan damar
-
Çanak biçimindeki bir havzada veya buna benzer bir oluşumda toplanmış petrol birikintisi
-
Gizli barınak veya bir suçluyu gizlice barındıran yer
- "Hırsız yatağı. Eşkıya yatağı."
-
Makinelerde hareketli bölümleri içine alan hareketli veya sabit parça
- "Namlu yatağı. Eksen yatağı."
-
Fideleri gömmek için toprakta açılan çukur
-
Turunçgilleri ve yumurta vb. ürünleri korumak üzere saman vb.nden yararlanılarak yapılan yer
-
[hayvan bilimi]
Katmanlı bir kaya bütününde maden filizi veya taş döküntüsünden oluşan çok ince tabaka
-
[isim]
Uyuma, dinlenme vb. amaçlarla üzerine veya içine yatılan eşya; döşek
- BATAK
-
-
[isim]
Üzerine basıldığında çöken çamurlaşmış toprak
- "İnsan bu kumda, bir batakta gibi yürür, ayağını güç çeker, her adımda bir günlük yol zahmeti duyar."
-
[mecaz]
Kötü durum, içinden çıkılmaz iş
- "Bu bataktan kendini kurtarmaya çalıştıkça büsbütün saplandığını dehşetle görüyordu."
-
Elde bulunan kâğıtlara göre o turda kaç adet el kazanacağı üzerine tahminde bulunup en az, tahmin ettiği kadar el kazanmaya dayalı bir iskambil oyunu
-
[sıfat, mecaz]
Hayır gelmez, yarar sağlamaz, batmış
-
[isim]
Üzerine basıldığında çöken çamurlaşmış toprak
- ORTAK
-
-
[isim]
Birlikte iş yapan, ortaklaşa yararlarla birbirlerine bağlı kimselerden her biri; şerik, partner
- "Bırakın, ortağıma bir telefon edeyim."
-
[sıfat]
Birden çok kimse veya nesneyi ilgilendiren, onlara özgü olan, onların katılmasıyla oluşan; müşterek
- "Edebiyata şiirle başlamak, büyük küçük bütün yazarlarda görülen ortak bir yöndür."
-
Bakınız kuma
- "Kendi üstüne bir ortağın getirilmesi Emeti'nin pek ziyade gücüne gitmişti."
-
[isim]
Birlikte iş yapan, ortaklaşa yararlarla birbirlerine bağlı kimselerden her biri; şerik, partner
- ÇITAK
-
-
[sıfat, ağızlardan]
Dağda yaşayan ve geçimini odun satarak sağlayan
-
Kaba, huysuz, kavgacı olan (kimse)
-
[sıfat, ağızlardan]
Dağda yaşayan ve geçimini odun satarak sağlayan
- ÇATAK
-
-
[isim]
İki dağ yamacının kesişmesi ile oluşmuş dere yatağı
- "Karakaçanı, Armutdere çataklarında bu Bozdayı tepelediydi."
-
[sıfat]
Yapışık, ikiz (meyve)
-
[sıfat]
Kavgacı olan
-
[isim]
İki dağ yamacının kesişmesi ile oluşmuş dere yatağı
- İNTAK
-
Kelime Kökeni: Arapça inṭāḳ
-
[isim, eskimiş]
Konuşturma, söyletme
-
[edebiyat]
Kişileştirilen varlıklara, hayalî yaratıklara söz söyletme sanatı; dillendirme
-
[isim, eskimiş]
Konuşturma, söyletme