İçinde UZ geçen 7 harfli kelimeler

İçinde uz olan 7 harfli 90 kelime var. İçerisinde UZ bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında uz olan kelimeler listesine ya da Sonu uz ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

OĞUZLAR

...

TUZLUCA

...

UCUZLUK

1. [isim] Ucuz olma durumu
   • "Dünya kadar parası olan bir adamın bu bolluktan ve ucuzluktan istifade etmemesi enayilik olmaz mıydı?" (Ercüment Ekrem Talu)
2. Yasal bir işlemle her şeyin asıl fiyatından ucuza satıldığı dönem

ORDUSUZ

1. [sıfat] Ordusu olmayan
   • "Devlet hem ordusuz hem donanmasız kalıyor." (Abdülhak Şinasi Hisar)

TUZLAMA

1. [isim] Tuzlamak işi
2. İşkembe ile yapılan bir tür yemek
3. [sıfat] Tuzlanarak hazırlanan
   • "Tuzlama balık."

BUZULLU

1. [sıfat] Buzulu olan
   • "Buzullu dağlar."

NÜFUZLU

1. [sıfat] Sözü geçer, istediğini yaptıran, erkli
   • "Mülkiyeden çıktıktan sonra Avrupa'ya kaçmış fakat nüfuzlulardan birinin aracılığıyla İstanbul'a dönmüştü." (Refik Halit Karay)
2. Makamı yüksek, kademesi üst
   • "Arkadaşlarının nüfuzlu yerlerde bulunmasına karşın o hep kenarda kalmayı yeğledi." (Haldun Taner)

SUZİDİL

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Klasik Türk müziğinde bir birleşik makam

KUZGUNİ

Kelime Kökeni : Türkçe

1. [sıfat] Çok koyu, kara
   • "O kuzguni çehrenin üzerindeki parlak gözler, ha bire dövecek bir adam arıyor." (Ahmet Rasim)

SUZİNAK

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Klasik Türk müziğinde bir basit makam

UZLAŞIM

1. [isim] Uzlaşma

UZGÖRÜR

1. [sıfat] Gerçeği önceden görebilen, uzgören

TUZUMSU

1. [sıfat] Tuzsu

UZVİYET

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Organizma
   • "Dil yaşayan bir uzviyettir." (Burhan Felek)

FUZULEN

...

TOPUZLU

1. [sıfat] Topuzu olan

UFUKSUZ

1. [sıfat] Ufku olmayan

YURTSUZ

1. [sıfat] Yurdu olmayan (kimse)
2. Kalacak, barınacak yeri olmayan (kimse)
   • "Her şeyim dağılmış olarak yurtsuz ve sevgisiz, kendimi yapayalnız ... sokakta buldum." (Peyami Safa)

KULUNUZ

1. alçak gönüllülük göstermiş olmak için ben zamiri yerine kullanılan bir söz
   • "Kul ile Tanrı'nın arasına girilmez."
   • "Ben serüvenlere kul olmayacağım, serüvenler bana kul olacak." (Atilla İlhan)
   • "Kulunuz bu kadar yıl yaşadım, kahveye adımımı atmış değilim." (Haldun Taner)

KONÇSUZ

1. [sıfat] Koncu olmayan veya koncu kısa olan