İçinde uf olan 6 harfli 22 kelime var. İçerisinde UF bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında uf olan kelimeler listesine ya da sonu uf ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MELFUF

Kelime Kökeni: Arapça melfūf

  1. [sıfat, eskimiş] Sarılmış, bağlanmış, eklenmiş
UFARAK

  1. [sıfat] Biraz ufak
    • "Kara ve pos bıyıklar bu kuru ve ufarak yüzü karanlıklar içinde bırakıyordu." (Peyami Safa)
PANDUF

  1. [isim, ağızlardan] Bakınız pantufla
TUFACI

  1. [isim, argo] Özellikle geceleri hırsızlık yapan kimse
    • "Anadolu’nun çok yoksul yörelerinden İstanbul’a, İstanbul’un çok yoksul semtlerinden Sirkeci’ye çocuklar akıyorlardı, yüzlerce binlerce ... Yankesici, tufacı oluyorlardı." (Yaşar Kemal)
  2. Herhangi bir emek ve çaba harcamadan çıkar elde eden, kolay yollardan menfaat sağlayan kimse
    • "Çankırılı Topal Kerim tilki gibi bir tufacıydı." (Fakir Baykurt)
MASRUF

Kelime Kökeni: Arapça maṣrūf

  1. [sıfat, eskimiş] Sarf edilmiş, harcanmış
HURUFİ

Kelime Kökeni: Arapça ḥurūfī

  1. [isim] Hurufiliğe mensup olan kimse
MUFLON

Kelime Kökeni: Fransızca mouflon

  1. [isim] Pardösülerin içine iliklenerek veya fermuarla geçirilen bir tür çok kalın, eğreti astar
  2. İçinde keçe bulunan çok kalın, yumuşak, parlak tüylü kumaş
  3. [hayvan bilimi] Bakınız yaban koyunu
GUFRAN

Kelime Kökeni: Arapça ġufrān

  1. [isim, eskimiş] Bakınız bağışlama
UFUNET

Kelime Kökeni: Arapça ʿufūnet

  1. [isim, eskimiş] Pis koku
    • "Kokladığım bu havada devrin ufunetini hissediyorum." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
  2. Bakınız irin
  3. Bakınız çürüme
UFALMA

  1. [isim] Ufalmak durumu
TUFALI

  1. [sıfat] Herhangi bir emek ve çaba harcamadan elde edilen, kolayca sağlanan
    • "Şöyle tufalı bir iş olsaydı hiç olmazsa. Ama iş tufada değildi. Dalgayı öğrenmek gerekiyordu önce." (Habib Bektaş)
UFACIK

  1. [sıfat] Bakınız küçücük
    • "Tepede ev yerine evcilik oynayan ufacık bir kız gördüler." (Lâtife Tekin)
UFANTI

  1. [isim, ağızlardan] Ekmek ufağı, ekmek kırıntısı
    • "Tümden kaçıp gitmesinler karıncalar diye sofra bezini hep kütüğün üstüne silkeledi, ekmek ufantıları onlara yem olsun diye." (Mahmut Özay)
MEVSUF

Kelime Kökeni: Arapça mevṣūf

  1. [sıfat, eskimiş] Nitelenmiş, nitelikleriyle belirlenmiş
  2. [isim, dil bilgisi] Bakınız tamlanan
UFALIŞ

  1. [isim] Ufalmak durumu
    • "... yokluğa doğru attığı her adım, her ufalış ve ufalanış, her geçen zaman onu bir az daha büyültüyordu." (Sâmiha Ayverdi)
MAZRUF

Kelime Kökeni: Arapça maẓrūf

  1. [sıfat, eskimiş] Bakınız zarflı
  2. [isim] Bakınız içerik
    • "Zarfa değil, mazrufa bakmalı."
UFLAMA

  1. [isim] Uflamak işi
UFAKÇA

  1. [sıfat] Oldukça ufak
    • "Keloğlan az önce boşalttığı çarşaf yığınından ufakça bir bez parçası çıkardı." (Burcu Ünsal)
UFUKLU

  1. [sıfat] Ufku olan
MEVKUF

Kelime Kökeni: Arapça mevḳūf

  1. [sıfat, eskimiş] Vakfedilmiş
  2. [hukuk] Bakınız tutuklu
    • "Hapishaneler basılıyor ve mevkuflar paramparça ediliyor." (Necip Fazıl Kısakürek)
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü