Sonunda uf olan 24 kelime var. UF ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde uf olan kelimeler listesine ya da başında uf olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi
Harf Sayısına Göre Kelimeler
HÜSNÜYUSUF
EHLİVUKUF
TASARRUF, TASAVVUF, TEVAKKUF
MASRUF, MAZRUF, MELFUF, MEVKUF, MEVSUF, PANDUF
CÜRUF, HUSUF, KÜSUF, LÜTUF, MARUF, MATUF, VUKUF, ZÜYUF
MUF, PUF, RUF, YUF
UF
Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.
Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)
- HÜSNÜYUSUF
-
Kelime Kökeni: Arapça ḥusn + yūsuf
-
[isim, bitki bilimi]
Karanfilgillerden, bazı türleri bahçelere süs olarak dikilen bir bitki; gugu çiçeği (Dianthus barbatus)
-
[isim, bitki bilimi]
Karanfilgillerden, bazı türleri bahçelere süs olarak dikilen bir bitki; gugu çiçeği (Dianthus barbatus)
- EHLİVUKUF
-
Kelime Kökeni: Arapça ehl + vuḳūf
-
[isim, eskimiş, hukuk]
Bakınız bilirkişi
-
[isim, eskimiş, hukuk]
Bakınız bilirkişi
- TASAVVUF
-
Kelime Kökeni: Arapça taṣavvuf
-
[isim, felsefe]
Tanrı'nın niteliğini ve evrenin oluşumunu varlık birliği anlayışıyla açıklayan dinî ve felsefi akım
- "Bu dil derindir ve birçok tasavvuf deyimleri ile zengindir de!"
-
[din bilimi]
Kur'an'da önerilen ve peygamberin hayatında uygulamaları görülen hayat tarzını yaşama gayreti; İslam gizemciliği
-
[isim, felsefe]
Tanrı'nın niteliğini ve evrenin oluşumunu varlık birliği anlayışıyla açıklayan dinî ve felsefi akım
- TASARRUF
-
Kelime Kökeni: Arapça taṣarruf
-
[isim]
Bir şeye sahip olma ve onu istediği gibi kullanma yetkisi; kullanım
- "Vücudum artık irademin tasarrufundan çıkmıştı."
-
[ekonomi]
Bakınız tutum
- "Babamın hayatta iken en çok sevdiği yemek, bütün bir senenin tasarrufuna mal olsa da o gece mutlaka pişerdi."
-
[ekonomi]
Para, mal vb. biriktirme
-
[isim]
Bir şeye sahip olma ve onu istediği gibi kullanma yetkisi; kullanım
- TEVAKKUF
-
Kelime Kökeni: Arapça tevaḳḳuf
-
[isim, eskimiş]
Bakınız eğleşme
- "Geminin altı saat tevakkufundan istifade ile bu şehrin içeri taraflarını araba ile gezdi."
-
Bağlı olma, ilgili olma
-
[isim, eskimiş]
Bakınız eğleşme
- MEVKUF
-
Kelime Kökeni: Arapça mevḳūf
-
[sıfat, eskimiş]
Vakfedilmiş
-
[hukuk]
Bakınız tutuklu
- "Hapishaneler basılıyor ve mevkuflar paramparça ediliyor."
-
[sıfat, eskimiş]
Vakfedilmiş
- MEVSUF
-
Kelime Kökeni: Arapça mevṣūf
-
[sıfat, eskimiş]
Nitelenmiş, nitelikleriyle belirlenmiş
-
[isim, dil bilgisi]
Bakınız tamlanan
-
[sıfat, eskimiş]
Nitelenmiş, nitelikleriyle belirlenmiş
- MASRUF
-
Kelime Kökeni: Arapça maṣrūf
-
[sıfat, eskimiş]
Sarf edilmiş, harcanmış
-
[sıfat, eskimiş]
Sarf edilmiş, harcanmış
- MELFUF
-
Kelime Kökeni: Arapça melfūf
-
[sıfat, eskimiş]
Sarılmış, bağlanmış, eklenmiş
-
[sıfat, eskimiş]
Sarılmış, bağlanmış, eklenmiş
- PANDUF
-
-
[isim, ağızlardan]
Bakınız pantufla
-
[isim, ağızlardan]
Bakınız pantufla
- MAZRUF
-
Kelime Kökeni: Arapça maẓrūf
- VUKUF
-
Kelime Kökeni: Arapça vuḳūf
- CÜRUF
-
Kelime Kökeni: Arapça curūf
-
[isim, kimya]
Erime durumundaki madenlerin yüzeyinde toplanan madde; demir boku, dışık
- "Fabrikalar da bütün asitlerini, cüruflarını, pisliklerini denize döküyorlar."
-
Kaloriferlerden çıkan yanmış kömür artığı
-
[isim, kimya]
Erime durumundaki madenlerin yüzeyinde toplanan madde; demir boku, dışık
- KÜSUF
-
Kelime Kökeni: Arapça kusūf
-
[isim, eskimiş, gök bilimi]
Bakınız Güneş tutulması
-
[isim, eskimiş, gök bilimi]
Bakınız Güneş tutulması
- HUSUF
-
Kelime Kökeni: Arapça ḫusūf
-
[isim, eskimiş, gök bilimi]
Bakınız Ay tutulması
-
[isim, eskimiş, gök bilimi]
Bakınız Ay tutulması
- MATUF
-
Kelime Kökeni: Arapça maʿṭūf
-
[sıfat]
Bir yöne eğilmiş
-
Yöneltilmiş
- "... yoksa cidden kendi şahsına matuf bir işten haberdar bile olmadığını acı acı anlayıvermiş."
-
[sıfat]
Bir yöne eğilmiş
- MARUF
-
Kelime Kökeni: Arapça maʿrūf
-
[sıfat]
Herkesçe bilinen, tanınan
- "Ben onların bu ayıplarını yüzlerine vurmakla marufum."
-
[hukuk]
Dinî bakımdan uygun görülen, beğenilen, buyrulan
-
[sıfat]
Herkesçe bilinen, tanınan
- LÜTUF
-
Kelime Kökeni: Arapça luṭf
-
[isim]
Önem verilen, sayılan birinden gelen iyilik; armağan, kayra, ihsan, inayet, atıfet
- "Allah'ın lütuflarına karşı minnet ve şükran duygularıyla dolmuştu."
-
[isim]
Önem verilen, sayılan birinden gelen iyilik; armağan, kayra, ihsan, inayet, atıfet
- ZÜYUF
-
Kelime Kökeni: Arapça zuyūf
-
[isim, eskimiş]
Ayarı düşük para, sikke veya akçe; züyuf akçe
-
[isim, eskimiş]
Ayarı düşük para, sikke veya akçe; züyuf akçe
- RUF
-
Kelime Kökeni: İngilizce roof
-
[isim]
Binaların en üst katında bulunan, açık veya kapalı eğlence yeri
-
[isim]
Binaların en üst katında bulunan, açık veya kapalı eğlence yeri