Başında uf olan 39 kelime var. Uf ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde uf olan kelimeler listesine ya da sonu uf ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.
Karmaşık harflerden başında uf bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.
Harf Sayısına Göre Kelimeler
UFUNETLENDİRMEK
UFUNETLENDİRME
UFUNETLENMEK
UFUNETLENME
UFALTILMAK, UFUKSUZLUK
UFALANMAK, UFALAYICI, UFALTILMA, UFUNETSİZ
UFACICIK, UFALAMAK, UFALANIŞ, UFALANMA, UFALTMAK, UFARAKÇA, UFUNETLİ
UFAKLIK, UFALAMA, UFALMAK, UFALTMA, UFLAMAK, UFLAYIŞ, UFUKSUZ
UFACIK, UFAKÇA, UFALIŞ, UFALMA, UFANTI, UFARAK, UFLAMA, UFUKLU, UFUNET
UFAK, UFKİ, UFUK, UFUL
UFO
UF
Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.
Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)
- UFUNETLENDİRMEK
-
-
[-i]
İrinlendirmek, cerahatlendirmek
-
[nsz]
Düzenini bozmak, illetli hâle getirmek
- "(Nanıaziz) Mide şişiriyorsun, beslemiyorsun, bağırsak ufunetlendiriyorsun." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
-
[-i]
İrinlendirmek, cerahatlendirmek
- UFUNETLENDİRME
-
-
[isim]
Ufunetlendirmek işi veya durumu
-
[isim]
Ufunetlendirmek işi veya durumu
- UFUNETLENMEK
-
-
[nsz]
Yara irinlenmek
-
[nsz]
Yara irinlenmek
- UFUNETLENME
-
-
[isim]
Ufunetlenmek durumu
-
[isim]
Ufunetlenmek durumu
- UFALTILMAK
- ...
- UFUKSUZLUK
- ...
- UFALAYICI
-
-
[sıfat]
Ufalama işini yapan
-
[isim]
Pis suda bulunan iri maddelerin ufalanmasını sağlayan alet
-
[sıfat]
Ufalama işini yapan
- UFUNETSİZ
-
-
[sıfat]
İçinde irin, cerahat olmayan
-
[sıfat]
İçinde irin, cerahat olmayan
- UFALTILMA
- ...
- UFALANMAK
-
-
[nsz]
Ufalama işi yapılmak, ufak parçalara ayrılmak
-
[nsz]
Ufalama işi yapılmak, ufak parçalara ayrılmak
- UFUNETLİ
-
-
[sıfat]
İçinde irin, cerahat olan
- "Meğer insanlıkçılık ve ufunetli bir yara hâlinde meydana çıkmak için böyle bir fırsat bekliyormuş." (Ercüment Ekrem Talu)
-
[sıfat]
İçinde irin, cerahat olan
- UFARAKÇA
-
-
[sıfat]
Oldukça ufak veya küçük
-
[sıfat]
Oldukça ufak veya küçük
- UFACICIK
- ...
- UFALANIŞ
- ...
- UFALTMAK
-
-
[-i]
Büyük olan bir şeyi daha küçük duruma getirmek, küçültmek
-
[-i]
Büyük olan bir şeyi daha küçük duruma getirmek, küçültmek
- UFALAMAK
-
-
[-i]
Kırarak, ovarak veya ezerek ufak parçalara ayırmak
-
[-i]
Kırarak, ovarak veya ezerek ufak parçalara ayırmak
- UFALANMA
-
-
[isim]
Ufalanmak işi
-
[isim]
Ufalanmak işi
- UFLAYIŞ
- ...
- UFALMAK
-
-
[nsz]
Büyükken daha ufak duruma gelmek, küçülmek
- "Ne söyleyeceğimi şaşırmış, bir sandalyenin ucunda gittikçe ufalarak oturdum." (Yusuf Ziya Ortaç)
-
Büzülmek, küçülmek
-
[nsz]
Büyükken daha ufak duruma gelmek, küçülmek
- UFUKSUZ
-
-
[sıfat]
Ufku olmayan
-
[sıfat]
Ufku olmayan