Başında uf olan 39 kelime var. Uf ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde uf olan kelimeler listesine ya da sonu uf ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında uf bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

15 Harfli Kelimeler

UFUNETLENDİRMEK

14 Harfli Kelimeler

UFUNETLENDİRME

12 Harfli Kelimeler

UFUNETLENMEK

11 Harfli Kelimeler

UFUNETLENME

10 Harfli Kelimeler

UFALTILMAK, UFUKSUZLUK

9 Harfli Kelimeler

UFALANMAK, UFALAYICI, UFALTILMA, UFUNETSİZ

8 Harfli Kelimeler

UFACICIK, UFALAMAK, UFALANIŞ, UFALANMA, UFALTMAK, UFARAKÇA, UFUNETLİ

7 Harfli Kelimeler

UFAKLIK, UFALAMA, UFALMAK, UFALTMA, UFLAMAK, UFLAYIŞ, UFUKSUZ

6 Harfli Kelimeler

UFACIK, UFAKÇA, UFALIŞ, UFALMA, UFANTI, UFARAK, UFLAMA, UFUKLU, UFUNET

4 Harfli Kelimeler

UFAK, UFKİ, UFUK, UFUL

3 Harfli Kelimeler

UFO

2 Harfli Kelimeler

UF

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

UFUNETLENDİRMEK

  1. [-i, eskimiş] İrinlenmesine neden olmak
  2. Pis kokar hâle getirmek
    • "Nanıaziz! Mide şişiriyorsun, beslemiyorsun, bağırsak ufunetlendiriyorsun." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
UFUNETLENDİRME

  1. [isim] Ufunetlendirmek işi
UFUNETLENMEK

  1. [nesnesiz, eskimiş] Yara irinlenmek
  2. Pis kokar hâle gelmek
UFUNETLENME

  1. [isim] Ufunetlenmek işi
UFUKSUZLUK

  1. [isim] Ufuksuz olma durumu
    • "Sıfırdan üç bin metre, şehir ve liman üstünde, ezici, boğucu ve bunaltıcı bir ufuksuzluk hatıra getirebilir." (Falih Rıfkı Atay)
UFALTILMAK

  1. [nesnesiz] Büyük olan bir şey daha küçük duruma getirilmek; küçültülmek
UFALAYICI

  1. [sıfat] Ufalama işini yapan
  2. [isim] Pis suda bulunan iri maddelerin ufalanmasını sağlayan alet
UFUNETSİZ

  1. [sıfat] İçinde irin olmayan
UFALTILMA

  1. [isim] Ufaltılmak işi
UFALANMAK

  1. [nesnesiz] Ufalama işi yapılmak, ufak parçalara ayrılmak
    • "Yankı, yavaş yavaş uzaklaştı, dağılıp ufalandı, sonunda saz teli gibi bir zaman toprakta inleyip dindi." (Kemal Tahir)
UFALTMAK

  1. [-i] Büyük olan bir şeyi daha küçük duruma getirmek; küçültmek
    • "Dudağını büktü, tek gözlüğünü çıkardı, düşünüyor gibi gözlerini ufalttı." (Ömer Seyfettin)
UFARAKÇA

  1. [sıfat] Oldukça ufak veya küçük
    • "Minik sanatçılar mola verdiler, ufarakça ağızlarını muzla, şekerlemeyle, çikolatayla tatlandırdılar, ikinci perdeyi sahnelediler."
UFALANMA

  1. [isim] Ufalanmak işi
UFALANIŞ

  1. [isim] Ufalanmak işi
UFALAMAK

  1. [-i] Kırarak, ovarak veya ezerek ufak parçalara ayırmak
    • "Bahçenin çevresi lavanta çiçekleriyle çevrili. Eğildim, kopardım bir tutam ve avucumda iyice ufaladım." (Nâzım Hikmet)
  2. [argo] Bakınız dövmek
    • "Bir kabile adamı gibi, fakat hayat onu ufalamak istemiş, o doğrulup kalkmıştı her defasında..." (Sevinç Çokum)
  3. Ağzının payını vermek
    • "Darbeyi sıkça telaffuz onları daha da ufaladı." (Hayati Tek)
  4. [argo] Hakkı olmayan bir şeyi bir kimseden azar azar almak
UFUNETLİ

  1. [sıfat] İçinde irin olan
    • "Ufunetli yaralar görür, ürkebilir, irkilebilirsiniz; ama düşününce Metin’in bir gerçek şairi olduğunu teslim etmemek mümkün mü?" (Behçet Necatigil)
  2. Pis kokulu
    • "Keleşoğlu şakağındaki çatlağı, sızan ufunetli sıvıyı, bilenmiş bir bıçağın ağzına dokunurmuş gibi, ürpertici bir gerçek hâlinde bir kere daha hissetti." (Attilâ İlhan)
UFACICIK

  1. [sıfat] Bakınız küçücük
    • "Kenarı fıstık çamlarıyla süslenmiş bir ufacıcık akçıl kayalık Lübnan köyü." (Refik Halit Karay)
UFAKLIK

  1. [isim] Ufak olma durumu
    • "Öyle ya, bizim cezamızı yaşımızın ufaklığından çeldiler." (Kemal Tahir)
  2. Küçük çocuk
    • "Her seferinde ufaklıklardan en büyüğü açardı telefonu." (Elif Şafak)
  3. Bakınız bozuk para
    • "Gündelikçi mevsimleriyle bayram için yapılan ufaklık stokları piyasaya dönmekte gecikmez." (Arif Nihat Asya)
  4. [ünlem] Çocuklar için kullanılan bir seslenme sözü
  5. [şaka yollu] Bakınız bit (I)
UFLAYIŞ

  1. [isim] Uflamak işi
UFUKSUZ

  1. [sıfat] Ufku olmayan
    • "Sevgilerden yaratılmış bir ufuksuz umman / Görürüm hep bu güzel sesleri duysam ne zaman." (Mehmet Çınarlı)
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü