B ile başlayan 3 harfli kelimeler

Başında b olan 3 harfli 48 kelime var. B harfi ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde b harfi olan kelimeler listesine ya da sonu b harfi ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında b bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BOA

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Boa yılanı
2. Kadınların boyunlarına aldıkları yılan biçiminde dar ve uzun kürk, boyun kürkü

BİN

1. [isim] Dokuz yüz doksan dokuzdan sonra gelen sayının adı
   • "Rıfat Paşa gibi terbiyeli bir zat bile bin dereden su getirir, harp siyasetimizi methederdi." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
   • "Gündüzki o tatlı eğlentiler şimdi fitil fitil burnumdan gelmeye başladığı için bugün buralara geldiğime bin pişman oluyordum." (Osman Cemal Kaygılı)
   • "Nihayet bin zahmetle iki ayağımın üstüne kalkabildim." (Sait Faik Abasıyanık)
2. Bu sayıyı gösteren 1000, M rakamlarının adı
   • "Ali Çavuş'un hiddeti daha ziyadeleşti. Küfrün bini bir paraya." (Nabizade Nazım)
3. [sıfat] On kere yüz, dokuz yüz doksan dokuzdan bir artık
4. [sıfat] Pek çok, çok sayıda
   • "Taşlar, topraklar kaydırarak bin zorlukla iniyorlardı." (Refik Halit Karay)

BÜK

1. [isim] Ovada veya dere kıyısında çalı ve diken topluluğu
2. Böğürtlen
3. Akarsu kıyılarındaki verimli tarlalar
4. Dönemeç

BUL

1. [isim] Yalnız iki geniş yüzü testere ile düzeltilmiş tahta

BAŞ

1. [isim] İnsan ve hayvanlarda beyin, göz, kulak, burun, ağız vb. organları kapsayan, vücudun üst veya önünde bulunan bölüm, kafa, ser
   • "Sağ elinin çevik bir hareketiyle başındaki tülbendi çekip aldı." (Necati Cumalı)
   • "Benim hilem hurdam yoktur, canı isteyen baktırmasın, zaten bu sanattan memnun değilim. Lakin baş alamıyorum ki." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
   • "Ara sıra işten baş aldıkça Semiha'yı özlüyordum." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Bu fiyata verirsem baş bulmaz."
2. Bir topluluğu yöneten kimse
   • "Cumhurbaşkanı devletin başıdır." (Anayasa)
   • "Uzun boyu, kumral saçları, sevimli çehresiyle birçok kadınlara sokakta baş çevirtiyordu." (Hüseyin Cahit Yalçın)
   • "Gittikçe yükselen başı Allah'a kalkıyor / Asrın baş eğdi sandığı at şaha kalkıyor." (Faruk Nafiz Çamlıbel)
   • "Hep baş olmaya bakarız ve olduktan sonra nasihat veririz." (Burhan Felek)
3. Başlangıç
   • "Hafta başı. Ay başı. Yılbaşı. Satır başı."
   • "En sonunda rüzgârların istikametine baş verdi." (Sait Faik Abasıyanık)
   • "Gidip iskelenin başına dikiliyor gelen yolcuyu buyur etmek için." (Zeyyat Selimoğlu)
   • "O gün Bakırköy'den gelirken yolda benim başıma gelenleri sana bir anlatsam..." (Osman Cemal Kaygılı)
4. Temel, esas
   • "Gücün, erdemliğin, bilimin, her şeyin başı paradır, para." (Halide Edip Adıvar)
   • "Tekrar masanın başına geçerek tavla oynamaya başladık." (Reşat Nuri Güntekin)
5. Arazide en yüksek nokta
   • "Dağın başı. Tepenin başı."
6. Bir şeyin genellikle toparlakça ucu
   • "Toplu iğne başı."
   • "Avucumuzun içinde sakladığımız sigaraların yanmış ucu ile fitillerin başını yaktık." (Falih Rıfkı Atay)
7. Bir şeyin uçlarından biri
   • "Bu müjde verilince acele yerinden kalktı, merdiven başına yürüdü." (Refik Halit Karay)
8. Kasaplık hayvanlarda ve bazı yiyeceklerde adet
   • "Yirmi baş koyun. On baş sığır. Üç baş soğan."
9. Para değiştirirken verilen veya alınan üstelik, sarrafiye
10. Bir şeyin yakını veya çevresi
    • "Mangal başı. Havuz başı."
11. "Önem veya yönetim bakımından ileride olan, en önemli, en üstün" anlamlarında birleşik kelimeler yapan bir söz
    • "Başbakan, başçavuş, başhekim, başkent, başöğretmen, başpehlivan, başrol, başsavcı."
12. Güreşte pehlivanların ayrıldıkları beş derecenin en yükseği
    • "Başa güreşmek."
13. Deniz teknelerinde ön taraf

BAY

1. [sıfat] Parası, malı çok olan, zengin (kimse)

BAD

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Rüzgâr
   • "Esme ey bad esme canan uykuda." (Faruk Nafiz Çamlıbel)

BAÇ

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Osmanlı İmparatorluğu'nda gümrük vergisi
   • "Sirkeci'de 'oh' diye gözlerini açtı, şehrin ta göbeğinde bacını verdiği köprüyü yavaş yavaş geçti." (Ömer Seyfettin)
2. Zorla alınan para, haraç
   • "Galata'da baç alınan evler bir gece içinde istiklallerini ilan ederek en meşhur hamilerini kovmuşlardı." (Ömer Seyfettin)

BAM

...

BÜZ

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Künk

BİT

1. [isim] Yarım kanatlılar alt takımına giren, insan ve memeli hayvanların vücudunda asalak olarak yaşayan böcek, kehle (Pediculus)
   • "Baş biti. Vücut biti. Tavuk biti. Ağaç biti. Çiçek biti."
   • "Fakat geçim durumunu az çok düzene sokmuş ve biti kanlanmışlar için rütbe ve şeref, paranın da üstündedir." (Reşat Nuri Güntekin)

BAP

Kelime Kökeni : Arapça

1. [isim] Kapı
2. Kitaplarda bölüm, başlık
3. Konu, husus
   • "Bir tanesi nedamet babında spikerin bize dediklerini bir daha tekrarladı." (Haldun Taner)
4. Arap dil bilgisinde mastar çeşitlerinden her biri

BUZ

1. [isim] Donarak katı duruma gelmiş su
   • "Hep kar yağmıştı, her yer buzdu." (Tarık Dursun K)
   • "Beton döşeme bir türlü ısınmak bilmiyordu. Ve akşamlardan sabahlara kadar ayakları, baldırları buz kesiyordu." (Reşat Enis)
2. [sıfat] Çok soğuk bir etki uyandıran (şey veya kimse)
   • "Bu romanın neresini beğendiniz? Buz!"
   • "Bu sefer avuçlarımla yanaklarım buz kesiliyor." (Aka Gündüz)

BOL

1. [sıfat] İçine girecek şeyin boyutlarından daha büyük veya geniş olan, dar karşıtı
   • "Bol zamanıma yetişti de ben onu böyle şımarık büyüttüm." (Peyami Safa)
2. Nicelik bakımından olağandan veya alışılandan çok, kıt karşıtı
   • "Demek ki zeytinin bol ve ucuz olduğu bir yerdeymiş." (Burhan Felek)

BOR

1. [sıfat] İşlenmemiş, taşlık, sert, ekilmemiş (toprak), borak

BAS

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] En kalın erkek sesi
2. Sesi böyle olan sanatçı
3. En kalın sesli orkestra çalgısı

BİZ

1. [zamir] Çokluk birinci kişiyi gösteren söz
   • "Biz, Türkler, bütün tarihî hayatımızca hürriyet ve istiklale timsal olmuş bir milletiz!" (Atatürk)
   • "Şehir uşağıyız. Bize de mi lolo? Bu işin içinde bir karı dalaveresi olduğunu anladım." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
2. Bazen teklik birinci kişi zamiri "ben" yerine kullanılan bir söz
   • "Biz kendisini aldığımız zaman vücudu pek ince idi." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

BEL

1. [isim] İşaret

BOK

1. [isim] Dışkı
2. Güç durum
   • "Boka batmak. Boka düşmek."
3. [sıfat] Hor görülen, tiksinilen
   • "Bırak şu bok herifi."

BAĞ

1. [isim] Bir şeyi başka bir şeye veya birçok şeyi topluca birbirine tutturmak için kullanılan ip, sicim, şerit, tel vb. düğümlenebilir nesne
   • "Ayakkabının bağı çözüldü."
2. Sargı
   • "Yaramın bağını değiştireceğim."
3. Bağlam, deste, demet
   • "Beş bağ ekin, iki bağ maydanoz."
4. İlgi, ilişki, rabıta
   • "Türk Devletine vatandaşlık bağı ile bağlı olan herkes Türktür." (Anayasa)
5. Kemikleri birbirine bağlamaya, iç organları yerinde tutmaya yarayan lif demeti
   • "Eklem bağı, asıcı bağ."
6. Bir halat üzerine atılan sağlam, düzgün ve istendiğinde kolayca çözülebilen her türlü düğüm
7. Nota yazarken yan yana gelen aynı veya farklı değerdeki notaların birbirine bağlanarak çalınacağını belirtmek için yapılan yay biçimindeki işaret