Bel

  1. [isim, ağızlardan] Bakınız işaret

  1. [isim, anatomi] İnsan bedeninde göğüsle karın, sırtla kalçalar arasında daralmış bölüm
    • "Kolum, boynundan beline doğru kayıyor." (Yusuf Ziya Ortaç)
  2. [anatomi] Bu bölümün, sırtın altına rastlayan bölgesi
    • "Bel ağrısı."
  3. [anatomi] Hayvanlarda omuz başı ile sağrı arası
  4. Dağ sırtlarında geçit veren çukur yer
    • "Çıksam yüksek bellere gün eylesem / Acep nazlı yâr duyar mı ola?" (Halk türküsü)
  5. Geminin orta bölümü
  6. Bardak, şişe, vazo vb.nin ortasındaki dar bölüm

  1. [isim, fizyoloji] Bakınız meni

Kelime Kökeni: Farsça bel

  1. [isim] Toprağı aktarmaya veya işlemeye yarayan, uzun saplı, ayakla basılacak yeri tahta, ucu sivri kürek veya çatal biçiminde bir tarım aracı; dürü (II)

  1. [isim, fizik] Ses şiddetiyle ilgili birim

Kelime Anlamı Kaynağı: Türk Dil Kurumu (TDK) Güncel Türkçe Sözlüğü

Şunlara da göz atmak isteyebilirsiniz:

Bel kelimesi baş harfi b son harfi l olan bir kelime. Başında b sonunda l olan kelimenin birinci harfi b, ikinci harfi e, üçüncü harfi l. Başı b sonu l olan 3 harfli kelime.

Bel Kelimesinin Harfleri ile Yazılabilecek Diğer Kelimeler

B E L

3 Harfli Kelimeler

LEB

2 Harfli Kelimeler

BE, EL, LE

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.