Ödün ile başlayan kelimeler

Başında ödün olan 17 kelime var. Ödün ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde ödün olan kelimeler listesine ya da sonu ödün ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında ödün bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

11 Harfli Kelimeler

ÖDÜNÇLENMEK, ÖDÜNÇLEŞMEK

10 Harfli Kelimeler

ÖDÜNÇLEMEK, ÖDÜNÇLENME, ÖDÜNÇLEŞME, ÖDÜNSÜZLÜK

9 Harfli Kelimeler

ÖDÜNÇLEME, ÖDÜNCÜLÜK, ÖDÜNLEMEK, ÖDÜNLÜLÜK, ÖDÜNSÜZCE

8 Harfli Kelimeler

ÖDÜNLEME

7 Harfli Kelimeler

ÖDÜNSÜZ

6 Harfli Kelimeler

ÖDÜNCÜ, ÖDÜNLÜ

5 Harfli Kelimeler

ÖDÜNÇ

4 Harfli Kelimeler

ÖDÜN

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÖDÜNÇLEŞMEK

1. [nesnesiz] Karşılıklı ödünç alıp vermek

ÖDÜNÇLENMEK

1. [nesnesiz] Ödünç alıp vermek

ÖDÜNÇLENME

1. [isim] Ödünçlenmek işi

ÖDÜNÇLEŞME

1. [isim] Ödünçleşmek işi

ÖDÜNSÜZLÜK

1. [isim] Ödünsüz olma durumu; ivazsızlık
   • "Böylesi bir yazarlık bilinci için ödünsüzlük de ancak güzelliğe yer ayırışla mümkün olabilecektir." (Selim İleri)

ÖDÜNÇLEMEK

1. [nesnesiz] Ödünç olarak almak

ÖDÜNSÜZCE

1. [zarf] Ödünsüz bir biçimde; ivazsızca

ÖDÜNLEMEK

1. [-i] Ödünle karşılamak; taviz vermek

ÖDÜNLÜLÜK

1. [isim] Ödünlü olma durumu; ivazlılık

ÖDÜNÇLEME

1. [isim] Ödünçlemek işi; ariyet; istiare
2. [dil bilimi] Bir dilin başka bir dilden ödünç olarak kelime, ek veya ses alması

ÖDÜNCÜLÜK

1. [isim] Ödüncü olma durumu; tavizcilik, tavizkârlık

ÖDÜNLEME

1. [isim] Bakınız ödün
2. [ruh bilimi] Engellenen ve doyurulmayan dilek, istek ve davranışların yarattığı tedirginliği, onların yerine geçebilecek başka dilek, istek ve davranışlarla giderme

ÖDÜNSÜZ

1. [sıfat] Ödün niteliğinde olmayan, ödün vermeksizin yapılan; ivazsız, tavizsiz
2. Ödün vermeyen (kimse)

ÖDÜNCÜ

1. [sıfat] Ödün veren; tavizci, tavizkâr
   • "Yüze gülücülüğün at oynattığı bir aydınlar ortamında küsebilmek bile insanı ödüncülerden ayıran bir nitelik oluyor." (Haldun Taner)

ÖDÜNLÜ

1. [sıfat] Ödün niteliğinde olan, ödün vererek yapılan; ivazlı
2. Ödün veren (kimse)

ÖDÜNÇ

1. [sıfat] İleride geri verilmek veya alınmak şartıyla alınan veya verilen (şey); iare

ÖDÜN

1. [isim] Uzlaşmaya varabilmek için hak, istek veya savlarının bir bölümünden, karşı taraf yararına vazgeçme; ödünleme, ivaz, taviz
   • "Kalabalığa verilen her ödün, verenleri kendi benliğinden, kişiliğinden uzaklaştırıyor." (Necati Cumalı)