Mir ile başlayan kelimeler

Başında mir olan 19 kelime var. Mir ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde mir olan kelimeler listesine ya da sonu mir ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında mir bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

12 Harfli Kelimeler

MİRASYEDİLİK

10 Harfli Kelimeler

MİRALAYLIK, MİRASÇILIK, MİRLİVALIK

9 Harfli Kelimeler

MİRASYEDİ

7 Harfli Kelimeler

MİRALAY, MİRASÇI, MİRLİVA

6 Harfli Kelimeler

MİRİCİ, MİRKET, MİRLİK

5 Harfli Kelimeler

MİRAÇ, MİRAS, MİRAT, MİRİM, MİRZA

4 Harfli Kelimeler

MİRA, MİRİ

3 Harfli Kelimeler

MİR

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MİRASYEDİLİK

1. [isim] Mirasyedi olma durumu
2. Mirasyediye yaraşır davranış

MİRASÇILIK

1. [isim] Mirasçı olma durumu; kalıtçılık, vârislik

MİRALAYLIK

1. [isim, eskimiş, askerlik] Bakınız albaylık

MİRLİVALIK

1. [isim, eskimiş, askerlik] Bakınız tuğgenerallik

MİRASYEDİ

1. [isim] Kendisine önemli bir miras kalan, mirasa konan kimse
   • "Kiraladıkları otlakların sahibi yıllardır Manastır'a yerleşmiş bir mirasyediydi." (Necati Cumalı)
2. [mecaz] Çok savurgan kimse
   • "Hayatını, gençliğini bir mirasyedi gibi hiç düşünmeden yiyip bitirmiş." (Mahmut Yesari)

MİRLİVA

Kelime Kökeni: Farsça mīr + Arapça livā

1. [isim, eskimiş, askerlik] Bakınız tuğgeneral

MİRALAY

Kelime Kökeni: Farsça mīr + Türkçe alay

1. [isim, eskimiş, askerlik] Bakınız albay
   • "Heyet ve miralay Galip Bey huzura girdiler." (Necip Fazıl Kısakürek)

MİRASÇI

1. [isim] Bir mirastan yasalar gereğince yararlanan kimse; kalıtçı, vâris
   • "Aradım buldum tarlanın mirasçısını, adamı Ödemiş'ten aldım geldim." (Necati Cumalı)
2. [mecaz] Başkasının iyi veya kötü yönlerini aynı biçimde ortaya koyan
   • "Anasının kıskançlığına mirasçı olan çelimsiz solgun çocuk da yaşamayacağa benziyordu." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

MİRİCİ

1. [isim, tarih] Osmanlı maliyesinde, koyunları sayıp vergilerini toplayan görevli

MİRKET

Kelime Kökeni: İngilizce meerkat

1. [isim, hayvan bilimi] Güney Afrika'da topluluk hâlinde yaşayan, arka ayakları üzerinde dikilerek çevreyi gözleyen küçük bir memeli (Suricata suricatta)

MİRLİK

1. [isim] Bakınız beylik
   • "Ekim ve otlak olarak kullandığı araziyi bir kimse, bağ ve bahçe hâline getirip o yerin özel mülkiyetine sahip çıkınca sipahi artık toprağın mirlik niteliğine bağlı vergileri alamayacağından gelirleri azalıyordu." (Özlem Özgür)

MİRAÇ

Kelime Kökeni: Arapça miʿrāc

1. [isim] Göğe çıkma

MİRİM

1. "beyim, aziz dostum, arkadaşım" anlamlarında bir seslenme sözü

MİRAS

Kelime Kökeni: Arapça mīrās̱

1. [isim, hukuk] Birine, ölen bir yakınından kalan mal mülk, para veya servet; kalıt, bırakıt, tereke
2. [mecaz] Kalıtım yoluyla gelen herhangi bir özellik
3. [mecaz] Bir neslin kendinden sonra gelen nesle bıraktığı şey
   • "Hatta bazıları mesleğin püf noktalarını anlatan kitaplar yazıp tecrübelerini gelecek nesillere miras bırakmışlardı." (İhsan Oktay Anar)

MİRAT

Kelime Kökeni: Arapça mirʾāt

1. [isim, eskimiş] Bakınız ayna

MİRZA

Kelime Kökeni: Farsça mīrzā

1. [isim, eskimiş] Bazı Türk topluluklarında ve İran'da kullanılan bir soyluluk sanı

MİRİ

Kelime Kökeni: Farsça mīr + Arapça -ī

1. [sıfat, eskimiş] Devletle ilgili, devlete özgü olan, devlet malı olan; beylik

MİRA

Kelime Kökeni: İtalyanca mira

1. [isim, coğrafya] Arazi üzerinde seçilmiş bir işaret noktasının düşeyini gösteren, yön belirtmek için uzaktan gözlenen, geometrik biçimli tahta lata

MİR

Kelime Kökeni: Farsça mīr

1. [isim, eskimiş] Bakınız komutan
2. Bey, emîr. mirim “beyim, aziz dostum, arkadaşım” anlamlarında bir seslenme sözü
   • "Hızır Bey, mirim, çoktan beri göründüğünüz yoktu." (Vâlâ Nureddin)