Başında mira olan 10 kelime var. Mira ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde mira olan kelimeler listesine ya da sonu mira ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında mira bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

12 Harfli Kelimeler

MİRASYEDİLİK

10 Harfli Kelimeler

MİRALAYLIK, MİRASÇILIK

9 Harfli Kelimeler

MİRASYEDİ

7 Harfli Kelimeler

MİRALAY, MİRASÇI

5 Harfli Kelimeler

MİRAÇ, MİRAS, MİRAT

4 Harfli Kelimeler

MİRA

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Mira Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

A M R İ

4 Harfli Kelimeler

AMİR, İMAR, MİRA, RAMİ

3 Harfli Kelimeler

ARİ, İMA, MAİ, MİR, RAM

2 Harfli Kelimeler

AM, AR, İM, MA, Mİ, RA

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MİRASYEDİLİK

  1. [isim] Mirasyedi olma durumu
  2. Mirasyediye yaraşır davranış
MİRASÇILIK

  1. [isim] Mirasçı olma durumu; kalıtçılık, vârislik
MİRALAYLIK

  1. [isim, eskimiş, askerlik] Bakınız albaylık
MİRASYEDİ

  1. [isim] Kendisine önemli bir miras kalan, mirasa konan kimse
    • "Kiraladıkları otlakların sahibi yıllardır Manastır'a yerleşmiş bir mirasyediydi." (Necati Cumalı)
  2. [mecaz] Çok savurgan kimse
    • "Hayatını, gençliğini bir mirasyedi gibi hiç düşünmeden yiyip bitirmiş." (Mahmut Yesari)
MİRASÇI

  1. [isim] Bir mirastan yasalar gereğince yararlanan kimse; kalıtçı, vâris
    • "Aradım buldum tarlanın mirasçısını, adamı Ödemiş'ten aldım geldim." (Necati Cumalı)
  2. [mecaz] Başkasının iyi veya kötü yönlerini aynı biçimde ortaya koyan
    • "Anasının kıskançlığına mirasçı olan çelimsiz solgun çocuk da yaşamayacağa benziyordu." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)
MİRALAY

Kelime Kökeni: Farsça mīr + Türkçe alay

  1. [isim, eskimiş, askerlik] Bakınız albay
    • "Heyet ve miralay Galip Bey huzura girdiler." (Necip Fazıl Kısakürek)
MİRAÇ

Kelime Kökeni: Arapça miʿrāc

  1. [isim] Göğe çıkma
MİRAS

Kelime Kökeni: Arapça mīrās̱

  1. [isim, hukuk] Birine, ölen bir yakınından kalan mal mülk, para veya servet; kalıt, bırakıt, tereke
  2. [mecaz] Kalıtım yoluyla gelen herhangi bir özellik
  3. [mecaz] Bir neslin kendinden sonra gelen nesle bıraktığı şey
    • "Hatta bazıları mesleğin püf noktalarını anlatan kitaplar yazıp tecrübelerini gelecek nesillere miras bırakmışlardı." (İhsan Oktay Anar)
MİRAT

Kelime Kökeni: Arapça mirʾāt

  1. [isim, eskimiş] Bakınız ayna
MİRA

Kelime Kökeni: İtalyanca mira

  1. [isim, coğrafya] Arazi üzerinde seçilmiş bir işaret noktasının düşeyini gösteren, yön belirtmek için uzaktan gözlenen, geometrik biçimli tahta lata
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü