İçinde kere olan 24 kelime var. İçerisinde KERE bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında kere olan kelimeler listesine ya da sonu kere ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

13 Harfli Kelimeler

BAŞMÜZAKERECİ, MÜZAKERECİLİK

12 Harfli Kelimeler

KERESTECİLİK, TEZKERECİLİK

10 Harfli Kelimeler

KERESTELİK, MÜZAKERECİ

9 Harfli Kelimeler

KERESTECİ, KERESTELİ, MÜZEKKERE, TEZKERECİ

8 Harfli Kelimeler

EPİKEREM, MÜZAKERE

7 Harfli Kelimeler

ÇEKEREK, KEREMLİ, KEREMPE, KERESTE, KEREVET, KEREVİT, KEREVİZ, TESKERE, TEZKERE

5 Harfli Kelimeler

KEREM, KERES

4 Harfli Kelimeler

KERE

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Kere Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

E E K R

4 Harfli Kelimeler

EREK, ERKE, KERE

3 Harfli Kelimeler

EKE, ERK, KER

2 Harfli Kelimeler

EK, ER, KE, RE

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

MÜZAKERECİLİK

  1. [isim] Müzakereci olma durumu
BAŞMÜZAKERECİ

  1. [isim] Uluslararası birlikler içinde belli bir konuyu tartışmak ve çözüme ulaştırmak üzere ülkesini temsil etmeye yetkili kılınan devlet görevlisi
    • "Başmüzakereci tayin edilen Bulwer, meseleyi tetkik etti." (Reşat Kaynar)
TEZKERECİLİK

  1. [isim] Tezkereci olma durumu
KERESTECİLİK

  1. [isim] Kerestecinin yaptığı iş
    • "Emekliye ayrıldıktan sonra keresteciliğe başladı ama eline geçen, alın terini ödemiyordu." (Eflâtun Cem Güney)
MÜZAKERECİ

  1. [isim] Müzakere yapan kimse
  2. [eskimiş] Öğrencileri çalıştıran kimse
KERESTELİK

  1. [sıfat] Kereste yapılmaya elverişli (ağaç)
KERESTECİ

  1. [isim] Kereste satan kimse
TEZKERECİ

  1. [isim] Askerlik ödevini tamamlamış, terhis olmuş er
  2. Dava özetlerini yazan görevli
  3. Tezkere yazarı
KERESTELİ

  1. [sıfat, ağızlardan] İri yapılı
    • "Keresteli adam."
MÜZEKKERE

Kelime Kökeni: Arapça muẕekkere

  1. [isim] Bir iş için herhangi bir üst makama yazılan yazı
    • "Yarın kaymakama müzekkere verecekti." (Reşat Nuri Güntekin)
  2. [hukuk] Yargılama makamının, bir kararın yerine getirilmesi konusunda belli bir makama yazdığı yazı
MÜZAKERE

Kelime Kökeni: Arapça muẕākere

  1. [isim] Bir konuyla ilgili fikir alışverişinde bulunma; oylaşma
    • "Cumhuriyet ilanına karar vermek için Ankara'da bulunan bütün arkadaşlarımı davete ve onlarla müzakere ve münakaşaya asla lüzum ve ihtiyaç görmedim." (Atatürk)
  2. Bakınız etüt
EPİKEREM

Kelime Kökeni: Fransızca épichérème

  1. [isim, mantık] Önertilerinin biri veya her ikisi kanıtıyla birlikte ileri sürülen tasım
    • "Çocuklar büyüklerin işine karışmaz çünkü akılları ermez; sen henüz on yaşında olduğun için çocuksun; şu hâlde benim işime karışma tasımı bir epikeremdir."
KEREMPE

  1. [isim, coğrafya] Denize doğru uzanan taşlık burun
  2. Dağın en yüksek yeri
TEZKERE

Kelime Kökeni: Arapça teẕkire

  1. [isim] Bakınız pusula (II)
    • "Bu vaziyette en tabii çare, ona küçük bir tezkere yazmaktı." (Reşat Nuri Güntekin)
  2. Bir iş için izin verildiğini bildiren resmî kâğıt
    • "Nihayet yol tezkerem yapıldı, üstüm başım düzeltildi." (Yahya Kemal Beyatlı)
  3. [askerlik] Askerlik görevinin bittiğini bildiren belge
ÇEKEREK

  1. [isim] Yozgat iline bağlı ilçelerden biri
TESKERE

Kelime Kökeni: Farsça deskere

  1. [isim, eskimiş] Bakınız sedye
  2. Özellikle yapılarda malzeme taşımak için kullanılan, dört kollu ve iki kişinin taşıdığı tahta araç
KEREVET

Kelime Kökeni: Rumca

  1. [isim] Üzerine şilte serilerek yatmaya veya oturmaya yarayan, duvara bitişik, ayakları olan, tahtadan sedir
    • "Büyükbabamı, aşağı kattaki yemek odasına bitişik, kurnalı hamamın kerevetine uzattılar." (Necip Fazıl Kısakürek)
KEREVİZ

Kelime Kökeni: Farsça kerefs

  1. [isim, bitki bilimi] Maydanozgillerden, kökleri ve yaprakları sebze olarak kullanılan kokulu bir bitki (Apium graveolens)
KEREVİT

Kelime Kökeni: Rumca

  1. [isim, hayvan bilimi] Kabuklular sınıfından, çamurlu tatlı sularda yaşayan bir eklem bacaklı; tatlısu ıstakozu, karavide (Potamobius fluviatilis)
KERESTE

Kelime Kökeni: Farsça kerāste

  1. [isim] Tomrukların boyuna biçilmesiyle elde edilen ve marangozlukla inşaatta kullanılan nitelikli ağaç
    • "Dağdan kestim kereste / Kuş besledim kafeste" (Halk türküsü)
  2. Ayakkabı yapımında kullanılan gereç
  3. [mecaz] Bakınız kalas
    • "Gözünü oyarım vallahi kereste!" (Sait Faik Abasıyanık)
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü