İçinde DUN geçen kelimeler

İçinde dun olan 20 kelime var. İçerisinde DUN bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında dun olan kelimeler listesine ya da sonu dun ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

14 Harfli Kelimeler

SARDUNYAGİLLER

10 Harfli Kelimeler

ODUNLAŞMAK, ODUNPAZARI

9 Harfli Kelimeler

ODUNCULUK, ODUNLAŞMA

8 Harfli Kelimeler

BUDUNSAL, ODUNUMSU, SARDUNYA

7 Harfli Kelimeler

ODUNAĞA, ODUNCUL, ODUNLUK, ODUNSUZ

6 Harfli Kelimeler

ODUNCU, ODUNLU, ODUNSU, SARDUN

5 Harfli Kelimeler

BUDUN, MADUN

4 Harfli Kelimeler

ODUN

3 Harfli Kelimeler

DUN

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

SARDUNYAGİLLER

1. [isim, bitki bilimi] İki çeneklilerden, sardunya, ıtır, turnagagası vb. bitkileri içine alan familya

ODUNLAŞMAK

1. [nesnesiz] Bitkiler odun durumuna gelmek
2. [mecaz] Bakınız kabalaşmak

ODUNPAZARI

1. [isim] Eskişehir iline bağlı ilçelerden biri

ODUNLAŞMA

1. [isim, bitki bilimi] Bazı bitki hücrelerinin odun özü denilen bir kimyasal madde alarak odunsu bir duruma girmeleri olayı
2. [mecaz] Bakınız kabalaşma

ODUNCULUK

1. [isim] Oduncunun yaptığı iş

SARDUNYA

Kelime Kökeni: İtalyanca sardonia

1. [isim, bitki bilimi] Sardunyagillerden, ana vatanı Güney Afrika olan, çoğunlukla pembe çiçekler açan, çoklu yıllık, otsu bir süs bitkisi (Geranium)
   • "Her evin sardunyaları tek bir kırmızılıkta. Avusturya kırmızısı hepsi." (Tarık Dursun K)

BUDUNSAL

1. [sıfat, toplum bilimi] Bakınız etnik
   • "Dolayısıyla bu insanların budunsal kökenlerini bilebilmeleri de elbette söz konusu bile değildir." (Demirtaş Ceyhun)

ODUNUMSU

1. [sıfat] Bakınız odunsu
   • "Bekledi; odunumsu, bir dudağı yerde bir dudağı gökte bir Arap bekledi." (Mustafa Necati Sepetçioğlu)

ODUNCUL

1. [isim] Odunla beslenen böcek

ODUNSUZ

1. [sıfat] Odunu olmayan
2. [zarf] Odun olmadan
   • "Koca bir nahiye titreştik, odunsuz yattık / O büyük mektebi gördün ya, kışın biz çattık" (Mehmet Akif Ersoy)

ODUNLUK

1. [isim] Odun konulan yer
   • "Aşağıda mutfak, yanında bir bulaşıkhane ile bir uşak odası, bir odunluk, bir kömürlük." (Sait Faik Abasıyanık)
2. [sıfat] Yakılmak üzere odun durumuna getirilmiş (ağaç)
3. [mecaz] Söz ve davranışlarında incelikten yoksun olma

ODUNAĞA

1. [sıfat, kaba konuşmada] Bakınız kalın kafalı

ODUNCU

1. [isim] Odun kesen veya satan kimse

ODUNSU

1. [sıfat] Odunu andıran, oduna benzeyen, odun gibi; odunumsu
2. [mecaz] Kaba, iri, heybetli
3. Sapının dirençli durabilmesi için içinde yeteri kadar odun demeti bulunan (bitki)

ODUNLU

1. [sıfat] Odunu olan

SARDUN

Kelime Kökeni: Rumca

1. [isim, denizcilik] Balıkçıların kullandığı bir halat türü

BUDUN

1. [isim, toplum bilimi] Bakınız kavim
   • "İlk bakışta Türk tiyatrosu deyince Türkçe konuşan budunların tiyatrosu anlaşılmak gerekir." (Metin And)
2. Bakınız ırk
3. [eskimiş] Bakınız millet

MADUN

Kelime Kökeni: Arapça mā + dūn

1. [isim, eskimiş] Bakınız alt
2. Bakınız ast

ODUN

1. [isim] Yakılmak için kesilmiş, parçalanmış ağaç
   • "Sobada çıralar hemen alev almış, odunları da tutuşturmuştu." (Tarık Buğra)
2. [bitki bilimi] Bitkilerde besi suyunu ileten damarlarla bunlara eşlik eden özek doku ve liflerden oluşan, aynı zamanda bitkiye destek görevi yapan madde
3. [sıfat, mecaz] Söz ve davranışlarında incelikten yoksun olan (kimse)

DUN

Kelime Kökeni: Arapça dūn

1. [sıfat] Alçak olan
2. Aşağı olan