Sonunda eş olan 61 kelime var. EŞ ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde eş olan kelimeler listesine ya da başında eş olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi
Harf Sayısına Göre Kelimeler
YEDİKIZKARDEŞ
ALTIKARDEŞ, YEDİKARDEŞ
BANGLADEŞ, BEŞKARDEŞ, GAYRETKEŞ
AFYONKEŞ, DÜŞÜNDEŞ, ESRARKEŞ, FİKİRDEŞ, KEMANKEŞ, KEŞMEKEŞ, MÜŞEVVEŞ, SIRMAKEŞ, TEBELLEŞ, TUĞRAKEŞ
CEFAKEŞ, ÇİLEKEŞ
BENZEŞ, BÜKREŞ, ÇERKEŞ, DEMKEŞ, GÜNDEŞ, HOŞBEŞ, KALLEŞ, KARDEŞ, KÖKTEŞ, KÖYDEŞ, PEŞKEŞ, SERKEŞ, ŞEŞBEŞ, SESTEŞ, TETBEŞ, TÜRDEŞ, YERDEŞ, YÖNDEŞ
AHFEŞ, BELEŞ, DÜBEŞ, DÜŞEŞ, EVDEŞ, GEBEŞ, GÖDEŞ, GÜNEŞ, GÜREŞ, HABEŞ, İŞTEŞ, KELEŞ, MELEŞ, ÖZDEŞ, ÜNDEŞ
ATEŞ, BREŞ, KREŞ, ÜLEŞ
BEŞ, KEŞ, LEŞ, PEŞ, ŞEŞ
EŞ
Eş Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler
2 Harfli Kelimeler
EŞ, ŞE
Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.
Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)
- YEDİKIZKARDEŞ
-
-
[isim, gök bilimi]
Bakınız Ülker
-
[isim, gök bilimi]
Bakınız Ülker
- ALTIKARDEŞ
-
-
[isim, gök bilimi]
Kuzey Kutbu yönünde, Büyükayı'nın karşısında bulunan takımyıldız; Zatülkürsi
-
[isim, gök bilimi]
Kuzey Kutbu yönünde, Büyükayı'nın karşısında bulunan takımyıldız; Zatülkürsi
- YEDİKARDEŞ
-
-
[isim, ağızlardan]
Büyükayı'yı oluşturan yedi yıldız
-
[isim, ağızlardan]
Büyükayı'yı oluşturan yedi yıldız
- BANGLADEŞ
-
-
[isim]
Güney Asya'da, Bengal Körfezi kıyısında bir ülke; başkenti Dakka
-
[isim]
Güney Asya'da, Bengal Körfezi kıyısında bir ülke; başkenti Dakka
- GAYRETKEŞ
-
Kelime Kökeni: Arapça ġayret + Farsça -keş
-
[sıfat, eskimiş]
Bakınız çalışkan
-
[mecaz]
Yan tutan, kayıran
- "Gayretkeş bir polise kızdı."
-
[sıfat, eskimiş]
Bakınız çalışkan
- BEŞKARDEŞ
-
-
[isim, şaka yollu]
Bakınız şamar
- "Dayaktan bahsederken lam cim demedim, beşkardeşi yapıştırdım!"
-
[isim, şaka yollu]
Bakınız şamar
- TUĞRAKEŞ
-
Kelime Kökeni: Türkçe tuğra + Farsça -keş
-
[isim, tarih]
Bakınız nişancı
-
[isim, tarih]
Bakınız nişancı
- FİKİRDEŞ
-
-
[isim]
Bakınız oydaş
-
[isim]
Bakınız oydaş
- MÜŞEVVEŞ
-
Kelime Kökeni: Arapça muşevveş
-
[sıfat, eskimiş]
Bakınız karmakarışık
-
[sıfat, eskimiş]
Bakınız karmakarışık
- TEBELLEŞ
-
-
[sıfat, ağızlardan]
İstenmediği hâlde, birinden veya bir yerden ayrılmayan, gitmeyen, musallat olan
-
[sıfat, ağızlardan]
İstenmediği hâlde, birinden veya bir yerden ayrılmayan, gitmeyen, musallat olan
- KEMANKEŞ
-
Kelime Kökeni: Farsça kemānkeş
-
[isim, eskimiş]
Bakınız okçu
- "Kimi yayı öptü, kimi fırlattı / En er kemankeşe yetti üç atım"
-
[isim, eskimiş]
Bakınız okçu
- ESRARKEŞ
-
Kelime Kökeni: Türkçe esrar + Farsça -keş
-
[isim]
Esrar kullanmayı alışkanlık durumuna getiren kimse, keş (II)
- "Dalga geçen esrarkeşin gözü ne görürse kırk derece ateşle yanan adamın dışa fırlayan gözü de onu görür."
-
[isim]
Esrar kullanmayı alışkanlık durumuna getiren kimse, keş (II)
- DÜŞÜNDEŞ
-
-
[isim]
Bakınız oydaş
-
[isim]
Bakınız oydaş
- KEŞMEKEŞ
-
Kelime Kökeni: Farsça keşmekeş
-
[isim]
Karışık olma durumu
- "Ne olacaksa olur ve her hâlde bu millet, ölümden beter bir keşmekeşten kurtulur."
-
[isim]
Karışık olma durumu
- SIRMAKEŞ
-
Kelime Kökeni: Türkçe sırma + Farsça -keş
-
[isim, eskimiş]
Gümüş veya başka madenleri haddeden geçirip sırma yapan kimse
-
[isim, eskimiş]
Gümüş veya başka madenleri haddeden geçirip sırma yapan kimse
- AFYONKEŞ
-
Kelime Kökeni: Arapça āfyūn + Farsça -keş
-
[isim]
Keyif için afyon yutan veya çeken, afyon tiryakisi olan kimse; âdembaba
-
[isim]
Keyif için afyon yutan veya çeken, afyon tiryakisi olan kimse; âdembaba
- ÇİLEKEŞ
-
Kelime Kökeni: Farsça çillekeş
-
[sıfat]
Hayatı boyunca birçok sıkıntı ve üzüntü çekmiş (kimse)
- "Aslı ile kalpı arasındaki farkı ancak o işin çilekeşleri bilir."
-
[sıfat]
Hayatı boyunca birçok sıkıntı ve üzüntü çekmiş (kimse)
- CEFAKEŞ
-
Kelime Kökeni: Arapça cefā + Farsça -keş
-
[sıfat]
Cefa çeken, sıkıntıya katlanan; cefakâr
- "Bu, cefakeş bir işçi kadının hikâyesiydi."
-
[sıfat]
Cefa çeken, sıkıntıya katlanan; cefakâr
- HOŞBEŞ
-
Kelime Kökeni: Farsça ḫoş + bāş
-
[isim, mecaz]
Hatır sormak amacıyla söylenen ilk sözler
- "Konaktaki hoşbeş merasimi de yerine getirildi."
-
[isim, mecaz]
Hatır sormak amacıyla söylenen ilk sözler
- GÜNDEŞ
-