Sonunda eş olan 8 harfli 10 kelime var. EŞ ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde eş olan kelimeler listesine ya da başında eş olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi
Harf Sayısına Göre Kelimeler
Eş Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler
2 Harfli Kelimeler
EŞ, ŞE
Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.
Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)
- KEMANKEŞ
-
Kelime Kökeni: Farsça kemānkeş
-
[isim, eskimiş]
Bakınız okçu
- "Kimi yayı öptü, kimi fırlattı / En er kemankeşe yetti üç atım"
-
[isim, eskimiş]
Bakınız okçu
- AFYONKEŞ
-
Kelime Kökeni: Arapça āfyūn + Farsça -keş
-
[isim]
Keyif için afyon yutan veya çeken, afyon tiryakisi olan kimse; âdembaba
-
[isim]
Keyif için afyon yutan veya çeken, afyon tiryakisi olan kimse; âdembaba
- MÜŞEVVEŞ
-
Kelime Kökeni: Arapça muşevveş
-
[sıfat, eskimiş]
Bakınız karmakarışık
-
[sıfat, eskimiş]
Bakınız karmakarışık
- ESRARKEŞ
-
Kelime Kökeni: Türkçe esrar + Farsça -keş
-
[isim]
Esrar kullanmayı alışkanlık durumuna getiren kimse, keş (II)
- "Dalga geçen esrarkeşin gözü ne görürse kırk derece ateşle yanan adamın dışa fırlayan gözü de onu görür."
-
[isim]
Esrar kullanmayı alışkanlık durumuna getiren kimse, keş (II)
- KEŞMEKEŞ
-
Kelime Kökeni: Farsça keşmekeş
-
[isim]
Karışık olma durumu
- "Ne olacaksa olur ve her hâlde bu millet, ölümden beter bir keşmekeşten kurtulur."
-
[isim]
Karışık olma durumu
- TEBELLEŞ
-
-
[sıfat, ağızlardan]
İstenmediği hâlde, birinden veya bir yerden ayrılmayan, gitmeyen, musallat olan
-
[sıfat, ağızlardan]
İstenmediği hâlde, birinden veya bir yerden ayrılmayan, gitmeyen, musallat olan
- FİKİRDEŞ
-
-
[isim]
Bakınız oydaş
-
[isim]
Bakınız oydaş
- DÜŞÜNDEŞ
-
-
[isim]
Bakınız oydaş
-
[isim]
Bakınız oydaş
- SIRMAKEŞ
-
Kelime Kökeni: Türkçe sırma + Farsça -keş
-
[isim, eskimiş]
Gümüş veya başka madenleri haddeden geçirip sırma yapan kimse
-
[isim, eskimiş]
Gümüş veya başka madenleri haddeden geçirip sırma yapan kimse
- TUĞRAKEŞ
-
Kelime Kökeni: Türkçe tuğra + Farsça -keş
-
[isim, tarih]
Bakınız nişancı
-
[isim, tarih]
Bakınız nişancı