Eş ile biten 6 harfli kelimeler

Sonunda eş olan 6 harfli 18 kelime var. EŞ ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde eş olan kelimeler listesine ya da başında eş olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KÖYDEŞ

1. [isim] Aynı köyde oturan kimselerin birbirine göre her biri; köylü

DEMKEŞ

Kelime Kökeni: Farsça demkeş

1. [sıfat, eskimiş] Dem çeken, güzel ses çıkaran (güvercin)

GÜNDEŞ

1. [sıfat] Aynı günde olan
2. Bakınız çağdaş
   • "Avusturya edebiyatının en güçlü gündeş yazarlarından biri olan I. Bachmann..." (Selim İleri)
3. Bakınız güncel
   • "Oğuz Atay'ın her cümlesi özel, dahası gündeş anlamlar taşıyan hikâyesine sığınmıştım." (Selim İleri)

KÖKTEŞ

1. [sıfat, dil bilgisi] Aynı kökten gelen, yapı ve görevleri farklı olan (kelimeler); müştak (I): sevgi, sevinç, sevme; vergi, verim, veri; başlık, başlangıç, başkan gibi

ÇERKEŞ

1. [isim] Çankırı iline bağlı ilçelerden biri

SERKEŞ

Kelime Kökeni: Farsça serkeş

1. [sıfat] Kafa tutan, başkaldıran
   • "Ün salmış nice serkeş efeleri kendime bent etmiş, nice açları doyurmuş, nice çıplakları giydirmiş." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

BENZEŞ

1. [sıfat] Bakınız benzer
   • "İkisinin duyarlığında da benzeş aykırılıklar yok mu?" (Enis Batur)

PEŞKEŞ

Kelime Kökeni: Farsça pīşkeş

1. [isim] Yaranmak amacıyla uygunsuz olarak verilen şey
2. [eskimiş] Bakınız armağan

YERDEŞ

1. [isim] Bakınız memleketli
   • "Arkadaşı, yerdeşi, bölükbaşı Evren, koca yiğit sırtüstü yatıyordu." (Hüseyin Nihal Atsız)

TÜRDEŞ

1. [isim] Türleri bir olanlardan her biri
   • "Siyasal tarihimiz, türdeş olmayan iktidarlar karşısında, bunları yıkmak için çığlaşmış muhalefetlerin devri hareketleri şemasını çizer." (Tarık Zafer Tunaya)

HOŞBEŞ

Kelime Kökeni: Farsça ḫoş + bāş

1. [isim, mecaz] Hatır sormak amacıyla söylenen ilk sözler
   • "Konaktaki hoşbeş merasimi de yerine getirildi." (Peyami Safa)

KALLEŞ

Kelime Kökeni: Arapça ḳallāş

1. [sıfat] Sözünde durmayıp bir işin yüzüstü kalmasına yol açan
   • "Gene gülümsüyordu ama artık kalleş bir hınç vardı gülümseyişinde." (Tarık Buğra)
2. Birine gizlice kötülük eden
3. Bakınız kahpe

BÜKREŞ

1. [isim] Romanya'nın başkenti

TETBEŞ

Kelime Kökeni: Fransızca tête-bêche

1. [isim] Birbirine baş başa, yan yana ve taban tabana olmak üzere ters biçimde basılmış iki pul

YÖNDEŞ

1. [sıfat] Yönü aynı olan, aynı yöne bakan

KARDEŞ

1. [isim] Aynı anne babadan doğmuş veya anne babalarından biri aynı olan çocukların birbirine göre adı; karındaş
   • "Öz kardeş. Üvey kardeş. Kız kardeş. Erkek kardeş."
2. Yaşça küçük olan çocuk
3. [ünlem] Adı bilinmeyen kimselere söylenen bir seslenme sözü
   • "Zira kardeş demişti Ahmet, kardeş diye söze başlayana kardeş denirdi ancak." (Faruk Duman)
4. [mecaz] Aralarında değer verilen ortak bir bağ bulunanlardan her biri
   • "Din kardeşi. Yol kardeşi."

ŞEŞBEŞ

1. [isim] Zarla oynanan oyunlarda, atılan zarlardan birinin altı, öbürünün beş benekli olan yüzünün üste gelmesi

SESTEŞ

1. [sıfat, dil bilgisi] Söylenişleri aynı, anlam ve kökleri ayrı olan (kelimeler); eş sesli, homonim