Çöp ile başlayan kelimeler

Başında çöp olan 19 kelime var. Çöp ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde çöp olan kelimeler listesine ya da sonu çöp ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında çöp bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

13 Harfli Kelimeler

ÇÖPLENEBİLMEK

12 Harfli Kelimeler

ÇÖPLENEBİLME

11 Harfli Kelimeler

ÇÖPÇATANLIK, ÇÖPLÜKÇÜLÜK

10 Harfli Kelimeler

ÇÖPATLAMAZ

9 Harfli Kelimeler

ÇÖPLENMEK

8 Harfli Kelimeler

ÇÖPÇATAN, ÇÖPÇÜLÜK, ÇÖPKAPAR, ÇÖPLEMEK, ÇÖPLENİŞ, ÇÖPLENME, ÇÖPLÜKÇÜ

7 Harfli Kelimeler

ÇÖPLEME

6 Harfli Kelimeler

ÇÖPLÜK, ÇÖPSÜZ

5 Harfli Kelimeler

ÇÖPÇÜ, ÇÖPLÜ

3 Harfli Kelimeler

ÇÖP

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÇÖPLENEBİLMEK

1. [nesnesiz] Çöplenme ihtimali veya imkânı bulunmak

ÇÖPLENEBİLME

1. [isim] Çöplenebilmek işi

ÇÖPLÜKÇÜLÜK

1. [isim] Çöplükçünün yaptığı iş

ÇÖPÇATANLIK

1. [isim] Çöpçatanın işi
   • "Bir çıkarı olsun olmasın, bayılır çöpçatanlığa." (Necati Cumalı)

ÇÖPATLAMAZ

1. [sıfat] Gözünden hiçbir şey kaçmayacak kadar titiz ve dikkatli olan, aldatılamaz
   • "Dairedeki levazım müdürü çöpatlamazın biridir, diyorlar." (Falih Rıfkı Atay)

ÇÖPLENMEK

1. [nesnesiz, teklifsiz konuşmada] Çeşitli yiyeceklerden azar azar yemek
   • "Onun bıraktığı yemekten bir süre çöplenmiş." (Attilâ İlhan)
2. [mecaz] Kendine açıktan ufak tefek çıkarlar sağlamak
   • "Böylece iktidarı tutmuş görünerek baskıdan korunuyor, iktidarın nimetlerinden çöpleniyor…" (Aziz Nesin)

ÇÖPKAPAR

1. [isim] Genellikle limanlarda deniz üzerinde oluşan katı atıkların toplanması için oluşturulmuş, su altı pompası sayesinde atıkları suyla beraber emerek filtresinde toplayıp suyu denize bırakan alet

ÇÖPLEMEK

1. [-i] Pirinç, bulgur, fasulye vb.nin içindeki taşı, çöpü temizlemek

ÇÖPÇÜLÜK

1. [isim] Çöpçünün yaptığı iş; gübürcülük
   • "Bu sitede bahçıvanlık, çöpçülük falan olur bakarsın." (Oya Baydar)

ÇÖPLÜKÇÜ

1. [isim] Çöplükleri satın alarak işe yarar madde ve malzemeleri yeniden değerlendirmek için hazırlayan kimse

ÇÖPLENME

1. [isim] Çöplenmek işi
   • "Onun, gördüğü bazı işlerden çöplenmesine müsaade ediyordu." (Ercüment Ekrem Talu)

ÇÖPLENİŞ

1. [isim] Çöplenmek işi

ÇÖPÇATAN

1. [isim] Evlenmelerde aracılık eden kimse
   • "Çöpçatan başıyla onaylar. Oğlan kızın saçlarını okşamaya kalkar, peruk elinde kalır." (İnanç Yaşayan)
2. Kimin kiminle evleneceğini önceden kararlaştırıp gerçekleştirdiğine inanılan manevi güç
   • "Çöpçatan böyle çatmış."

ÇÖPLEME

1. [isim] Çöplemek işi
2. Çöpe dizilen haşlama et, patlıcan, biber ve soğanın üzerine yağ, et suyu, salça ve baharattan oluşan sosun dökülerek fırında pişirilmesiyle hazırlanan bir kebap çeşidi
3. [bitki bilimi] Düğün çiçeğigillerden, genellikle yaprakları koyu yeşil ve çok parçalı, yeşilimsi beyaz çiçek açan, kök sapında iç sürdürücü ve solucan düşürücü zehirli madde bulunan, akçöpleme, karaçöpleme vb. çok yıllık otsu bitkilerin genel adı; marulcuk (Helloborus)

ÇÖPSÜZ

1. [sıfat] Çöpü olmayan
   • "Nasıl oldu da bu çorak toprakta, otsuz çöpsüz beldede bu ağaç, bu meyve, bu yeşillik hasıl oldu diye şaşarız." (İsmail Özmel)

ÇÖPLÜK

1. [isim] Çöplerin atıldığı veya biriktirildiği yer; çöp tenekesi, küllük, süprüntülük, gübürlük, mezbele, mezbelelik
   • "Çöp kamyonu mahalleye neredeyse üç haftadır uğramadığından çöplük küçük bir tepeciğe benzemişti." (Yücel Sarpdere)
2. Çöpe atılacak olan, gereksiz, değersiz şey
   • "… ama genel olarak en iyi çalışan belleklerde dahi çöplük diyebileceğimiz gereksiz bilgiler saklanabilir." (M. Şahin Bülbül)
3. [mecaz] Her türlü yetkinin sınırsızca kullanıldığı yer
   • "Evvelden buraları onların çöplüğü idi." (Ömer Seyfettin)
4. [mecaz] Çok kirli yer

ÇÖPÇÜ

1. [isim] Evlerden çöpleri toplayan veya sokakları süpüren temizlik işçisi; gübürcü
   • "İşçi, nefer, hamal ve çöpçü bile bu ilk bilgi sermayesiyle mücehhez olmak borcu altındadır." (Necip Fazıl Kısakürek)

ÇÖPLÜ

1. [sıfat] Sapı olan (üzüm vb.)
2. Çöple, süprüntüyle karışmış
   • "… geçidin karanlık ağzında, sonra da dipteki denizin çöplü birikintisinde battığını görebilirdi." (Adnan Özyalçıner)

ÇÖP

Kelime Kökeni: Farsça çūb

1. [isim] Saman inceliğinde herhangi bir sap, dal veya tahta parçası
   • "Köşk o kadar sessizdi ki yere bir kibrit çöpü düşse çıkardığı ses işitilebilirdi." (Peyami Safa)
2. Yararsız, pis veya zararlı olduğu için atılan ufak tefek şeylerin hepsi; gübür