Çan ile biten kelimeler

Sonunda çan olan 9 kelime var. ÇAN ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde çan olan kelimeler listesine ya da başında çan olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

11 Harfli Kelimeler

KULAĞAKAÇAN

9 Harfli Kelimeler

KARAKAÇAN, KARAKOÇAN, KREDİAÇAN

7 Harfli Kelimeler

KOLAÇAN

5 Harfli Kelimeler

KOÇAN, SIÇAN

4 Harfli Kelimeler

AÇAN

3 Harfli Kelimeler

ÇAN

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KULAĞAKAÇAN

1. [isim, hayvan bilimi] Düz kanatlılardan, karnında çatal biçiminde iki uzantı bulunan, gece ortaya çıkıp çok iyi uçan, meyve ve sebzelere zarar veren otçul bir böcek (Forficula auricularia)

KARAKAÇAN

1. [isim] Bakınız eşek
   • "Karakaçanları, sürüleriyle dağ dağ dolaşan göçebe çobanlarıdır." (Ahmet Haşim)

KARAKOÇAN

1. [isim] Elâzığ iline bağlı ilçelerden biri

KREDİAÇAN

1. [isim, ekonomi] Sağladığı bir kredi, mal veya hizmet karşılığında bir para ödenmesini veya bir yükümlülüğün yerine getirilmesini istemeye hakkı olan taraf; kreditör

KOLAÇAN

1. [isim] Herhangi bir amaçla çevreyi dolaşıp pek belli etmeksizin gözden geçirme

KOÇAN

1. [isim] Marul, lahana vb. sebzelerde yaprakların çıktığı sert gövde
2. Mısırın tanelerini taşıyan, üzeri yaprakla sarılı, püsküllü meyvesi
   • "Uzun püsküllü mısır koçanları, acemi bir elin oynattığı kuklalar gibi gelişigüzel kafa kafaya vuruşur." (Orhan Seyfi Orhon)
3. Bakınız mısır koçanı
4. Defter biçimindeki makbuz ve biletlerin zımbalı bölümü koparıldıktan sonra cilde bağlı kalan parçası
   • "Makbuz koçanı."
5. [ağızlardan] Tapu senedi
   • "Cebinde de otuz dönümlük bir tütün koçanı vardı." (Necati Cumalı)

SIÇAN

1. [isim, hayvan bilimi] Sıçangillerden, fareden iri, zararlı birçok türü bulunan kemirgen, memeli hayvan (Rattus)
2. [mecaz] Küçük yaştaki hırsız

AÇAN

1. [isim, anatomi] Oynak kemiklerin arasındaki açıları genişletmeye yarayan kasların genel adı, büken karşıtı

ÇAN

1. [isim] İçinden sarkan tokmağının kenarlara vurmasıyla ses çıkaran madenden araç; kampana
   • "Harp gemisinde çan, düdük ve insan sesleri birbirine karıştı." (Falih Rıfkı Atay)