Zen ile başlayan kelimeler

Başında zen olan 21 kelime var. Zen ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde zen olan kelimeler listesine ya da sonu zen ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında zen bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

15 Harfli Kelimeler

ZENGİNLEŞTİRMEK

14 Harfli Kelimeler

ZENCEFİLGİLLER, ZENGİNLEŞTİRME

12 Harfli Kelimeler

ZENGİNLENMEK, ZENGİNLEŞMEK

11 Harfli Kelimeler

ZENGİNLEMEK, ZENGİNLENME, ZENGİNLEŞME

10 Harfli Kelimeler

ZENDOSTLUK, ZENGİNLEME

9 Harfli Kelimeler

ZENGİNLİK

8 Harfli Kelimeler

ZENCEFİL, ZENCİREK, ZENNELİK

7 Harfli Kelimeler

ZENDOST, ZENGULE, ZENNECİ

6 Harfli Kelimeler

ZENGİN

5 Harfli Kelimeler

ZENCİ, ZENNE

3 Harfli Kelimeler

ZEN

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ZENGİNLEŞTİRMEK

1. [-i] Zengin duruma getirmek, zenginleşmesini sağlamak
   • "Edebiyatı zenginleştiren genellikle bu tür, baştan çıkmış yazarlardı." (Selim İleri)

ZENCEFİLGİLLER

1. [isim, bitki bilimi] Bir çeneklilerden, zencefil, kakule, zerdeçal gibi güzel kokulu bitkileri içine alan bir familya

ZENGİNLEŞTİRME

1. [isim] Zenginleştirmek işi

ZENGİNLEŞMEK

1. [nesnesiz] Zengin duruma gelmek; kalkınmak, zenginlemek, zenginlenmek

ZENGİNLENMEK

1. [nesnesiz] Bakınız zenginleşmek
   • "Şatafatsız bir muamele sayesinde Ali Bey zenginlenmiş." (Refik Halit Karay)

ZENGİNLEMEK

1. [nesnesiz] Bakınız zenginleşmek

ZENGİNLEŞME

1. [isim] Zenginleşmek durumu; zenginleme, zenginlenme

ZENGİNLENME

1. [isim] Bakınız zenginleşme

ZENDOSTLUK

1. [isim] Bakınız zamparalık
   • "Hatta bir gecelik zendostlukta bile temkin ve ketumiyet severim." (Sermet Muhtar Alus)

ZENGİNLEME

1. [isim] Bakınız zenginleşme

ZENGİNLİK

1. [isim] Zengin olma durumu; varlıklılık, varsıllık, variyet
   • "Dünya zenginliğine, bolluğuna, zenginlik ve bolluk katıyoruz." (Halikarnas Balıkçısı)

ZENCEFİL

Kelime Kökeni: Arapça zencebīl

1. [isim, bitki bilimi] Zencefilgillerden, ana vatanı Hindistan ve Malezya olan, kamış görünüşünde otsu bir bitki (Zingiber officinale)
2. Bu bitkiden elde edilen ve baharat olarak kullanılan toz
   • "Kocaman duvara sırtını vererek üstüne zencefil ve tarçın serpilmiş salep içerlerdi." (Sait Faik Abasıyanık)

ZENCİREK

1. [isim] Küçük zincir
2. Levhaların, yazma kitapların sayfa kenarlarına yapılan, iç içe geçmiş halkalar şeklindeki süsleme
   • "Eser, vişne rengi, meşin, zencirekli, şirazesi bozuk cilt içindedir."

ZENNELİK

1. [isim] Zenne rolü
2. [sıfat] Kadınlara yarar (eşya)

ZENNECİ

1. [isim] Kadın eşyası satan kimse

ZENGULE

Kelime Kökeni: Farsça zengūle

1. [isim] Klasik Türk müziğinde basit bir makam

ZENDOST

Kelime Kökeni: Farsça zen + dost

1. [sıfat, eskimiş] Bakınız zampara

ZENGİN

Kelime Kökeni: Farsça sengīn

1. [sıfat] Parası, malı çok olan; varlıklı, yokluksuz, variyetli, fakir, yoksul karşıtı
2. Yararlı veya kendisinden beklenilen, istenilen nitelikleri çok olan
   • "Zengin bir dil. Zengin bir kitaplık. Zengin bir anlatım."
3. Verimi yüksek olan
   • "Zengin bir doğa."
4. Gösterişi olan
   • "Zengin bir giysi."
5. Çok, bol
   • "Türk tiyatro tarihi üzerinde çalışanlar için zengin malzeme ihtiva eden metni burada yayımlarken sadece bir iki noktaya işaret etmekle yetineceğim." (Fahir İz)

ZENCİ

Kelime Kökeni: Arapça zencī

1. [isim] Siyah ırktan olan kimse; siyahi, siyah adam, Arap
   • "Avrupalılar arasında bizi zenci gibi kara zannedenler varmış." (Falih Rıfkı Atay)

ZENNE

Kelime Kökeni: Farsça zenāne

1. [isim, eskimiş] Kadın işi
   • "Zenne çorabı."
2. [tiyatro] Orta oyununda veya Karagöz'de kadın rolüne çıkan erkek oyuncu