Uç

  1. [isim] Genellikle uzun bir nesnenin incelerek biten son ve sivri noktası
    • "Bu resmin iki gözü bir makasın ucu ile oyulmuştu." (Aka Gündüz)
  2. Bir şeyin baş veya son noktası
  3. Bir şeyin kenarı
    • "Kırk kişilik bir masanın bir ucunda, üç kişiyiz." (Refik Halit Karay)
  4. Dış kenar; periferi
  5. Bir uzaklığın son noktası
    • "İstikbal, bu yolun ucundan bir güneş gibi doğuyor." (Falih Rıfkı Atay)
  6. Bir şeyin başı, tepesi
  7. Kurşun kalemlerde yazmayı sağlayan kömürden yapılan madde
    • "Kalemin ucunu kâğıda değdiriyor, dikiş makinesi gibi, çizim bitinceye kadar kalemi kaldırmıyor." (Ali Çankırılı)
  8. Bakınız sınır
  9. [sıfat] Bir şeye gereğinden çok fazla bağlanan, önem veren; ekstrem
  10. [tarih] Türk devletlerinde genellikle sınır boylarındaki eyalet ve sancak
  11. [tarih] Bakınız sınır boyu
    • "Ancak, Selçuklunun Bizans’la barış zamanlarında bile uçlardaki çatışmalar bitmez." (Nevzat Kösoğlu)

Kelime Anlamı Kaynağı: Türk Dil Kurumu (TDK) Güncel Türkçe Sözlüğü

Şunlara da göz atmak isteyebilirsiniz:

Uç kelimesi baş harfi u son harfi ç olan bir kelime. Başında u sonunda ç olan kelimenin birinci harfi u, ikinci harfi ç. Başı u sonu ç olan 2 harfli kelime.

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.