Pır ile başlayan kelimeler

Başında pır olan 35 kelime var. Pır ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde pır olan kelimeler listesine ya da sonu pır ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında pır bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

12 Harfli Kelimeler

PIRPIRLANMAK

11 Harfli Kelimeler

PIRLANTASIZ, PIRPIRLAMAK, PIRPIRLANMA

10 Harfli Kelimeler

PIRILDAKÇI, PIRILDAMAK, PIRLANTALI, PIRPIRLAMA, PIRTLATMAK

9 Harfli Kelimeler

PIRAZVANA, PIRILDAMA, PIRILTILI, PIRLANGIÇ, PIRNALLIK, PIRTLAMAK, PIRTLATMA

8 Harfli Kelimeler

PIRILDAK, PIRLAMAK, PIRLANTA, PIRNAKIL, PIRPIRLI, PIRPITÇI, PIRTLAMA

7 Harfli Kelimeler

PIRILTI, PIRLAMA, PIRPIRI, PIRTLAK

6 Harfli Kelimeler

PIRASA, PIRLAK, PIRNAL, PIRPIR, PIRPIT

5 Harfli Kelimeler

PIRPI, PIRTI

3 Harfli Kelimeler

PIR

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

PIRPIRLANMAK

1. [nesnesiz] Aralıklarla yanmak
   • "Ambarda, tavana tutturulmuş cılız ışıklar, arada sönecekmiş gibi pırpırlanıyordu." (Burhan Günel)

PIRPIRLAMAK

1. [nesnesiz] Yanıp sönmek

PIRLANTASIZ

1. [sıfat] Pırlantası olmayan

PIRPIRLANMA

1. [isim] Pırpırlanmak işi

PIRTLATMAK

1. [-i] Pırtlama işini yaptırmak

PIRILDAKÇI

1. [isim] Pırıldak kullanmasını bilen ve bu işte çalışan kimse

PIRLANTALI

1. [sıfat] Pırlantası olan
   • "Başında yapma çiçekler ve pırlantalı iğnelerle süslü pembe bir hotoz vardır." (Salâh Birsel)

PIRILDAMAK

1. [nesnesiz] Işık saçmak, ışıldamak
   • "Yaklaşmış pırıldayan şeye. Bir de ne görsün? Böyle ışıl ışıl ışıldayan bir kuş kanadıymış." (Nâzım Hikmet)

PIRPIRLAMA

1. [isim] Pırpırlamak işi

PIRNALLIK

1. [isim] Pırnal çalılığı
   • "Sık pırnallıklar, erguvan, defne, alıç kümeleri yer yer yolu boğuyor." (Necati Cumalı)

PIRAZVANA

Kelime Kökeni: Farsça birāzbān

1. [isim] Kılıç, bıçak vb. saplı şeylerin sap içinde kalan bölümü

PIRILDAMA

1. [isim] Pırıldamak işi

PIRLANGIÇ

1. [isim] Ses çıkararak dönen topaç

PIRILTILI

1. [sıfat] Pırıltı ve parlak olan
2. [mecaz] Süslü, özentili
   • "Ne kadar güzel, ne kadar pırıltılı seyahat mektupları yazmıştı Avrupa'dan." (Yusuf Ziya Ortaç)

PIRTLAMAK

1. [nesnesiz] Bulunduğu yerden kayıp dışarı çıkmak
   • "Anlattıklarını dinledikçe sanki hava borum tıkanmış da deniz baskısından iliklerim gözlerimden pırtlıyormuş gibi sıkılıyorum." (Halikarnas Balıkçısı)

PIRTLATMA

1. [isim] Pırtlatmak işi

PIRPIRLI

1. [isim, argo] “Astsubay” anlamında kullanılan bir söz
   • "İstanbul’un pırpırlılar argosunda ağabeyciğim karşılığında abiş denilirdi." (Salâh Birsel)

PIRPITÇI

1. [isim] Pırpıt yapan kimse

PIRLAMAK

1. [nesnesiz] Kuş, herhangi bir şeyden ürküp uçmak
2. İnsan, bulunduğu yerden koşarak hemen uzaklaşmak

PIRNAKIL

Kelime Kökeni: Ermenice

1. [sıfat] Herhangi bir yerde yoğun olarak, çok fazla bulunan
   • "... yemyeşil yaprak, pırnakıl çiçek olan ağaçlar bile cümle yeşilliklerini ve çiçeklerini atıp karalar bağladı." (Mustafa Necati Sepetçioğlu)
2. [zarf] Yoğun biçimde, çok fazla olarak
   • "Pırnakıl açarlar, saksılardan taşarlar. Onlar da canlı, sevildiklerini bilmezler mi!" (Nezihe Meriç)