Pir ile biten kelimeler

Sonunda pir olan 9 kelime var. PİR ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde pir olan kelimeler listesine ya da başında pir olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

7 Harfli Kelimeler

KELEPİR

6 Harfli Kelimeler

KUMPİR, VAMPİR

5 Harfli Kelimeler

AMPİR, İSPİR, KEPİR, TAPİR, TEPİR

3 Harfli Kelimeler

PİR

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KELEPİR

1. [isim] Değerinden çok aşağı bir fiyatla alınan veya alınabilecek olan şey; okazyon
   • "Ben akıllı olmasaydım bu kelepiri elden kaçırırdım." (Aka Gündüz)

KUMPİR

Kelime Kökeni: Bulgarca

1. [isim] Özel fırında pişirilen iri patatesin içine peynir, mısır, bezelye vb. malzeme konularak yapılan yiyecek
2. [ağızlardan] Bakınız patates

VAMPİR

Kelime Kökeni: Fransızca vampire

1. [isim] İnsanların kanını emdiğine inanılan yaratık
2. [hayvan bilimi] Yarasalardan, Yeni Dünya'nın tropik bölgelerinde yaşayan, kuyruksuz, kahverengi tüylü, arka bacakları yürümeye ve sıçramaya çok uygun, kan emici bir tür memeli (Vampyrus spectrum)

KEPİR

1. [isim, ağızlardan] Çorak, çamurlu, verimsiz toprak

TEPİR

1. [isim, ağızlardan] Tahılı saman ve kavuzlardan ayırmaya yarayan, kıldan veya kamıştan yapılmış elek

AMPİR

Kelime Kökeni: Fransızca empire

1. [isim] XIX. yüzyıl başlarında Fransa'da ortaya çıkıp daha sonra Avrupa'ya yayılmış olan yapı, mobilya, giyim vb.ne ait bir üslup
   • "Ampir koltuklu, keten masa örtülü bir lokantaydı." (Selçuk Erez)

İSPİR

Kelime Kökeni: İtalyanca sbirro

1. [isim] At veya araba uşağı
   • "Aşçı yamakları, kilerci, ispir ile arabacı çocukları arabalarla paytonda." (Ahmet Rasim)

TAPİR

Kelime Kökeni: Fransızca tapir

1. [isim, hayvan bilimi] Tapirgillerden, bir çeşidi Asya ve Afrika'nın tropikal bölgelerinde yaşayan, 2 metre uzunluğunda, kısa hortumlu bir tür hayvan (Tapirus)

PİR

Kelime Kökeni: Farsça pīr

1. [isim] Yaşlı, koca, ihtiyar kimse
   • "Ak sakallı pir, bunları söyleyerek sırra kadem basmış." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
2. Bir tarikat veya sanatın kurucusu
   • "Büyük Itri'ye eskiler derler / Bizim öz musikimizin piri" (Yahya Kemal Beyatlı)
3. [zarf] Adamakıllı, iyice
   • "Ancak, sarhoşluk zamanlarında bazen dili bir açılırmış ama pir açılırmış..." (Reşat Nuri Güntekin)
4. [mecaz] Herhangi bir konuda, bir meslekte deneyim kazanmış, eskimiş kimse; guru