Başında org olan 21 kelime var. Org ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde org olan kelimeler listesine ya da sonu org ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.
Karmaşık harflerden başında org bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.
Harf Sayısına Göre Kelimeler
ORGANİZASYON, ORGANOLEPTİK, ORGENERALLİK
ORGANİZATÖR, ORGANLAŞMAK
ORGANİKLİK, ORGANLAŞMA
ORGANİKÇİ, ORGANİZMA, ORGENERAL
ORGANİZE, ORGANLIK, ORGANTİN, ORGCULUK
ORGANEL, ORGANİK, ORGANZE
ORGAZM
ORGAN, ORGCU
ORG
Org Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler
3 Harfli Kelimeler
ORG
2 Harfli Kelimeler
GO
Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.
Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)
- ORGANOLEPTİK
-
Kelime Kökeni: Fransızca organoleptique
-
[isim]
Cisimlerin duyu organlarını etkileme yeteneği
-
[isim]
Cisimlerin duyu organlarını etkileme yeteneği
- ORGENERALLİK
-
-
[isim]
Orgeneral olma durumu
-
Orgeneral rütbesi
-
Orgeneralin görevi
-
[isim]
Orgeneral olma durumu
- ORGANİZASYON
-
Kelime Kökeni: Fransızca organisation
-
[isim]
Bakınız düzenleme
- "Sonra, mal satışı her şeyden önce bir organizasyon, bir alıcı ve pazar yerleri bulma işidir."
-
Devlet, idare, toplum vb.nin düzenleniş biçimi
-
Düzenli bir grubun üyelerinin tamamı
-
Kuruluş, kurum, teşkilat
-
[isim]
Bakınız düzenleme
- ORGANLAŞMAK
-
-
[nesnesiz]
Canlılarda organlar oluşmak
-
[nesnesiz]
Canlılarda organlar oluşmak
- ORGANİZATÖR
-
Kelime Kökeni: Fransızca organisateur
-
[isim]
Bakınız düzenleyici
-
[isim]
Bakınız düzenleyici
- ORGANİKLİK
-
-
[isim]
Organik olma durumu
-
[isim]
Organik olma durumu
- ORGANLAŞMA
-
-
[isim]
Organlaşmak işi
-
[isim]
Organlaşmak işi
- ORGENERAL
-
Kelime Kökeni: Türkçe or + Fransızca général
-
[isim, askerlik]
Asıl görevi ordu komutanlığı olan rütbesi en yüksek general
-
[isim, askerlik]
Asıl görevi ordu komutanlığı olan rütbesi en yüksek general
- ORGANİZMA
-
Kelime Kökeni: Fransızca organisme
-
[isim, anatomi]
Canlı bir varlığı oluşturan organların bütünü; uzviyet
-
[biyoloji]
Herhangi bir canlı varlık
-
[isim, anatomi]
Canlı bir varlığı oluşturan organların bütünü; uzviyet
- ORGANİKÇİ
-
-
[isim, kimya]
Organik kimya uzmanı
-
[isim, kimya]
Organik kimya uzmanı
- ORGANTİN
-
Kelime Kökeni: Fransızca organtine
-
[isim]
Seyrek dokunmuş, ince, sert bir kumaş
-
[sıfat]
Bu kumaştan yapılmış
- "Sahnede siyah organtin tuvaletiyle beli incelmiş, göğsü kabarmış."
-
[isim]
Seyrek dokunmuş, ince, sert bir kumaş
- ORGCULUK
-
-
[isim]
Orgcunun yaptığı iş
-
[isim]
Orgcunun yaptığı iş
- ORGANİZE
-
Kelime Kökeni: Fransızca organisé
-
[isim]
Kuruluşları ortak bir amaç için bir araya getirme, birleştirme
-
Düzenlenmiş
-
[sıfat]
Örgütlenmiş
-
[isim]
Kuruluşları ortak bir amaç için bir araya getirme, birleştirme
- ORGANLIK
-
-
[isim]
Organ olma durumu
- "Mahallî idarelerin seçilmiş organlarının organlık sıfatını kazanmalarına ilişkin itirazların çözümü ve kaybetmeleri konusundaki denetim yargı yolu ile olur."
-
[isim]
Organ olma durumu
- ORGANZE
-
Kelime Kökeni: Fransızca organza
-
[isim]
İpek veya keten iplikle dokunmuş, tülbent inceliğinde bir tür kolalı kumaş
-
[sıfat]
Bu kumaştan yapılmış
-
[isim]
İpek veya keten iplikle dokunmuş, tülbent inceliğinde bir tür kolalı kumaş
- ORGANEL
-
Kelime Kökeni: Fransızca organel
-
[isim, biyoloji]
Hücre içerisinde bulunan kendi içinde özelleşmiş yapı
-
[isim, biyoloji]
Hücre içerisinde bulunan kendi içinde özelleşmiş yapı
- ORGANİK
-
Kelime Kökeni: Fransızca organique
-
[sıfat]
Doğal yolla yapılan
-
Organlarla ilgili; örgensel, uzvi
-
[mecaz]
Canlı, güçlü (ilişki)
- "Yaşadığı dünyada gerçekliklerle olan organik bağlantısını tümüyle yitirmiştir."
-
[mecaz]
Bir görevi yerine getirmekle yükümlü kuruluşla ilgili olan
- "Ne ki organik bütünlüğü ve büyüklüğü kalmamıştı."
-
[sıfat]
Doğal yolla yapılan
- ORGAZM
-
Kelime Kökeni: Fransızca orgasme
-
[isim]
Cinsel uyarım ve zevkin en yüksek noktası; doyum
-
[isim]
Cinsel uyarım ve zevkin en yüksek noktası; doyum
- ORGCU
-
-
[isim]
Org çalan kimse
-
[isim]
Org çalan kimse
- ORGAN
-
Kelime Kökeni: Fransızca organe
-
[isim, anatomi]
Vücudun, belirli bir görev yapan ve sınırları kesin olarak belirlenmiş bölümü; aza, örgen, uzuv
- "Bütün iç organlarım burkulur gibi oldu."
-
[mecaz]
Bir görevi, bir işi yerine getirmekle yükümlü kuruluş
- "Devlet organları."
-
[isim, anatomi]
Vücudun, belirli bir görev yapan ve sınırları kesin olarak belirlenmiş bölümü; aza, örgen, uzuv