Kul ile başlayan 9 harfli kelimeler

Başında kul olan 9 harfli 7 kelime var. Kul ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde kul olan kelimeler listesine ya da sonu kul ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında kul bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KULUNLAMA

1. [isim] Kulunlamak işi

KULAÇLAMA

1. [isim] Kulaçlamak işi
   • "Suları hiç telaşsız ama motor gibi kulaçlamaya başladı." (Haldun Taner)

KULAMPARA

Kelime Kökeni: Arapça ġulām + Farsça bāre

1. [isim, kaba konuşmada] Bakınız oğlancı
   • "Kahveci hem kulampara hem de azılı bir katil olarak şöhretli biri olduğundan bu mekâna ayak basan pek olmuyordu." (İhsan Oktay Anar)

KULLANMAK

1. [-i] Bir şeyden belli bir amaçla yararlanmak
   • "Parmaklarının arasındaki mendili eskiyinceye kadar kullandığın hiç oldu mu?" (Hüseyin Cahit Yalçın)
2. Bir kimseyi bir hizmette bulundurmak, çalıştırmak
   • "Siz analarımızı nasıl esir gibi kullandınızsa biz de sizi öyle kullanacağız." (Halide Edip Adıvar)
3. İşletmek, değerlendirmek
   • "Parasını ticarette kullanmak."
4. [nesnesiz] Giymek, takmak
   • "Hiç yağmurluk kullanmazdı."
5. [nesnesiz] Sigara, içki vb. şeylere alışmış olmak, içmek
6. [nesnesiz] Kelimeyi yazmak, söylemek
   • "Lakırtılarında çok kere çifter çifter kelimeler kullanırdı ki bunlar bazen manayı değiştirir." (Abdülhak Şinasi Hisar)
7. Harcamak, sarf etmek
   • "Sattıkları küpenin parasını çok idareli kullanıyorlardı." (Peyami Safa)
8. Amacına ulaşmak için birinden veya bir şeyden yararlanmak, onu amacına alet etmek, sömürmek, istismar etmek
   • "Hâlbuki onlar, işte bu saflığı istismar ediyorlar. Bütün düşünceleri seni kullanmak, o kadar!" (Attilâ İlhan)
9. Araç veya aleti işletmek, yönetmek
   • "Nitekim çocuklarımın bile kullandıkları hesap makineleri, bunların küçük modelleridir." (Burhan Felek)
10. [mecaz] Bir şeyin gereklerini yerine getirmek

KULAKTOZU

1. [isim] Kulağın arkasındaki çukur bölüm, kulağın kökü

KULLANICI

1. [sıfat] Bir şeyden belli bir amaçla yararlanan (kimse)

KULLAŞMAK

1. [nesnesiz] Kul durumuna gelmek
   • "Abullabut arkadaş … kullaşmıştı, goygoyculuk yapıyordu, üst mercilere kendisince yaranıyordu, bir tek güvercin taklası atmamıştı."