Karın ile başlayan kelimeler

Başında karın olan 24 kelime var. Karın ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde karın olan kelimeler listesine ya da sonu karın ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında karın bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

15 Harfli Kelimeler

KARINCAİNCİTMEZ

13 Harfli Kelimeler

KARINCALANMAK

12 Harfli Kelimeler

KARINCAEZMEZ, KARINCALANIŞ, KARINCALANMA, KARINCASEVER, KARINCAYİYEN

11 Harfli Kelimeler

KARINCAKUŞU, KARINDAŞLIK

10 Harfli Kelimeler

KARINCALAR, KARINCASIZ, KARINLAMAK

9 Harfli Kelimeler

KARINCALI, KARINLAMA, KARINTASI

8 Harfli Kelimeler

KARINCIK, KARINDAŞ, KARINMAK

7 Harfli Kelimeler

KARINCA, KARINLI, KARINMA, KARINSA, KARINTI

5 Harfli Kelimeler

KARIN

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KARINCAİNCİTMEZ

1. [sıfat, mecaz] Bakınız karıncaezmez

KARINCALANMAK

1. [nesnesiz] Bir yere, bir şey üzerine karınca üşüşmek
2. Vücudun bir yerindeki uyuşukluktan sonra, kan dolaşımının başlamasıyla o yerde karıncalar dolaşır gibi bir izlenim uyanmak
   • "Adamcağızın ara sıra ayakları karıncalandıkça dolaşacak bir yeri bile yok." (Reşat Nuri Güntekin)
3. Metal yüzeylerde pas yüzünden yer yer ufak delikler oluşmak
4. Verici veya alıcıdaki bozukluk sebebiyle televizyonda görüntü bozulmak
5. [mecaz] Aşırı zihin yorgunluğundan dolayı bir şeyi, bir durumu kavramada zorluk çekmek
   • "Satırlar gözünün önünden silinir, gelecekle ilgili düşüncelerim karıncalanırdı." (Necati Cumalı)

KARINCASEVER

1. [isim, hayvan bilimi] Karınca yiyerek beslenen ve karınca yuvası çevresinde yaşayan böcek

KARINCAYİYEN

1. [isim, hayvan bilimi] Karıncayiyengillerden, Avustralya'da yaşayan, karıncayla beslenen bir tür memeli (Echidna acule ata)
   • "Gene böcekler grubu içinde yer alan karıncalar, karıncayiyen türleri kendine çekmiş olur." (Necdet Tunçdilek)

KARINCAEZMEZ

1. [sıfat, mecaz] Çok merhametli, ince duygulu (kimse); karıncaincitmez
2. Yavaş hareket eden

KARINCALANIŞ

1. [isim] Karıncalanma işi

KARINCALANMA

1. [isim] Karıncalanmak işi
   • "Ama bu sefer, sadece ayak uçlarında değil şakaklarında da bir karıncalanma hissetti." (Elif Şafak)

KARINDAŞLIK

1. [isim, eskimiş] Bakınız kardeşlik

KARINCAKUŞU

1. [isim, hayvan bilimi] Karıncayiyen

KARINCASIZ

1. [sıfat] Karıncası olmayan

KARINCALAR

1. [isim, hayvan bilimi] Zar kanatlıların, karınca adı altında toplanan ve beş bin kadar türü sayılan bir dalı

KARINLAMAK

1. [-e, denizcilik] Gemi yanını dayamak
   • "Gemi rıhtıma karınlamış."

KARINTASI

1. [isim] Pastırmada kullanılan hayvanın göbek etleri

KARINCALI

1. [sıfat] İçinde, üstünde karınca bulunan
   • "Bir süre sonra gözlerimi açtığımda elimdeki karıncalı ekmeği ağaçlığa bırakırken buldum kendimi." (Bilal Özbay)
2. Paslı veya dökülme sonucu küçük delikleri olan (metal)
3. Üzerine karınca üşüşmüş gibi görünen ekran görüntüsü
   • "Gözlerin karıncalı televizyona kilitlendi." (Onur Sakarya)
4. [mecaz] Rahatsızlık veren
   • "Eski, o karıncalı, sinsi, ağrılı pis şakalarını yapmaya başladı." (Özdemir Başargan)

KARINLAMA

1. [isim] Karınlamak işi

KARINCIK

1. [isim, anatomi] Vücudun çeşitli organları içinde bulunan boşluk
2. Kalbin alt bölümünde bulunan ve biri sağdaki akciğere kan pompalayan, öbürü soldaki akciğerden vücuda pompalanacak kanı alıp vücuda göndermeye yarayan iki boşluk

KARINDAŞ

1. [isim, eskimiş] Bakınız kardeş

KARINMAK

1. [nesnesiz] Sallanarak karışmak
2. [ağızlardan] Bakınız çiftleşmek

KARINMA

1. [isim] Karınmak işi

KARINTI

1. [isim, denizcilik] Anaforlarda oluşan çevrinti
2. Geminin yanından vurarak gemiyi sarsan dalga