Karar ile başlayan kelimeler

Başında karar olan 33 kelime var. Karar ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde karar olan kelimeler listesine ya da sonu karar ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında karar bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

15 Harfli Kelimeler

KARARLAŞTIRILMA

14 Harfli Kelimeler

KARARLAŞTIRMAK

13 Harfli Kelimeler

KARARLAŞTIRMA, KARARTABİLMEK, KARARTIVERMEK

12 Harfli Kelimeler

KARARIVERMEK, KARARLAMADAN, KARARTABİLME, KARARTIVERME

11 Harfli Kelimeler

KARARIVERME, KARARLAŞMAK, KARARSIZLIK, KARARTILMAK

10 Harfli Kelimeler

KARARLAMAK, KARARLAŞMA, KARARLILIK, KARARSIZCA, KARARTILMA

9 Harfli Kelimeler

KARARINCA, KARARINDA, KARARLAMA, KARARLICA, KARARNAME, KARARTMAK

8 Harfli Kelimeler

KARARGAH, KARARMAK, KARARSIZ, KARARTMA

7 Harfli Kelimeler

KARARIŞ, KARARLI, KARARMA, KARARTI

5 Harfli Kelimeler

KARAR

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KARARLAŞTIRILMA

1. [isim] Kararlaştırılmak işi

KARARLAŞTIRMAK

1. [-i] Bir konuyla veya işle ilgili yapılacakları belirlemek, karar altına almak; tayin etmek
   • "Yola çıkma gününü kararlaştırdılar." (Halide Edip Adıvar)
2. Bir konu hakkında taraflarca karar verilmek
   • "Toplantı saatini kararlaştırdık."

KARARTIVERMEK

1. [-i] Çabucak veya ansızın karartmak
   • "Elektrik düğmesini çevirir gibi nasıl da kafalarını karartıveriyorlar, karartabiliyorlar?" (Necip Fazıl Kısakürek)

KARARLAŞTIRMA

1. [isim] Kararlaştırmak işi

KARARTABİLMEK

1. [-i] Karartma ihtimali veya imkânı bulunmak
   • "Elektrik düğmesini çevirir gibi nasıl da kafalarını karartıveriyorlar, karartabiliyorlar?" (Necip Fazıl Kısakürek)
2. Karartmaya gücü yetmek

KARARIVERMEK

1. [nesnesiz] Ansızın veya çabucak kararmak
   • "Dönüp ardına baktı, bakmasıyla kaşlarını çatması bir oldu, yüzü kararıverdi." (Burhan Günel)

KARARTABİLME

1. [isim] Karartabilmek işi

KARARLAMADAN

1. [zarf] Kararlama yoluyla, görmeden
   • "Karanlıkta kapıyı kararlamadan buldu."

KARARTIVERME

1. [isim] Karartıvermek durumu

KARARTILMAK

1. [nesnesiz] Karanlık duruma getirilmesini sağlamak
   • "Pencereler harp dolayısıyla karartılmış olduğundan müthiş bir karanlık içinde kalabalık kaynaşıyordu." (Sait Faik Abasıyanık)

KARARIVERME

1. [isim] Kararıvermek durumu

KARARSIZLIK

1. [isim] Kararsız olma durumu; ikircik, ikirciklik, ikirciklilik, ikircim, ikircimlik, tereddüt
   • "Benim yerimde kim olsa başka türlü yapamayacağına emin olduğumdan bu kararsızlıklarımı mazur görüyorum." (Refik Halit Karay)
2. Sürekli değişme eğiliminde olan, sık sık değişen şeyin niteliği
   • "Bu ne kararsızlık, ne döneklik, muttasıl dil değiştiriyoruz." (Refik Halit Karay)

KARARLAŞMAK

1. [nesnesiz] Bir konuyla veya işle ilgili yapılacakları belirlemek, karar altına almak
2. Bir konu hakkında taraflarca karar verilmek

KARARLILIK

1. [isim] Kararlı olma durumu; istikrar
   • "Başlangıçta birbirimize benzer iki çocukken o, kararlılıkla kendini korudu." (Reha Mağden)
2. [kimya] Boyanın zamanla özelliklerini değiştirmeme durumu

KARARLAMAK

1. [-i] Ölçü ve tartıya dayanmaksızın, gözle oranlayarak hesaplamak, tahmin etmek
   • "Şöyle bir hedefi kararladı ve tetiği çekti."

KARARLAŞMA

1. [isim] Kararlaşmak işi

KARARTILMA

1. [isim] Karartılmak işi

KARARSIZCA

1. [zarf] Kararsız bir biçimde

KARARLICA

1. [zarf] Kararlı bir biçimde

KARARTMAK

1. [-i] Rengini karaya çevirmek; yakmak
   • "Güneş tenini karartmış."
2. Karanlık duruma getirmek
   • "Perdeler odayı kararttı."
3. Işığı kısmak veya örtmek
4. [mecaz] Kötü bir duruma getirmek
   • "Seyahat onu yormuş ve karartmıştı." (Peyami Safa)