İçinde KARAR geçen kelimeler

İçinde karar olan 37 kelime var. İçerisinde KARAR bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında karar olan kelimeler listesine ya da sonu karar ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

15 Harfli Kelimeler

KARARLAŞTIRILMA

14 Harfli Kelimeler

KARARLAŞTIRMAK

13 Harfli Kelimeler

KARARLAŞTIRMA, KARARTABİLMEK, KARARTIVERMEK

12 Harfli Kelimeler

KARARIVERMEK, KARARLAMADAN, KARARTABİLME, KARARTIVERME, TASHİHİKARAR

11 Harfli Kelimeler

KARARIVERME, KARARLAŞMAK, KARARSIZLIK, KARARTILMAK

10 Harfli Kelimeler

BETONKARAR, KARARLAMAK, KARARLAŞMA, KARARLILIK, KARARSIZCA, KARARTILMA, KAVLÜKARAR

9 Harfli Kelimeler

KARARINCA, KARARINDA, KARARLAMA, KARARLICA, KARARNAME, KARARTMAK

8 Harfli Kelimeler

KARARGAH, KARARMAK, KARARSIZ, KARARTMA

7 Harfli Kelimeler

BİKARAR, KARARIŞ, KARARLI, KARARMA, KARARTI

5 Harfli Kelimeler

KARAR

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KARARLAŞTIRILMA

1. [isim] Kararlaştırılmak işi

KARARLAŞTIRMAK

1. [-i] Bir konuyla veya işle ilgili yapılacakları belirlemek, karar altına almak; tayin etmek
   • "Yola çıkma gününü kararlaştırdılar." (Halide Edip Adıvar)
2. Bir konu hakkında taraflarca karar verilmek
   • "Toplantı saatini kararlaştırdık."

KARARTIVERMEK

1. [-i] Çabucak veya ansızın karartmak
   • "Elektrik düğmesini çevirir gibi nasıl da kafalarını karartıveriyorlar, karartabiliyorlar?" (Necip Fazıl Kısakürek)

KARARLAŞTIRMA

1. [isim] Kararlaştırmak işi

KARARTABİLMEK

1. [-i] Karartma ihtimali veya imkânı bulunmak
   • "Elektrik düğmesini çevirir gibi nasıl da kafalarını karartıveriyorlar, karartabiliyorlar?" (Necip Fazıl Kısakürek)
2. Karartmaya gücü yetmek

TASHİHİKARAR

Kelime Kökeni: Arapça taṣḥiḥ + ḳarār

1. [isim, hukuk] Mahkemece alınan kararın düzeltilmesi

KARARIVERMEK

1. [nesnesiz] Ansızın veya çabucak kararmak
   • "Dönüp ardına baktı, bakmasıyla kaşlarını çatması bir oldu, yüzü kararıverdi." (Burhan Günel)

KARARTABİLME

1. [isim] Karartabilmek işi

KARARLAMADAN

1. [zarf] Kararlama yoluyla, görmeden
   • "Karanlıkta kapıyı kararlamadan buldu."

KARARTIVERME

1. [isim] Karartıvermek durumu

KARARTILMAK

1. [nesnesiz] Karanlık duruma getirilmesini sağlamak
   • "Pencereler harp dolayısıyla karartılmış olduğundan müthiş bir karanlık içinde kalabalık kaynaşıyordu." (Sait Faik Abasıyanık)

KARARIVERME

1. [isim] Kararıvermek durumu

KARARSIZLIK

1. [isim] Kararsız olma durumu; ikircik, ikirciklik, ikirciklilik, ikircim, ikircimlik, tereddüt
   • "Benim yerimde kim olsa başka türlü yapamayacağına emin olduğumdan bu kararsızlıklarımı mazur görüyorum." (Refik Halit Karay)
2. Sürekli değişme eğiliminde olan, sık sık değişen şeyin niteliği
   • "Bu ne kararsızlık, ne döneklik, muttasıl dil değiştiriyoruz." (Refik Halit Karay)

KARARLAŞMAK

1. [nesnesiz] Bir konuyla veya işle ilgili yapılacakları belirlemek, karar altına almak
2. Bir konu hakkında taraflarca karar verilmek

KAVLÜKARAR

Kelime Kökeni: Arapça ḳavl + ḳarār

1. [isim, eskimiş] Söz, sözleşme

KARARLILIK

1. [isim] Kararlı olma durumu; istikrar
   • "Başlangıçta birbirimize benzer iki çocukken o, kararlılıkla kendini korudu." (Reha Mağden)
2. [kimya] Boyanın zamanla özelliklerini değiştirmeme durumu

BETONKARAR

1. [isim] Beton yapmak üzere çimento, kum ve suyu karıştıran makine; karmaç, beton mikseri, mikser, betoniyer

KARARLAMAK

1. [-i] Ölçü ve tartıya dayanmaksızın, gözle oranlayarak hesaplamak, tahmin etmek
   • "Şöyle bir hedefi kararladı ve tetiği çekti."

KARARLAŞMA

1. [isim] Kararlaşmak işi

KARARTILMA

1. [isim] Karartılmak işi