K ile biten 6 harfli kelimeler

Sonunda k olan 6 harfli 907 kelime var. K harfi ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca İçinde k harfi olan kelimeler listesine ya da başında k harfi olan kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

CILLIK

...

İKİLİK

1. [isim] İki değişik kullanımı veya uygulaması olma durumu
2. Görüş veya düşüncede ikiye bölünmüş olma durumu, anlaşmazlık
   • "Kasabanın tarihi, bir bakıma ikiliklerinin tarihiydi." (Necati Cumalı)
3. İki kuruşluk gümüş akçe
4. Birlik notanın yarı süre değerindeki nota
5. [sıfat] İkisi bir arada, iki taneden oluşmuş, iki tane alabilen
   • "İkilik cezve."

KANCIK

1. [isim] Hayvanlarda dişi
2. [sıfat] Dönek, güvenilmez
3. Kadın

ANEMİK

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [sıfat] Kansız
   • "Kafa işlerimizin anemik bir soluklukta oluşunda yemeğe düşkünlüğümüzün rolü sanıldığından daha fazladır." (Haldun Taner)

DELMEK

1. [-i] Delik açmak, delik duruma getirmek
   • "Taşın göze dokunmadığını ve bir parmak aşağıda yanağı deldiğini gördü." (Peyami Safa)
2. İncitmek, kırmak

KISTAK

1. [isim] Bir yarımadayı karaya bağlayan, iki yanı su, dar kara parçası, berzah, dil

PÜRTÜK

1. [isim] Herhangi bir şeyin üzerindeki çıkıntı biçiminde küçük kabarcık
   • "Portakalın pürtükleri."
2. Cızırtı

RÖMORK

Kelime Kökeni : Fransızca

1. [isim] Başka bir taşıt tarafından çekilen motorsuz taşıt
   • "Traktörün arkasına bağlı römorkun üstüne tırmandı." (Necati Cumalı)

BÖLMEK

1. [-i] Bir bütünü iki veya daha çok parçaya ayırmak, taksim etmek
   • "Bir domates aldı, çakıyla dörde böldü." (Necati Cumalı)
2. Birliğin bozulmasına yol açmak, parçalamak
3. Bir niceliği iki veya daha çok eşit parçaya ayırmak

CAYMAK

1. [nsz] Sözünden, kararından dönmek, vazgeçmek
   • "Yonca düşündü, önce annesiyle alışverişe gitmek istedi, sonra caydı." (Oktay Rifat)

KESMEK

1. [-i] Bıçak, makas vb. bir araçla bir şeyi ikiye ayırmak, parçalamak, doğramak
   • "İpi kesmek."
   • "Zaman zaman iddiacılığını da bırakamazdı, bu böyledir diye kesip atardı." (Haldun Taner)
2. Dibinden ayırmak
   • "Ağaçları kesmek. Dalları kesmek."
   • "Mantıki söylenmiş, müdellel söylenmiş, her cihetten işi kesip atmıştı." (Memduh Şevket Esendal)
3. Düzgün parçalara ayırmak
   • "Eti kesmek. Patatesi kesmek."
   • "Nasıl sol elimle sağ elimi kesip biçeceğim?" (Reşat Nuri Güntekin)
4. Kesici bir araçla yaralamak
   • "Nasıl sol elimle sağ elimi kesip biçeceğim?" (Reşat Nuri Güntekin)
5. [nsz] Ucunu almak
   • "Saç kesmek. Tırnak kesmek."
6. [nsz] Hayvanın başını gövdesinden ayırmak, boğazlamak
   • "Koyun kesmek. Tavuk kesmek."
7. Son vermek, gidermek
   • "Bu ilaç baş ağrısını keser."
8. Ara vermek
   • "Bu üç zavallı bizden rahatsız oldular ve derslerini keserek çekildiler." (Memduh Şevket Esendal)
9. Bir şeyden yoksun bırakmak, vermemek
   • "Yardımı kestiler. Ücreti ödemeyince telefonu kestiler."
10. Akımı durdurmak
    • "Şimdi belediye ile anlaşamayan müteşebbis cereyanı kesmiş." (Sait Faik Abasıyanık)
11. Belirtmek, kararlaştırmak
    • "Gününü daha kesmedik."
12. [-den] Verilecek şeyin bir bölümünü alıkoyup vermemek
    • "Ücretinden beş lira kesmişler."
13. Para basmak
14. Azaltmak, güçleştirmek
    • "Rüzgâr geminin yolunu kesiyor."
15. İskambil kâğıtlarında destenin üzerinden bir bölümünü kaldırıp öte yana koymak
16. Geçişi önlemek
    • "Yolu kesmek."
17. [nsz] Susmak
    • "Kes artık yeter!"
18. Hasta organı ameliyatla almak
19. Bölmek, ayırmak
    • "Bulvarı kesen küçük sokaklardan biri."
20. Yazıyı, filmi kısaltmak
21. [nsz] Uydurmak, yalan söylemek
22. Rüzgâr, soğuk vb. çok etkili olmak
    • "Rüzgâr yüzümü kesiyor."
23. Birini yermek, kötülemek
24. Karşı cinsten birisini sürekli olarak süzmek, dikkatli bir biçimde bakmak
25. Oyuncuyu takım kadrosuna almamak

SAĞLAK

...

SARKIK

1. [sıfat] Aşağı doğru uzanmış veya uzanmış, sarkmış, sölpük, salpa, gevşek
   • "İri yarı, bıyıkları sarkık bir ozan elini dostça omzuna attı." (Çetin Altan)

BELLEK

1. [isim] Yaşananları, öğrenilen konuları, bunların geçmişle ilişkisini bilinçli olarak zihinde saklama gücü, dağarcık, akıl, hafıza, zihin
   • "Böylelerini dinlediğimizde, belleğimizde sözleri, hiç mi hiç, kalmaz." (Salâh Birsel)
2. Bir bilgisayarda, programı değişmeyen verileri, yapılacak iş için gerekli olan ara sonuçları toplayan bölüm

KOFLUK

1. [isim] Kof olma durumu
   • "Seslerde tuhaf bir kofluk, havada donup kalan bir tınlama." (Atilla İlhan)
2. İçi boş yer
3. Bilgisizlik, ahmaklık
4. Güçsüzlük, dermansızlık

KÜPKÖK

...

ZEYBEK

1. [isim] Batı Anadolu efesi
   • "Bizim de kalbimizi kımıldatır yerinden / Toprağa diz vuruşu dağ gibi bir zeybeğin" (Faruk Nafiz Çamlıbel)
2. Ege yöresine özgü bir müzik veya oyun türü, zeybek havası

ALTLIK

1. [isim] Tabak, bardak vb. nesnelerin altına konulan şey
   • "Bardak altlığı."
2. Hayvanların altına yayılan ot veya saman
3. Arabaya koşulan atların yolları kirletmemesi için kuyruğunun altına yerleştirilen torba

ÇİMMEK

1. [nsz] Suya bütün vücuduyla girip çıkmak, yıkanmak
   • "Arıkta çimdim de geldim, diye fısıldadı." (Cahit Uçuk)

DİLLEK

1. [sıfat] Dedikoducu