İle ile biten kelimeler

Sonunda ile olan 45 kelime var. İLE ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde ile olan kelimeler listesine ya da başında ile olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

10 Harfli Kelimeler

KARAHALİLE, KURUCAŞİLE, SARIHALİLE

9 Harfli Kelimeler

BİLVESİLE, FAKSİMİLE, GÜHERÇİLE, KONTRFİLE, MUHAYYİLE, MÜVEKKİLE

8 Harfli Kelimeler

MUTEZİLE

7 Harfli Kelimeler

AMABİLE, ASİMİLE, BONFİLE, MENZİLE, NARGİLE, SİLSİLE, SÜRFİLE

6 Harfli Kelimeler

CEMİLE, DEFİLE, FASİLE, HALİLE, HAMİLE, JÜBİLE, KABİLE, KAFİLE, MAAİLE, NAFİLE, SEFİLE, VESİLE

5 Harfli Kelimeler

AKİLE, GAİLE, HAİLE, İKİLE, MAİLE

4 Harfli Kelimeler

AİLE, BİLE, ÇİLE, FİLE, HİLE, JİLE, KİLE, PİLE, ŞİLE, ZİLE

3 Harfli Kelimeler

İLE

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KURUCAŞİLE

1. [isim] Bartın iline bağlı ilçelerden biri

KARAHALİLE

1. [isim, bitki bilimi] Doğu Hindistan'da yetişen bir bitkinin olgunlaşmadan önce toplanan ve kurutulan 1-3 santimetre uzunluğunda, iğ biçiminde siyah renkli, sert, kokusuz taneleri (Terminalia chebula)

SARIHALİLE

1. [isim, bitki bilimi] Doğu Hindistan'da yetişen bir tür bitkinin olgunlaşmadan önce toplanıp kurutulan, erik biçiminde, sarımtırak esmer renkli, sert, kokusuz taneleri (Terminalia citrina)

BİLVESİLE

Kelime Kökeni: Arapça bi’l-vesįle

1. [zarf] Bu vesile ile, yeri gelmişken
   • "Geçen sene Malta’da bulunan arkadaşlarımızın da bu sene başlarında aramızda mevcut bulunmalarını bilvesile özel sevinç ile yâd eylerim." (Atatürk)

FAKSİMİLE

Kelime Kökeni: Fransızca fac-similé

1. [isim] Bakınız tıpkıbasım

GÜHERÇİLE

Kelime Kökeni: Farsça guherçile

1. [isim, kimya] Tarımda gübre, hekimlikte ilaç olarak kullanılan, barut vb. patlayıcı maddeler yapımına yarayan, beyaz renkte ve ince billurlar durumunda birleşik bir madde; potasyum nitrat (KNO3)

KONTRFİLE

Kelime Kökeni: Fransızca contre-filet

1. [isim] Kesim hayvanlarında, bel kemiğindeki dikensi çıkıntının iki yanında bulunan et dilimi

MUHAYYİLE

Kelime Kökeni: Arapça muḫayyile

1. [isim] Bakınız hayal gücü
   • "O andan itibaren muhayyilesi çalışmaya başlamıştı." (Ahmet Hamdi Tanpınar)

MÜVEKKİLE

Kelime Kökeni: Arapça muvekkile

1. [isim] Birini kendine vekil olarak seçen kadın
   • "Osmanlı Bankasında çalışan bir müvekkilesi bir kış günü telefon etmiş." (Refik Erduran)

MUTEZİLE

Kelime Kökeni: Arapça muʿtezile

1. [isim, felsefe] Kaderi inkâr ederek "kul, ettiklerinin yaratıcısıdır" diyen ve Tanrı'nın sıfatları konusunda sünnet ehlinden ayrılan bir felsefe

MENZİLE

Kelime Kökeni: Arapça menzile

1. [isim, eskimiş] Aşama, kerte, yükseklik derecesi

SÜRFİLE

Kelime Kökeni: Fransızca surfilé

1. [sıfat] Seyrek ve çapraz (dikiş)

SİLSİLE

Kelime Kökeni: Arapça silsile

1. [isim] Birbirine bağlı, birbiriyle ilgili şeylerin oluşturduğu dizi, sıra
   • "Trende herkes uyuyor, uzun bir öksürük silsilesi ve bazı iniltilerden başka ses yok." (Halide Edip Adıvar)
2. Bilinen en eski atalardan yaşayan torunlara kadar aile sırası
   • "Kökten, silsileden, anadan, babadan, ecdattan asildi." (Ömer Seyfettin)

NARGİLE

Kelime Kökeni: Farsça nārgile

1. [isim] Tömbeki denilen bir cins tütünün dumanının sudan geçirilerek içilmesini sağlayan araç
   • "Köprü üstündeki gazinolardan birine gidip bir nargile tellendirmek istedim." (Ahmet Rasim)

BONFİLE

Kelime Kökeni: Fransızca bon filet

1. [isim] Kasaplık hayvanlarda bel kemiğinin iki yanında bulunan ve yumuşaklığı dolayısıyla beğenilen et bölümü
2. Bu bölümden hazırlanan et dilimi

ASİMİLE

Kelime Kökeni: Fransızca assimilé

1. [sıfat] “Benzeştirmek, kendine uydurmak” anlamındaki asimile etmek, “baskın doku veya yapı içinde erimek, yok olmak” anlamındaki asimile olmak birleşik fiillerde kullanılan bir söz

AMABİLE

Kelime Kökeni: İtalyanca amàbile

1. [zarf, müzik] Sevimli ve cana yakın bir biçimde (çalınmak)

JÜBİLE

Kelime Kökeni: Fransızca jubilé

1. [isim] Evliliğin ellinci yılında düzenlenen kutlama şenliği
2. Bir sanat veya spor dalında uzun süre çalışanların onuruna düzenlenen kutlama töreni
3. Spor yaşamından ayrılan sporcuların oynadığı son maç
4. [din bilimi] Tevrat'a göre Yahudilerde, elli yılda bir Tanrı'ya ve dinlenmeye ayrılan yıl
5. [din bilimi] Katoliklerde, Roma'ya hacca gidenlerin, kilisece günahlarının tam olarak bağışlandığı yıl

FASİLE

Kelime Kökeni: Arapça faṣīle

1. [isim, eskimiş, biyoloji] Bakınız familya
   • "Hepsi de bu asrın bir nevi insan fasilesine mensuptular." (Peyami Safa)

SEFİLE

Kelime Kökeni: Arapça sefįle

1. [sıfat] Sefalet içinde bulunan kadın
   • "Senin mabude zannettiğin kadın bir ızdırap sefilesi, bir keder hailesidir." (Selim İleri)