İle ile biten 6 harfli kelimeler

Sonunda ile olan 6 harfli 12 kelime var. İLE ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde ile olan kelimeler listesine ya da başında ile olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

HALİLE

Kelime Kökeni: Farsça helīle

1. [isim, bitki bilimi] Sıcak iklimlerde yetişen, tohumları iç sürdürücü olarak kullanılan bir bitki

HAMİLE

Kelime Kökeni: Arapça ḥāmile

1. [sıfat] Bakınız gebe
   • "Şu arkamdaki hamile kadına bir yer arıyorum." (Burhan Felek)

NAFİLE

Kelime Kökeni: Arapça nāfile

1. [sıfat] Bakınız yararsız
   • "Delikanlı çağımızdaki cevher / Yalvarmak, yakarmak nafile bugün" (Cahit Sıtkı Tarancı)
2. [zarf] Bakınız boşuna
   • "Avukata söyle, nafile beklemesin." (Refik Halit Karay)
3. [isim, din bilimi] Bir kimsenin dinen zorunlu olmadığı hâlde yalnızca Allah rızasını kazanmak amacıyla farz dışında kıldığı namaz, tuttuğu oruç ve yaptığı her türlü hayırlı iş ve davranış

FASİLE

Kelime Kökeni: Arapça faṣīle

1. [isim, eskimiş, biyoloji] Bakınız familya
   • "Hepsi de bu asrın bir nevi insan fasilesine mensuptular." (Peyami Safa)

DEFİLE

Kelime Kökeni: Fransızca défilé

1. [isim] Giyecekleri tanıtmak amacıyla mankenlerin yaptıkları gösteri; giyim gösterisi
   • "Bir moda salonunda defileye bakıyormuşçasına baştan ayağa kadar süzdüğünü fark ettim." (Refik Halit Karay)

CEMİLE

Kelime Kökeni: Arapça cemīle

1. [isim, eskimiş] Gönül alıcı davranış
   • "Binecekleri vapur Konsolosa fevkaladeden bir cemile olarak o turda pruva direğine Türk bayrağı çekiyordu." (Refik Halit Karay)
2. [sıfat] Güzel olan (kadın)

KAFİLE

Kelime Kökeni: Arapça ḳāfile

1. [isim] Birlikte hareket eden topluluk
   • "Bir yaz günü geçtik Tuna'dan kafilelerle." (Yahya Kemal Beyatlı)
2. Aynı yöne giden taşıt veya yolcu topluluğu; konvoy
   • "Sağımızda yürüyen kafile, yolunu değiştirdi." (Halide Edip Adıvar)
3. Sıra ile gönderilen şeylerin her bir bölüğü
   • "Malların ilk kafilesi dün geldi."

SEFİLE

Kelime Kökeni: Arapça sefįle

1. [sıfat] Sefalet içinde bulunan kadın
   • "Senin mabude zannettiğin kadın bir ızdırap sefilesi, bir keder hailesidir." (Selim İleri)

MAAİLE

Kelime Kökeni: Arapça maʿaʿāʾile

1. [zarf] Bakınız ailece
   • "Bizim evin bacası çekmiyor. Bütün kış, maaile kömür vuruyor bizi bu yüzden." (Nâzım Hikmet)

KABİLE

Kelime Kökeni: Arapça ḳabīle

1. [isim, toplum bilimi] Bakınız boy (II)
   • "Avla geçinen bir kabile, bu gıdaları tesadüfe borçlu olduğuna inanabilir." (Cemil Meriç)

JÜBİLE

Kelime Kökeni: Fransızca jubilé

1. [isim] Evliliğin ellinci yılında düzenlenen kutlama şenliği
2. Bir sanat veya spor dalında uzun süre çalışanların onuruna düzenlenen kutlama töreni
3. Spor yaşamından ayrılan sporcuların oynadığı son maç
4. [din bilimi] Tevrat'a göre Yahudilerde, elli yılda bir Tanrı'ya ve dinlenmeye ayrılan yıl
5. [din bilimi] Katoliklerde, Roma'ya hacca gidenlerin, kilisece günahlarının tam olarak bağışlandığı yıl

VESİLE

Kelime Kökeni: Arapça vesīle

1. [isim] Bakınız sebep
   • "Arkadaşlar birer vesile ile dağıldılar ve beni Besim Bey'le yalnız bıraktılar." (Memduh Şevket Esendal)
2. Bakınız fırsat
   • "Biz, ancak her vesile ile bize yapılan yersiz hakaretlere, istihfaf ve tezyiflere layık olmadığımızı söylüyoruz." (Asaf Halet Çelebi)