İçinde ÜZGÜ geçen kelimeler

İçinde üzgü olan 26 kelime var. İçerisinde ÜZGÜ bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında üzgü olan kelimeler listesine ya da sonu üzgü ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

12 Harfli Kelimeler

SÜZGÜNLEŞMEK

11 Harfli Kelimeler

DÜZGÜNCÜLÜK, SÜZGÜNLEŞME

10 Harfli Kelimeler

BÜZGÜLEMEK

9 Harfli Kelimeler

BÜZGÜLEME, DÜZGÜNLÜK, DÜZGÜNSÜZ, SÜZGÜNLÜK

8 Harfli Kelimeler

BÜZGÜSÜZ, DÜZGÜNCE, DÜZGÜNCÜ, DÜZGÜNLÜ, DÜZGÜSEL, DÜZGÜSÜZ, ÜZGÜNLÜK

7 Harfli Kelimeler

BÜZGÜLÜ, DÜZGÜLÜ, ÜZGÜSÜZ

6 Harfli Kelimeler

DÜZGÜN, SÜZGÜN, ÜZGÜLÜ

5 Harfli Kelimeler

BÜZGÜ, DÜZGÜ, SÜZGÜ, ÜZGÜN

4 Harfli Kelimeler

ÜZGÜ

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

SÜZGÜNLEŞMEK

1. [nesnesiz] Süzgün duruma gelmek

DÜZGÜNCÜLÜK

1. [isim] Düzgüncünün yaptığı iş

SÜZGÜNLEŞME

1. [isim] Süzgünleşmek işi

BÜZGÜLEMEK

1. [-i] Büzgü şeklini vermek

SÜZGÜNLÜK

1. [isim] Süzgün olma durumu
   • "Ağır bir süzgünlükle gözlerini kapayarak elini uzattı." (Halit Ziya Uşaklıgil)

BÜZGÜLEME

1. [isim] Büzgülemek işi

DÜZGÜNLÜK

1. [isim] Düzgün olma durumu

DÜZGÜNSÜZ

1. [sıfat] Yüzüne düzgün sürmemiş olan
   • "Şu kadını düzgünsüz, boyasız bir hâlde yakından bir görsem." (Osman Cemal Kaygılı)

DÜZGÜSEL

1. [sıfat, felsefe, toplum bilimi] Kurallarla, yasalarla ilgili olan, kural, yasa koyan; normatif
2. Belirlenmiş kalıplar içinde olan; normatif

DÜZGÜNCÜ

1. [isim] Düzgün yapan veya satan kimse
2. Gelinin düzgününü süren ve onu süsleyen kadın

DÜZGÜNLÜ

1. [sıfat] Yüzüne düzgün sürmüş olan
   • "Suratı hâlâ düzgünlü, kirpikleri hâlâ sürmeli, deli saraylı bir kadıncağızmış." (Haldun Taner)

ÜZGÜNLÜK

1. [isim] Üzgün olma durumu
   • "Emeğinin ve cesaretinin gözümden kaçmış bulunmasından hâlâ üzgünlük duyuyorum." (Adalet Ağaoğlu)

DÜZGÜNCE

1. [zarf] Düzgün bir biçimde
   • "Üstlerindekini çıkarıp düzgünce katlayarak koymaları beklenemezdi onlardan." (İnci Aral)
2. [sıfat] Biraz düzgün
   • "İncerek, uzunca boylu, düzgünce yüzlü, sessiz, terbiyeli bir oğlan." (Memduh Şevket Esendal)

BÜZGÜSÜZ

1. [sıfat] Büzgüsü olmayan
   • "Macide olsa bu resmi nereye asardı, bu kanepeyi hangi odaya koyardı, perdeleri büzgülü mü büzgüsüz mü takardı? diye odadan odaya şaşkın, kararsız dolaşıp dururmuş." (Peride Celal)

DÜZGÜSÜZ

1. [sıfat] Düzgüye uymayan, düzgüsü olmayan; anormal

ÜZGÜSÜZ

1. [sıfat] Bakınız eziyetsiz

BÜZGÜLÜ

1. [sıfat] Büzgüsü olan, büzülerek dikilmiş olan
   • "Çiçekli kumaştan, büzgülü, yakası kayık bir elbise dikti." (Lâtife Tekin)

DÜZGÜLÜ

1. [sıfat] Düzgüye uygun

ÜZGÜLÜ

1. [sıfat] Bakınız eziyetli

DÜZGÜN

1. [sıfat] Doğru ve pürüzsüz; muntazam
   • "Ayşe çayı demlemiş, düzgün dilimlerle francala kesiyordu." (Cahit Uçuk)
2. Düzenli, kusursuz olan; biçimli, rabıtalı, muntazam
3. Hiçbir eksiği olmayan
   • "Belli ki hâlleri vakitleri çok düzgün değil." (Memduh Şevket Esendal)
4. [zarf] Kurala uygun olarak, kusursuz bir biçimde
   • "Düzgün konuşuyor."
5. [matematik] Kenar veya ayrıtları ile açıları birbirine eşit olan (biçim)
   • "Düzgün çok yüzlü."
6. [isim, eskimiş] Bakınız fondöten