İçinde ÜF geçen 9 harfli kelimeler

İçinde üf olan 9 harfli 15 kelime var. İçerisinde ÜF bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında üf olan kelimeler listesine ya da sonu üf ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BÜFECİLİK

1. [isim] Büfecinin yaptığı iş
   • "Büfecilik yaptı, kitap sattı, üç çocuğunu büyüttü." (Hasan Pulur)

KÜFRETMEK

Kelime Kökeni: Arapça kufr + Türkçe etmek

1. [-e] Bakınız sövmek
   • "Kambur, küfrederek mektubu yırttı. Pisi pisine pul parası vermişti." (Nâzım Hikmet)

PÜFKÜRMEK

1. [-i] Üfleyerek püskürmek

TÜFEKHANE

Kelime Kökeni: Farsça tufeng + ḫāne

1. [isim, eskimiş] Tüfek yapılan yer
   • "Padişahın bu tiyatro hevesi ... kısa bir zaman sonra Dolmabahçe Sarayı’nın tam karşısında eski tüfekhane yerine bir tiyatro binası yaptırdı." (Mustafa Ragıp Esatlı)

KÜFECİLİK

1. [isim] Küfecinin işi

MÜFSİTLİK

1. [isim] Bakınız arabozanlık

MÜFRİTLİK

1. [isim] Aşırı olma durumu

AŞÜFTELİK

1. [isim] Aşüfte olma durumu; kokotluk

MÜFLİSLİK

1. [isim] İflas etme durumu; batkınlık

KÜFLENMEK

1. [nesnesiz] Küf oluşmak, küflü duruma gelmek, küf bağlamak
   • "Zincirler küflendi, çürüdü, kırıldı." (Ömer Seyfettin)
2. [mecaz] Zamanı geçmek
   • "Seniha, kendisinin de bu kirli aydınlığın altında bu eşya ile beraber küflendiğini hissetti." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
3. [mecaz] Çalışma fırsatı bulamayarak özelliklerini veya yeteneğini yitirmek
   • "Sahte banknotlar küflenmiş tekerlekler gibidir." (Reşat Nuri Güntekin)

LİMONKÜFÜ

1. [isim] Yeşile çalan mavi renk
   • "Yüzü büsbütün küçülmüş, limonküfü bir renk almış." (Haldun Taner)
2. [sıfat] Bu renkte olan

TESADÜFEN

Kelime Kökeni: Arapça teṣādufen

1. [zarf] Rast gelerek, rastlantı sonucu olarak; kazara

KÜFRANLIK

1. [isim] Bakınız nankörlük

ALÜFTELİK

1. [isim] Alüfte olma durumu

MÜFEKKİRE

Kelime Kökeni: Arapça mufekkire

1. [isim, eskimiş, ruh bilimi] Düşünme yetisi veya gücü