İçinde ÇE geçen 5 harfli kelimeler

İçinde çe olan 5 harfli 79 kelime var. İçerisinde ÇE bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında çe olan kelimeler listesine ya da Sonu çe ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

ÇEÇEN

...

ÇİÇEK

1. [isim] Bir bitkinin, üreme organlarını taşıyan çoğu güzel kokulu, renkli bölümü
   • "Hiç kurumuş ağaç yeşerir, çiçek açar mı?" (Ömer Seyfettin)
   • "Küçükken çıkardığı çiçek, sabanla tarla sürer gibi çehresinin altını üstüne getirmiş." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Sen yirmi beşine bile gelmemiş çiçek gibi bir taze duldun." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Ovalar, dağlar tepeden tırnağa çiçeğe kesmiş, bütün dünya çiçek kokuyordu." (Yahya Kemal)
2. Çiçek açan kır veya bahçe bitkisi
   • "Evin ufak çiçekler ve bitkilerle süslü bahçesine çıktım." (Refik Halit Karay)
   • "Her biri bir mazinin çiçek açmasıdır." (Abdülhak Şinasi Hisar)
3. Davranışları hafif, toplum kurallarına uymayan kimse
   • "Onun ne çiçek olduğunu hep biliriz."
4. Süblimleşme veya çiçeksime yoluyla elde edilen toz
5. İrinli kabarcıklar dökerek yüzde izler bırakan ateşli, ağır ve bulaşıcı bir hastalık

ÇEŞNİ

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Yiyeceğin ve içeceğin tadı, tadımlık
   • "Çeşni olsun diye..."
   • "Varlığa yepyeni bir çeşni katan yepyeni bir ulus yaratacağım sizden." (Turan Oflazoğlu)
2. Özellik
   • "Böyle samimi konuşmalarda sözlerimden hiç eksik etmediğim latife çeşnisini temin için 'burada kalmak için hatta üste biraz para da vermeye razıyım' diye ilave edecektim." (Reşat Nuri Güntekin)

GEÇÇE

1. [zarf] Biraz geç olarak, geç saatlere yakın
   • "Sağ olsun, akşamları evine biraz geççe gelir." (Peyami Safa)

ÇEKEK

1. [isim] Kayık, mavna ve küçük gemilerin karaya çekildikleri yer
   • "Kıyıdaki kayık çekekleri yıktırıldı."

ÇELME

1. [isim] Çelmek işi
   • "Bir keresinde de karısı şişman kocasına ustalıkla bir çelme attı." (Haldun Taner)
2. Birini yere düşürmek için ayağının önüne ayak uzatma
   • "Bir itişme, bir bakışma, bir yanındakine çelme vurup öne geçme yarışıdır gidiyordu." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
   • "Herkesin birbirine çamur attığı, çelme taktığı, birbirinin gözünü oyduğu bu dünyada..." (Haldun Taner)
3. Arkadan hafifçe bağlanan baş örtüsü

KÖÇEK

1. [isim] Kadın kılığına girip oynayan erkek
   • "Şehrin bütün köçekleri, çengileri çağrılsın!" (Turan Oflazoğlu)
2. Ağırbaşlı davranışları olmayan kimse

ÇEVRİ

1. [isim] Bir söz veya davranışı görünür anlamından başka bir anlamda kabul etme, tevil
2. Girdap
   • "Hava çevrisi şiddetli olduğundan ağaçları söker, yapıları yıkar."

KEPÇE

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Sulu yiyecekleri karıştırmaya ve dağıtmaya yarayan, uzun saplı, yuvarlak ve derince kaşık
   • "Tahta kaşık ve kepçe yontar, geçimini bunları satarak sağlardı." (Nezihe Araz)
2. [sıfat] Bu kaşığın alabildiği miktarda olan
   • "Tabağına iki kepçe çorba koydu."
3. Erimiş madeni kalıba dökmek için kullanılan büyük kaşık
4. Saplı bir çembere geçirilmiş olan, balık veya kelebek tutmada kullanılan ağ
5. Tahıl, kömür, kum vb.nin yüklenip boşaltılmasında kullanılan, iki veya daha çok çeneden oluşmuş motorlu araç
6. [sıfat] Bu aracın alabildiği miktarda olan
7. Gemilerde, ortasında dümenevi bulunan yuvarlak kıç çıkıntısı
8. Güreşte hasmın arkasından bacakları arasına el sokma oyunu

ÇEHRE

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Yüz (II)
   • "Ben şimdi o güzel çehreden başka / Ne bir yüz düşünür ne hatırlarım." (Ncmettin Halil Onan)
   • "Benimle yalnız kalınca yine bir nöbet ağlayıp sızlayacaklarını hissettiğim için çatkın bir çehre almıştım." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Bir şeyim yok, asabım bozuk diye cevap veriyor, çehre ediyordu." (Refik Halit Karay)
   • "İhtiyarın çehresi fena hâlde bozulmuştu." (Ömer Seyfettin)
2. Görünüş
3. Kimlik
   • "Şehrin etnik çehresi de bizim için az çok meçhuldür." (Ahmet Hamdi Tanpınar)
4. Somurtkanlık

ÇEKİŞ

1. [isim] Çekme işi veya biçimi
   • "Bir düğümü bir çekişte açmak imkânını temin eden kesik ip ucunu bulunca durdular." (Peyami Safa)
2. Bir motorun çekme gücü
   • "Benim arabanın çekişi çok iyi."
3. Ağız kavgası

ÇENGİ

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Çalgı eşliğinde oynamayı meslek edinmiş kadın
   • "Eski Galata'dan artakalmış çengiler zilzurna dağılıyorlar." (Atilla İlhan)

ÇEREZ

Kelime Kökeni : Rumca

1. [isim] Asıl yemekten sayılmayan, peynir, zeytin vb. yiyecekler
2. Yemek dışında yenilen yaş veya kuru yemiş vb. şeyler
   • "Çorba, file, keklik, balık, biraz çerez, bir iki biradan sonra hesabımı sordum." (Ahmet Rasim)

ÇEŞİT

Kelime Kökeni : Farsça

1. [isim] Aynı türden olan şeylerin bazı özelliklerle ayrılan öbeklerinden her biri, tür, nev
   • "Her çeşit insanı kavrayacak bir sunuş tarzı vardı." (Haldun Taner)
2. Canlıların bölümlenmesinde, bireylerden oluşan, türden daha küçük birlik
3. [sıfat] Türlü
   • "Bu camilerin her biri başka planda başka çeşittir." (Yahya Kemal Beyatlı)

ÇELİK

1. [isim] Su verilerek çok sert ve esnek bir duruma getirilebilen, birleşiminde az miktarda karbon bulunan demir ve karbon alaşımı, polat
   • "Süngülerini çelikten birer parmak gibi göğe kaldırmışlar." (Ruşen Eşref Ünaydın)
   • "Çelik ve demir vücuduyla hassas bir sporcuya benziyordu." (Sait Faik Abasıyanık)
2. [sıfat] Bu alaşımdan yapılmış
   • "Tavandaki abajursuz, çelik elektrik lambasını yakmış okuyordu." (Sait Faik Abasıyanık)

ÇERAĞ

...

ÇEKİK

1. [sıfat] Yanlara doğru çekilerek gerilmiş gibi olan
   • "Çekik göz. Çekik kaş."
2. İçeriye doğru kaçmış, batık
   • "Zayıf, ince uzun bir vücudu, kuru, çekik esmer bir yüzü var." (Peyami Safa)

ÇEPİN

1. [isim] Bahçelerde kullanılan küçük çapa

ÇEKİM

1. [isim] Çekme işi
2. Fiillerin çeşitli zaman, kişi ve kiplere, adların da ad durumlarına göre uğradıkları değişiklikler, tasrif
3. Herhangi bir cismin, başka bir cismi kendine doğru çekme gücü, cazibe
   • "Güneş çekimi. Yer çekimi. Mıknatıs çekimi."
4. Alıcının sürekli olarak çalıştırılmasıyla elde edilen film parçası, plan

ÇEVRE

1. [isim] Bir şeyin yakını, dolayı, etraf
   • "Büyük kentlerin çevreleri gecekondularla sarılmıştır." (Oktay Rifat)
2. Kişinin içinde bulunduğu toplumu oluşturan ortam
   • "Her girdiği çevreye kişiliği ile birlikte olgun ve asil bir huzur havası getirirdi." (Haldun Taner)
3. Sırma işlemeli mendil
   • "Geçen gün sandığı karıştırırken elime işlemeli çevreler geçti." (Mahmut Yesari)
4. Aynı konu ile ilgisi bulunan kimselerin tümü, muhit
   • "Siyasi çevreler. Sanat çevresi."
5. Bir kimse ile ilişkisi bulunanlar, muhit
   • "Babanın ve çevresinin var güçleri ile destekledikleri düşünülebilir." (Haldun Taner)
6. Bir birimden önce veya sonra gelen aynı türden birimlerin tümü, bunların oluşturduğu küçük grup, kontekst
7. Düzlem üzerindeki bir şekli sınırlayan çizgi
8. Hayatın gelişmesinde etkili olan doğal, toplumsal, kültürel dış faktörlerin bütünlüğü