İçinde CEBE geçen kelimeler

İçinde cebe olan 9 kelime var. İçerisinde CEBE bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında cebe olan kelimeler listesine ya da sonu cebe ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

11 Harfli Kelimeler

CEBELLEŞMEK

10 Harfli Kelimeler

CEBELLEŞME, CEBERUTLUK

9 Harfli Kelimeler

CEBELLEZİ

7 Harfli Kelimeler

CEBERUT

6 Harfli Kelimeler

CEBECİ, CEBELİ

5 Harfli Kelimeler

CEBEL

4 Harfli Kelimeler

CEBE

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

CEBELLEŞMEK

1. [-le] Bakınız cedelleşmek
   • "Şehirde işi zor, cebelleşip duruyor." (Tarık Dursun K)

CEBELLEŞME

1. [isim] Bakınız cedelleşme

CEBERUTLUK

1. [isim] Ceberut olma durumu
   • "Fakat taassup gösteren ve ceberutluk yolunu tutan bir din, hakikatin kendi tarafında olduğundan şüpheye düşmüş ve kendisini inkâr etmiş olur." (Ali Fuat Başgil)

CEBELLEZİ

1. [isim, argo] Hakkı olmayan bir şeyi kendisine mal etme, çalma
   • "Filmin maliyeti on beş bin dolar tutar mı? Sponsora yirmi beş bin gösterilmiş, aradaki fark elbette cebellezi." (Attilâ İlhan)

CEBERUT

Kelime Kökeni: Arapça ceberūt

1. [sıfat] Acımasız, merhametsiz, zorba (kimse)
   • "Ceberut hanım, hiçbir şeye izin vermiyordu ki!" (Attilâ İlhan)
2. [isim, din bilimi] Allah'ın her şeyin üstünde olan kudreti
3. [isim, din bilimi] Tasavvufta Allah'a varmanın üçüncü basamağı

CEBELİ

1. [isim, tarih] Osmanlı Devleti'nde, savaş sırasında tımar, zeamet sahiplerinin dirlikleri oranına göre yanlarında götürmekle yükümlü bulundukları atlı asker
   • "Tımarın geliri kendisinden başka iki cebelinin de savaşa hazır bulundurulmasını sağlayacak kadardı." (Hüseyin Nihal Atsız)
2. Aynı dönemde illerdeki atlı inzibat kuvveti

CEBECİ

1. [isim, tarih] Yeniçeri ordusunda silah yapan, onaran ve bakımı ile görevli bulunan, savaşta ordunun silah ve cephanesini ulaştıran yaya kapıkulu ocaklarından bir sınıf asker

CEBEL

1. [isim, ağızlardan] Sahipsiz, boş toprak
2. Ekilmemiş tarla, ekime elverişli olmayan yer

CEBE

Kelime Kökeni: Moğolca

1. [isim, eskimiş] Bakınız zırh (I)
2. Bakınız silah