İçinde run olan 5 harfli 12 kelime var. İçerisinde RUN bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında run olan kelimeler listesine ya da sonu run ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi
Harf Sayısına Göre Kelimeler
Run Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler
N R U
3 Harfli Kelimeler
NUR, RUN
2 Harfli Kelimeler
UN, UR
Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.
Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)
- DERUN
-
Kelime Kökeni: Farsça derūn
-
[isim, eskimiş]
Bakınız iç
-
[isim, eskimiş]
Bakınız iç
- SORUN
-
-
[isim]
Araştırılıp öğrenilmesi, düşünülüp çözümlenmesi, bir sonuca bağlanması gereken durum; sıkıntı, mesele, problem
- "Türkiye'ye gölge oyununun ne zaman ve nasıl girdiği sorunu üzerine çeşitli yorumlar bulunmaktadır."
-
[mecaz]
Kolayca açıklanamayan, çözümü zor olan konu veya durum; dava, müşkül
-
[isim]
Araştırılıp öğrenilmesi, düşünülüp çözümlenmesi, bir sonuca bağlanması gereken durum; sıkıntı, mesele, problem
- UĞRUN
-
-
[zarf]
Bakınız gizlice
- "Sarayın cümle kapısına dayanacağına arkaya dolanıp uğrun kapıya yanaştı."
-
[zarf]
Bakınız gizlice
- DURUN
-
-
Bakınız durmak (durmak fiilinin emir kipi, ikinci çoğul kişi çekimi)
-
Bakınız durmak (durmak fiilinin emir kipi, ikinci çoğul kişi çekimi)
- RUNİK
-
Kelime Kökeni: Fransızca runique
-
[sıfat]
Run harfleriyle yazılmış
-
[sıfat]
Run harfleriyle yazılmış
- KARUN
-
Kelime Kökeni: Arapça ḳārūn
-
[isim]
Kur'an'da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi
- "Karun, zengin olunca fakirliğindeki iyi, güzel hasletleri kaybetti."
-
[isim]
Kur'an'da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi
- ZORUN
-
-
[isim]
Bakınız zorunluluk
- "Biz artık ilkel insan anlayışımızı değiştirmek zorununu duyuyoruz."
-
[isim]
Bakınız zorunluluk
- BİRUN
-
Kelime Kökeni: Farsça bīrūn
-
[isim, tarih]
Osmanlı sarayında haremin ve enderunun dışında kalan bölüm
-
[isim, tarih]
Osmanlı sarayında haremin ve enderunun dışında kalan bölüm
- TORUN
-
-
[isim]
Bir kimseye göre çocuğunun çocuğu
- "Onun torunu koşarak yanına gelir, yüzünü, gözlerini öper."
-
[mecaz]
Aynı soydan gelenlerden her biri
- "Mademki hepimiz Âdem'le Havva'nın torunlarıyız..."
-
[mecaz]
Takip eden, benimseyen, seven kimse
- "Aradan 70 yıl geçmesine rağmen Akif'in torunları o şiiri hâlâ ezberliyor."
-
[argo]
Acemi er
-
[isim]
Bir kimseye göre çocuğunun çocuğu
- KORUN
-
-
[isim, anatomi]
Üst derinin en dış tabakası
- "Korun tabakası deriyi koruyan bir oluşumdur."
-
[isim, anatomi]
Üst derinin en dış tabakası
- KURUN
-
Kelime Kökeni: Arapça ḳurūn
-
[isim]
Bakınız çağ
-
[isim]
Bakınız çağ
- BURUN
-
-
[isim, anatomi]
Alınla üst dudak arasında bulunan, çıkıntılı, iki delikli koklama ve solunum organı; koku alma organı
- "Uzun, ince, hep burun kanatları titreyen burnu, bir tilki burnu gibi durmadan koku arar duygusunu uyandırıyordu insanda."
-
Bazı şeylerin ön ve sivri bölümü
- "Kadıköy vapurunun güvertesinde, paltoma bürünmüş, gidip ta burna oturmuştum."
-
[mecaz]
Büyüklük taslama
- "Burnundan yanına varılmıyor."
-
[coğrafya]
Deniz içine uzanmış ince ve uzun kara parçası
- "Güney kıyıları dantel gibi girintili çıkıntılı olduğu için kimi burnu aşarken denizden ayrılıyoruz."
-
[isim, anatomi]
Alınla üst dudak arasında bulunan, çıkıntılı, iki delikli koklama ve solunum organı; koku alma organı