İçinde run olan 5 harfli 12 kelime var. İçerisinde RUN bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında run olan kelimeler listesine ya da sonu run ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Run Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

N R U

3 Harfli Kelimeler

NUR, RUN

2 Harfli Kelimeler

UN, UR

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

DERUN

Kelime Kökeni: Farsça derūn

  1. [isim, eskimiş] Bakınız iç
SORUN

  1. [isim] Araştırılıp öğrenilmesi, düşünülüp çözümlenmesi, bir sonuca bağlanması gereken durum; sıkıntı, mesele, problem
    • "Türkiye'ye gölge oyununun ne zaman ve nasıl girdiği sorunu üzerine çeşitli yorumlar bulunmaktadır." (Metin And)
  2. [mecaz] Kolayca açıklanamayan, çözümü zor olan konu veya durum; dava, müşkül
UĞRUN

  1. [zarf] Bakınız gizlice
    • "Sarayın cümle kapısına dayanacağına arkaya dolanıp uğrun kapıya yanaştı." (Kemal Tahir)
DURUN

  1. Bakınız durmak (durmak fiilinin emir kipi, ikinci çoğul kişi çekimi)
RUNİK

Kelime Kökeni: Fransızca runique

  1. [sıfat] Run harfleriyle yazılmış
KARUN

Kelime Kökeni: Arapça ḳārūn

  1. [isim] Kur'an'da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi
    • "Karun, zengin olunca fakirliğindeki iyi, güzel hasletleri kaybetti." (Osman Aslanoğlu)
ZORUN

  1. [isim] Bakınız zorunluluk
    • "Biz artık ilkel insan anlayışımızı değiştirmek zorununu duyuyoruz." (Melih Cevdet Anday)
BİRUN

Kelime Kökeni: Farsça bīrūn

  1. [isim, tarih] Osmanlı sarayında haremin ve enderunun dışında kalan bölüm
TORUN

  1. [isim] Bir kimseye göre çocuğunun çocuğu
    • "Onun torunu koşarak yanına gelir, yüzünü, gözlerini öper." (Abdülhak Şinasi Hisar)
  2. [mecaz] Aynı soydan gelenlerden her biri
    • "Mademki hepimiz Âdem'le Havva'nın torunlarıyız..." (Attilâ İlhan)
  3. [mecaz] Takip eden, benimseyen, seven kimse
    • "Aradan 70 yıl geçmesine rağmen Akif'in torunları o şiiri hâlâ ezberliyor." (Ahmet Kabaklı)
  4. [argo] Acemi er
KORUN

  1. [isim, anatomi] Üst derinin en dış tabakası
    • "Korun tabakası deriyi koruyan bir oluşumdur."
KURUN

Kelime Kökeni: Arapça ḳurūn

  1. [isim] Bakınız çağ
BURUN

  1. [isim, anatomi] Alınla üst dudak arasında bulunan, çıkıntılı, iki delikli koklama ve solunum organı; koku alma organı
    • "Uzun, ince, hep burun kanatları titreyen burnu, bir tilki burnu gibi durmadan koku arar duygusunu uyandırıyordu insanda." (Yaşar Kemal)
  2. Bazı şeylerin ön ve sivri bölümü
    • "Kadıköy vapurunun güvertesinde, paltoma bürünmüş, gidip ta burna oturmuştum." (Haldun Taner)
  3. [mecaz] Büyüklük taslama
    • "Burnundan yanına varılmıyor."
  4. [coğrafya] Deniz içine uzanmış ince ve uzun kara parçası
    • "Güney kıyıları dantel gibi girintili çıkıntılı olduğu için kimi burnu aşarken denizden ayrılıyoruz." (Halikarnas Balıkçısı)
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü