İçinde kul olan 8 harfli 23 kelime var. İçerisinde KUL bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında kul olan kelimeler listesine ya da Sonu kul ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler


Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.



Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

SAKULETA

Kelime Kökeni : Rumca

  1. [isim] Silindir biçiminde bir demirin içine çivi, cıvata vb. maddelerin doldurulması ile yapılan bir tür mermi

KULUNLUK

  1. [isim] Kısrak, eşek vb. hayvanlarda döl yatağı

MASKULEN

Kelime Kökeni : Fransızca

  1. [sıfat] Erkeksi

KULAKÇIK

  1. [isim] Kalbin üst bölümünde bulunan ve sağdaki ana toplardamarlardan, soldaki akciğer toplardamarlarından kanı alıp karıncıklara veren iki boşluğun adı

KORKULMA

  1. [isim] Korkulmak işi

KULLAŞMA

  1. [isim] Kullaşmak işi veya durumu

KULLUKÇU

  1. [isim] Kullukta görevli yeniçeri

ORTAOKUL

  1. [isim] Öğrencileri genel eğitim yoluyla bir yandan hayata, bir yandan da liseye hazırlayan, genellikle üç yıllık ortaöğretim okulu

KULAKLIK

  1. [isim] Kulakları soğuk, rüzgâr vb. dış etkilerden korumak için kulak kepçesini örtecek biçimde yapılmış kılıf
  2. Radyo, telefon, telsiz vb.nde kulak ile verici arasında ses bağlantısı kurmaya yarayan araç
  3. Ağır işitenlerin daha iyi işitebilmek için kulaklarına taktıkları pilli araç

SOKULMAK

  1. [nsz] Sokma işine konu olmak
  2. Girmek
    • "Yorganın altına sokulmak."
  3. Yanaşmak, yaklaşmak
    • "Bazen de dayanamaz, yanına sokulur, saçlarını okşardı." (Tarık Buğra)

KULAKTAN

  1. [zarf] Sadece duyarak, dinleyerek
    • "Fırat sultan bu okçu şehzadeye kulaktan âşık olmuş." (Refik Halit Karay)

SOKULGAN

  1. [sıfat] Kısa sürede insanlarla kaynaşıp dost olabilen, kendini çabucak sevdiren
    • "Kaçırmaktan korkar gibi pek hafif adımlar, pek sokulgan nazarlarla ona doğru yürüdü." (Refik Halit Karay)

KULUNCAK
...
KAPIKULE

  1. [isim] Eski kale ve saraylarda iki yanında korunma kuleleri bulunan anıtsal kapı

KULLANIM

  1. [isim] Kullanma, yararlanma, tasarruf

KAKULELİ

  1. [sıfat] İçine kakule katılmış
    • "Kahveye yerleşip kakuleli fincanları höpürdetmeye başlayınca..." (Refik Halit Karay)

KULLANMA

  1. [isim] Kullanmak işi, istimal

KUKULETA

Kelime Kökeni : İtalyanca

  1. [isim] Yağmur, soğuk vb. dış etkilere karşı başa geçirilen, giysiye dikili veya ayrı olarak kullanılan başlık

KULLANIŞ

  1. [isim] Kullanma işi veya biçimi

KULAKSIZ

  1. [sıfat] Kulak kepçesi olmayan

Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü