İçinde k olan 6 harfli 2248 kelime var. İçerisinde K harfi bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında k harfi olan kelimeler listesine ya da sonu k harfi ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KÜLTÜR

Kelime Kökeni: Fransızca culture

  1. [isim] Tarihsel, toplumsal gelişme süreci içinde yaratılan bütün maddi ve manevi değerler ile bunları yaratmada, sonraki nesillere iletmede kullanılan, insanın doğal ve toplumsal çevresine egemenliğinin ölçüsünü gösteren araçların bütünü; hars, ekin
    • "Harf inkılabı, Türk kültür inkılabının temelidir." (Etem İzzet Benice)
  2. Bir topluma veya halk topluluğuna özgü düşünce ve sanat eserlerinin bütünü
    • "Doğrusu, teknik ve kültür her gün biraz daha ilerlemektedir." (Salâh Birsel)
  3. Muhakeme, zevk ve eleştirme yeteneklerinin öğrenim ve yaşantılar yoluyla geliştirilmiş olan biçimi; irfan
    • "Bir memlekette kitap kültürü ne kadar zenginse günlük konuşma da o kadar zengin olur." (Mehmet Kaplan)
  4. Bireyin kazandığı bilgi
    • "Tarih kültürü kuvvetli bir kişi."
  5. Bakınız tarım
  6. [biyoloji] Uygun biyolojik şartlarda bir mikrop türünü üretme
    • "Mikrop cinsinden canlı bir varlığın muayyen bir ortam içinde çoğalmasına da kültür denilir." (Mehmet Kaplan)
YAŞMAK

  1. [isim] Başla birlikte yüzün veya ağzın bir kısmını kapatan örtü
  2. [eskimiş] Kadınların ferace ile birlikte kullandıkları, gözleri açıkta bırakan, ince yüz örtüsü
    • "Çıka çıka, yaşmak feraceli, kazık gibi bir kadın çıktı." (Sermet Muhtar Alus)
AŞİKAR

Kelime Kökeni: Farsça āşikār

  1. [sıfat] Bakınız belli (II)
    • "Adamın o sözü edilen baba olduğu aşikârdı." (Tayfun Pirselimoğlu)
KANKAN

Kelime Kökeni: Fransızca cancan

  1. [isim] Kadınların oynadığı hareketli bir Fransız dansı
TAKLİP

Kelime Kökeni: Arapça taḳlīb

  1. [isim, eskimiş] Bakınız döndürme
  2. Bir şeyin biçim ve kalıbını değiştirme
KANTAT

Kelime Kökeni: Fransızca cantate

  1. [isim] Kahramanlık ve din konularında yazılıp bestelenen şiir veya bu şiirin orkestra eşliğindeki tek veya çok sesli bestesi
YALTAK

  1. [sıfat] Bakınız dalkavuk
ASETİK

Kelime Kökeni: Fransızca acétique

  1. [sıfat, kimya] Sirkeyle ilgili, sirkeyle aynı özellikleri taşıyan
KÜTLÜK

  1. [isim] Küt olma durumu
GÖRDEK

  1. [isim, hayvan bilimi] Bakınız acı balık
MALKAR

  1. [isim] Bakınız Balkar
ULUMAK

  1. [nesnesiz] Köpek, kurt, çakal vb. hayvanlar uzun, iniltili, ağlar gibi bir ses çıkarmak
    • "Geceleyin çakallar etrafta dolaşır, ulurlardı." (Sait Faik Abasıyanık)
  2. İnsan iniltili ses çıkararak boğuk boğuk ağlamak
    • "Boğazında acı bir yumru, gözleri kupkuru, yüzükoyun mutfağın taşlarına kapandı, uludu." (Halide Edip Adıvar)
KAZEİN

Kelime Kökeni: Fransızca caséine

  1. [isim, kimya] Sütte bulunan protein maddesi
KAZARA

Kelime Kökeni: Arapça ḳażāʾ + Farsça -rā

  1. [zarf] Kaza sonucu, yanlışlıkla, bilmeden; kazaen, ezkaza
    • "Kazara çarptım herifçioğluna, koyduğu şeytan minarelerinin üstüne kıçüstü düşüverdi." (Sait Faik Abasıyanık)
  2. Bakınız tesadüfen
    • "Köşkün kapısından kazara postacı geçse sapsarı kesilirdi." (Ömer Seyfettin)
MÜSKAT

Kelime Kökeni: Fransızca muscade

  1. [isim] Küçük Hindistan cevizi
LEYLAK

Kelime Kökeni: Arapça leylāḳ

  1. [isim, bitki bilimi] Zeytingillerden, yaprakları karşılıklı bir ağaççık (Syringa vulgaris)
    • "En fazla leylak ağaçlarını seviyordum, hele biri boyuma yakın olanı, âdeta ikinci odamdı." (Emine Işınsu)
  2. Bu ağacın koni durumunda toplanmış, beyaz, eflatun veya pembe renkte, güzel kokulu çiçekleri
    • "Bahar yağmuru ancak morsalkımlarla leylakların açtığı bir memlekette çekilebilir." (Refik Halit Karay)
KAZGIÇ

  1. [isim, ağızlardan] Tandırdan ekmeği çıkarmaya yarayan bir araç
  2. Bitki kökü çıkarmaya yarayan ucu sivriltilmiş sopa
ÖFKELİ

  1. [sıfat] Öfkelenmiş olan; cinli, hiddetli, pürhiddet
    • "Meydan okuyan öfkeli bekleyiş karşısında sustum." (Halide Edip Adıvar)
  2. [zarf] Öfkelenmiş, kızgın, hiddetli bir biçimde; pürhiddet
    • "Şarap kızılı vurmuş ablak yüzüyle öfkeli girdi içeri." (Orhan Kemal)
KÖKSEL

  1. [sıfat] Kökle ilgili
ÖKÇELİ

  1. [sıfat] Ökçesi olan veya ökçesi yüksek olan; topuklu
    • "Ayaklarında kalın ökçeli kauçuk pabuçlar." (Attilâ İlhan)
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü