İçinde GÖ geçen 5 harfli kelimeler

İçinde gö olan 5 harfli 46 kelime var. İçerisinde GÖ bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında gö olan kelimeler listesine ya da Sonu gö ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

GÖZÜM

1. gözümün nuru
   • "İşkembe ayıklamaktan, bulaşık yıkamaktan göz açamıyordum." (Orhan Kemal)
   • "Daha ileride denizin yüzünü birdenbire allak bullak eden akıntıya benzer bir çırpıntı oluyor, bu çırpıntı göz açıp kapayıncaya kadar kesiliyor." (Sait Faik Abasıyanık)
   • "Göz alabildiğine uzanan yeşil tepelerin, ruha ferahlık veren bir munis enginliği vardı." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
   • "Kocakarı yöntemlerine inanmayı göz ardı ettiğini söyleyemezdim." (Ayşe Kulin)

GÖBEK

1. [isim] İnsan ve memeli hayvanlarda göbek bağının düşmesinden sonra karnın ortasında bulunan çukurluk
   • "Düğmeleri birer birer açtı göbeğine dek." (Zeyyat Selimoğlu)
   • "Dillere destan olan oturak âlemlerinde göbeği atan, erkek değil, kadındır." (Bedri Rahmi Eyuboğlu)
   • "Meclisten geçirinceye kadar göbeğim çatlamıştı." (Halide Edip Adıvar)
2. Yağ bağlamış şişman karın
   • "Göbeğini eritmek için her sabah bir saat yol yürür."
   • "Dolmuştan inince bir yandan saatine bakar, bir yandan da göbek atarmış, daha bir saat var, diye." (Haldun Taner)
3. Şehir, ülke vb.nin orta kısmı
   • "İsviçre'nin göbeğinde, nerde ise bilmem kaçıncı Türk Moskof muharebesi patlamak üzere idi." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
4. Bazı sebze ve meyvelerin orta kısmı
5. Bahçe, halı, tavan, tepsi vb. süslü şeylerin ortalarındaki biçim
   • "Bu halının göbeği pek zarif."
6. Hızı azaltarak trafiği yönetmek amacıyla bir kavşağın girişine yerleştirilen çember veya üçgen biçimindeki ada
7. Kağnı tekerleğinin ortası, araba tekerleğinin dingil geçen yeri
8. Değirmen taşının ortası
9. Kilitleme sistemlerinde, anahtar dişlerinin tam olarak birbirine oturduğu pirinç yuva
10. Dölütte, yumurtanın dölüt dışında kalan bölümlerle ilişkisini sağlayan organların çıktığı yer
11. Kuşak, nesil, batın
    • "Temiz bir isim, züğürt evlatlarda ancak bir, nihayet iki göbek dayanabilir." (Reşat Nuri Güntekin)
12. Ön ve arka tekerlerin ortasına oturtulmuş mil üzerinde dönen ve teker tellerinin takılmasına yarayan parça

GÖÇÜK

1. [isim] Çökmüş, kaymış toprak, çöküntü, yıkıntı
2. Kaya veya cevherin kendi kendine yer altına doğru çökmesi

GÖMÜŞ

1. [isim] Gömme işi veya biçimi

GÖMME

1. [isim] Gömmek işi
2. Defnetme, tedfin
3. Mayalı, mayasız, yağlı veya yağsız olarak yapılan bir tür kül pidesi
4. Güzün veya kışın ekilen ekin
5. [sıfat] Üzerinde bulunduğu yüzeyin içine gömülmüş olan
   • "Gömme banyo. Gömme dolap."

GÖYME

1. [isim] Göymek işi

GÖÇÜŞ

1. [isim] Göçme işi veya biçimi

PENGÖ

Kelime Kökeni : Macarca

1. [isim] İkinci Dünya Savaşı sonuna kadar kullanılan Macar para birimi

AÇGÖZ

1. [sıfat] Açgözlü

GÖRÜŞ

1. [isim] Gözle bir şeyi algılama yetisi
2. Cezaevi ve hastanede yapılan ziyaret
3. Bir olay, varlık veya düşünce üzerinde varılan yargı, fikir
4. Benzerlerinden ayıran özellik, konsept

GÖRÜM

1. [isim] Görme yetisi
   • "Trahom hastalığı, tedavi edilmezse görümü yok etmeye kadar varabilir."

GÖLÜK

1. [isim] Yük taşıyan ve binilen at, eşek, beygir, katır vb. hayvan
   • "Gölüğü yitirdim. -Ne gölüğü? Eşek hani, eşeği yitirdim de." (Memduh Şevket Esendal)

GÖDEŞ

1. [sıfat] Semiz, etli

GÖNCÜ

1. [isim] Ham veya işlenmiş deri satan kimse
2. Ayakkabı tamircisi

GÖĞEM

1. [isim] Yeşile çalan mor renk
2. [sıfat] Bu renkte olan

GÖZGÜ

1. [isim] Ayna

GÖLEK

1. [isim] Gölet

GÖRGÜ

1. [isim] Bir toplum içinde var olan ve uyulması gereken saygı ve incelik davranışları, terbiye
   • "İçinde yaşadığımız aynı çevre, aynı görgü, beni tamamıyla onlara benzetmiyor." (Osman Cemal Kaygılı)
2. Bir kimsenin, yaşayarak ve deneyerek elde ettiği birikim, deneyim
3. Görmüş olma durumu
   • "Görgü tanığı."

GÖZCÜ

1. [isim] Gözlemleme veya gözetleme işini yapan kimse
2. Gözetmen
3. Göz bilimci

GÖĞÜS

1. [isim] Vücudun boyunla karın arasında bulunan ve kalp, akciğer vb. organları içine alan bölümü, sine
   • "Göğüs bağır açık, ellerinde pankartlarla yürütüyorlar bu savaşı." (Necati Cumalı)
   • "Birdenbire sustu ve göğüs geçirdi, hüzün, dertlenme derecesini bulmuştu." (Tarık Buğra)
   • "Hayatın lezzetleri içinde yüzen bizler, elbette geçici birçok zahmetlere katlanmaya ve birçok zorluklara göğüs germeye mecburduk." (Abdülhak Şinasi Hisar)
   • "Ben, onun hatırı ve hatırası için daha ağırlarına da göğüs verirdim." (Reşat Nuri Güntekin)
2. Bu vücut bölümünün ön tarafı, sırt karşıtı
   • "Genç ve meçhul kadın çocuğunu göğsüne basarak girdi." (Aka Gündüz)
   • "Öteden beri yola yüzü yoktu. Hele yokuşları karşıdan gördüğü vakit göğsü tıkanırdı." (Reşat Nuri Güntekin)
   • "Kim bilir, bu erkek, kadınların zaafı ile göğsünü gere gere kaç kere istihza etmiştir." (Hüseyin Cahit Yalçın)
3. Bu bölümün içindeki organlar
4. Meme
   • "Vücudumun etliliğinden, göğsümün dolgunluğundan, elbiselerim dar gelirdi." (Sermet Muhtar Alus)