Ağa ile biten kelimeler

Sonunda ağa olan 15 kelime var. AĞA ile biten kelimeler listesini inceleyerek aradığınız kelimeleri bulabilirsiniz. Türkçe araştırmalarınızda, scrabble oyununda bu kelimeleri kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde ağa olan kelimeler listesine ya da başında ağa olan kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

10 Harfli Kelimeler

KAPLUMBAĞA

9 Harfli Kelimeler

YEŞİLBAĞA

8 Harfli Kelimeler

HANIMAĞA, HIYARAĞA, MÜBALAĞA, YENİÇAĞA

7 Harfli Kelimeler

DAĞDAĞA, HACIAĞA, KURBAĞA, ODUNAĞA, TOSBAĞA

6 Harfli Kelimeler

ALİAĞA

4 Harfli Kelimeler

BAĞA, ÇAĞA

3 Harfli Kelimeler

AĞA

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

KAPLUMBAĞA

1. [isim] Kaplumbağalardan, çok sert ve kemiksi bir kabuk içinde yaşayan, ağır ağır yürüyen, dört ayaklı, sürüngen hayvan; bağa, tosbağa (Testudo)

YEŞİLBAĞA

1. [isim, hayvan bilimi] Yeşil renkli bir tür küçük kurbağa; yaprak kurbağası

MÜBALAĞA

Kelime Kökeni: Arapça mubālaġa

1. [isim] Bakınız abartı
2. [edebiyat] Sözün etkisini artırmak için bir şeyi olamayacağı biçimde yahut olduğundan çok veya az gösterme sanatı

HANIMAĞA

1. [isim] Aile işlerinde söz, itibar sahibi olan, sevgi ve saygı duyulan, genellikle çift çubuk, geniş arazi sahibi, varlıklı kadın
   • "Amacı birkaç tane kamyon almak olan hanımağanın yanında takım elbiseli bir sağ kolu da var, ancak sağ kol bir önceki stantta satıcıyla konuşurken hanımağa başka bir stanttaki kamyonlara bakmak üzere ilerlemiş." (Alp Beyce)
2. Kadınlar koğuşunda kalanlara baskıyla hükmeden, onların eşya ve mallarını yöneten kadın
   • "Hanımağa Kara Fatma da elleri arkasına bağlı volta atıyordu koğuş boyunca." (Yılmaz Yavuz)
3. [mecaz] Hâl ve tavırlarıyla ağır başlı ve güçlü, işinde gücünde, becerikli kadın
   • "Kayınvalide de kızın annesi gibi emreden, hanımağa özelliğinde bir kadındı." (Arife Kalender Önel)

YENİÇAĞA

1. [isim] Bolu iline bağlı ilçelerden biri

HIYARAĞA

1. [sıfat, argo] Bakınız hıyarağası

TOSBAĞA

1. [isim, ağızlardan] Bakınız kaplumbağa
   • "Çölde karıncalar tosbağaları taşır, bunlar nedir ki diye bir yalan uyduruyor, oğluna yutturuyordu." (Refik Halit Karay)

HACIAĞA

1. [isim, alay yollu] Gereksiz, yersiz para harcayan taşralı zengin

ODUNAĞA

1. [sıfat, kaba konuşmada] Bakınız kalın kafalı

DAĞDAĞA

Kelime Kökeni: Arapça daġdaġa

1. [isim] Gürültü, patırtı, telaş, karmakarışık durum
   • "Hayat, mütemadi ihtiyaçları yerine getirmeye uğraşmaktan ibaret çetin bir dağdağa." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

KURBAĞA

1. [isim, hayvan bilimi] Kurbağalardan, yumurta ile üreyen, yavruları gelişimlerini durgun sularda tamamladıktan sonra kuyruğu ve solungacı körelerek karada yaşayabilen, sıçrayarak yürüyen ve suda iyi yüzen küçük hayvan

ALİAĞA

1. [isim] İzmir iline bağlı ilçelerden biri

ÇAĞA

1. [isim, ağızlardan] Küçük çocuk

BAĞA

1. [isim, ağızlardan] Bakınız kaplumbağa
2. Deniz kaplumbağasının kabuğu
3. Kaplumbağa kabuğu
   • "Bağanın ne olduğunu biliyorsun değil mi Meryem, kaplumbağanın sırtını kaplayan kabuktur." (Emine Işınsu)
4. Bakınız ur
5. [sıfat] Kaplumbağa kabuğundan yapılmış veya bu kabuğu andırır biçimde olan
   • "Bağa gözlük."

AĞA

Kelime Kökeni: Moğolca

1. [isim] Halk arasında sayılan ve sözü geçen erkeklere verilen ünvan
2. Genellikle köy ve kasabalarda geniş toprakları olan, sözü geçen, varlıklı kimse
   • "Sonra köy ağası hazretleri bizim de kıçımıza atacak tekmeyi." (Nâzım Hikmet)
3. Bakınız ağabey
   • "Köye varınca ağamdan parasını muhakkak alır, sana veririm." (Etem İzzet Benice)
4. Okuryazar olmayan yaşlı kimselerin adlarıyla birlikte kullanılan san
   • "Mehmet Ağa çöplerden ekmek, kâğıt toplayıp evini geçindirirmiş." (Necati Demir)
5. [sıfat, mecaz] Cömert, eli açık olan
6. [ağızlardan] Bakınız koca (I)
7. [tarih] Osmanlı Devleti'nde bazı kuruluşların başında bulunanlara verilen resmî ünvan
   • "Böyle gece yarısına yakın değil, hatta yatsıdan sonra sokakta, bahusus böyle şehir kenarında kimsenin dolaşmasına ağamızın razı olmadığını bilmiyor musun?" (Ömer Seyfettin)
8. Şenlik düzenleme geleneğinde ev sahibi ve şenliğin düzenleyicisi olarak öne çıkan kimse
   • "Kırkpınar ağaları da genellikle Kırkpınar’a yakın köylerin ağaları arasından, güreşi gerçekten seven, özü sözü doğru, saygı duyulan ve hâli vakti yerinde olan kişiler arasından seçilirdi." (Özbay Güven)