İçinde BURUN geçen kelimeler

İçinde burun olan 17 kelime var. İçerisinde BURUN bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında burun olan kelimeler listesine ya da sonu burun ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

11 Harfli Kelimeler

BURUNLATMAK

10 Harfli Kelimeler

BURUNDURUK, BURUNLAMAK, BURUNLATMA, BURUNSALIK, KEPÇEBURUN

9 Harfli Kelimeler

BURUNDİLİ, BURUNLAMA, GAGABURUN, KABABURUN, KARABURUN

8 Harfli Kelimeler

BURUNLUK, BURUNSAK

7 Harfli Kelimeler

BURUNDİ, BURUNLU, BURUNTU

5 Harfli Kelimeler

BURUN

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BURUNLATMAK

1. [-i] Sivri duruma getirmek
   • "Bir saban demirini burunlatmak için uzun bir yolu taban tepmeden onarıveriyordu." (Salim Şengil)

BURUNLATMA

1. [isim] Burunlatmak işi

BURUNSALIK

1. [isim] Bakınız burunsak

KEPÇEBURUN

1. [isim, ağızlardan] Bir tür yaban ördeği

BURUNDURUK

1. [isim] Hayvanları nallarken ısırmaması için dudaklarını kıstırmaya yarayan kıskaç; yavaşa

BURUNLAMAK

1. [-i, mecaz] Bakınız dışlamak
   • "Bana üvey evlat muamelesi yapıyorsun, beni burunluyorsun." (Orhan Kemal)

BURUNDİLİ

1. [isim] Burundi’de yaşayan halk veya bu halkın soyundan olan kimse

GAGABURUN

1. [isim, denizcilik] Baş bodoslaması gagayı andırır biçimde yapılmış ticaret yelkenlisi; gagalı

KABABURUN

1. [isim, hayvan bilimi] Sazangillerden, ırmak ve göllerde yaşayan, eti kılçıklı küçük bir balık (Chondrostoma nasus)

BURUNLAMA

1. [isim] Bakınız dışlama

KARABURUN

1. [isim] İzmir iline bağlı ilçelerden biri

BURUNLUK

1. [isim, ağızlardan] Bakınız burunsak

BURUNSAK

1. [isim] Hayvan yavrusunun anasından süt emmesini önlemek için burnuna geçirilen başlık; burunsalık, burunluk
2. Hayvanların burunlarına geçirilen ip; burunsalık, burunluk

BURUNLU

1. [sıfat] Herhangi bir biçimde burnu olan
2. Çıkıntısı olan
3. [mecaz] Kendini beğenmiş

BURUNDİ

1. [isim] Orta Afrika'da bir ülke; başkenti Gitega

BURUNTU

1. [isim, ağızlardan] Bakınız sancı
   • "Sus! Buruntu geçiriyorum, azıcık kıpırdansam falya." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

BURUN

1. [isim, anatomi] Alınla üst dudak arasında bulunan, çıkıntılı, iki delikli koklama ve solunum organı; koku alma organı
   • "Uzun, ince, hep burun kanatları titreyen burnu, bir tilki burnu gibi durmadan koku arar duygusunu uyandırıyordu insanda." (Yaşar Kemal)
2. Bazı şeylerin ön ve sivri bölümü
   • "Kadıköy vapurunun güvertesinde, paltoma bürünmüş, gidip ta burna oturmuştum." (Haldun Taner)
3. [mecaz] Büyüklük taslama
   • "Burnundan yanına varılmıyor."
4. [coğrafya] Deniz içine uzanmış ince ve uzun kara parçası
   • "Güney kıyıları dantel gibi girintili çıkıntılı olduğu için kimi burnu aşarken denizden ayrılıyoruz." (Halikarnas Balıkçısı)