Burun ile başlayan kelimeler

Başında burun olan 13 kelime var. Burun ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde burun olan kelimeler listesine ya da sonu burun ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında burun bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

11 Harfli Kelimeler

BURUNLATMAK

10 Harfli Kelimeler

BURUNDURUK, BURUNLAMAK, BURUNLATMA, BURUNSALIK

9 Harfli Kelimeler

BURUNDİLİ, BURUNLAMA

8 Harfli Kelimeler

BURUNLUK, BURUNSAK

7 Harfli Kelimeler

BURUNDİ, BURUNLU, BURUNTU

5 Harfli Kelimeler

BURUN

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BURUNLATMAK

1. [-i] Sivri duruma getirmek
   • "Bir saban demirini burunlatmak için uzun bir yolu taban tepmeden onarıveriyordu." (Salim Şengil)

BURUNLATMA

1. [isim] Burunlatmak işi

BURUNSALIK

1. [isim] Bakınız burunsak

BURUNDURUK

1. [isim] Hayvanları nallarken ısırmaması için dudaklarını kıstırmaya yarayan kıskaç; yavaşa

BURUNLAMAK

1. [-i, mecaz] Bakınız dışlamak
   • "Bana üvey evlat muamelesi yapıyorsun, beni burunluyorsun." (Orhan Kemal)

BURUNDİLİ

1. [isim] Burundi’de yaşayan halk veya bu halkın soyundan olan kimse

BURUNLAMA

1. [isim] Bakınız dışlama

BURUNLUK

1. [isim, ağızlardan] Bakınız burunsak

BURUNSAK

1. [isim] Hayvan yavrusunun anasından süt emmesini önlemek için burnuna geçirilen başlık; burunsalık, burunluk
2. Hayvanların burunlarına geçirilen ip; burunsalık, burunluk

BURUNLU

1. [sıfat] Herhangi bir biçimde burnu olan
2. Çıkıntısı olan
3. [mecaz] Kendini beğenmiş

BURUNDİ

1. [isim] Orta Afrika'da bir ülke; başkenti Gitega

BURUNTU

1. [isim, ağızlardan] Bakınız sancı
   • "Sus! Buruntu geçiriyorum, azıcık kıpırdansam falya." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

BURUN

1. [isim, anatomi] Alınla üst dudak arasında bulunan, çıkıntılı, iki delikli koklama ve solunum organı; koku alma organı
   • "Uzun, ince, hep burun kanatları titreyen burnu, bir tilki burnu gibi durmadan koku arar duygusunu uyandırıyordu insanda." (Yaşar Kemal)
2. Bazı şeylerin ön ve sivri bölümü
   • "Kadıköy vapurunun güvertesinde, paltoma bürünmüş, gidip ta burna oturmuştum." (Haldun Taner)
3. [mecaz] Büyüklük taslama
   • "Burnundan yanına varılmıyor."
4. [coğrafya] Deniz içine uzanmış ince ve uzun kara parçası
   • "Güney kıyıları dantel gibi girintili çıkıntılı olduğu için kimi burnu aşarken denizden ayrılıyoruz." (Halikarnas Balıkçısı)