İçinde BEL geçen 7 harfli kelimeler

İçinde bel olan 7 harfli 43 kelime var. İçerisinde BEL bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında bel olan kelimeler listesine ya da sonu bel ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, işlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu: Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

BELKİLİ

1. [sıfat] Bakınız muhtemel
2. [felsefe] Doğru olabileceği gibi yanlış da olabilen, belli ve kesin olmayan; olasılı, ihtimalî

BELAHET

Kelime Kökeni: Arapça belāhet

1. [isim, eskimiş] Bakınız alıklık
   • "Faziletle belahet aynı şey sayılıyor." (Peyami Safa)

CÜBBELİ

1. [sıfat] Cübbe giymiş olan
   • "Sokaklarda şapkalısı, feslisi, külahlısı, takkelisi, şalvarlısı, pantolonlusu, cübbelisi, sarıklısı, kasketlisi yani her tür erkek vardı." (Cahit Uçuk)

BELERME

1. [isim] Belermek işi

BELGİLİ

1. [sıfat] Belgiye dayanan, belirli olan

BELASIZ

1. [sıfat] Bela içermeyen

LOBELYA

Kelime Kökeni: Latince

1. [isim, bitki bilimi] Salkım durumunda mavi çiçekleri bulunan bir veya çok yıllık Kuzey Amerika bitkisi (Lobelia)

BELGRAD

1. [isim] Sırbistan'ın başkenti

BELEŞÇİ

1. [isim] Bakınız bedavacı

BOMBELİ

1. [sıfat] Bombesi olan

BELİRTİ

1. [isim] Bir olayın veya durumun anlaşılmasına yardım eden şey; alamet, emare, nişan, tezahür
   • "Tuhaf! Çocukların yüzünde zerre kadar utanma belirtisi yok." (Ahmet Ümit)
2. [tıp] Vücuttaki işlevsel bir bozukluğun veya hastalığın belirlenmesine yarayan işaret; araz, semptom

SÖBELEN

1. [isim, bitki bilimi] Orman açıklıklarında, yol kenarlarında, meralarda, park ve bahçelerde ilkbahar ve sonbahar aylarında öbekler hâlinde yetişen, beyaz tonlarındaki silindir biçimli şapkası pütürlü, bazitli bir tür mantar; pösteki mantarı (Coprinus comatus)

BELGECİ

1. [isim] Belge toplayan, belge biriktiren kimse

MEZBELE

Kelime Kökeni: Arapça mezbele

1. [isim] Bakınız çöplük
   • "Köyün mezbelesinde, köpek enikleriyle insan yavruları birbirine karışmış, oynaşıyorlar." (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)
2. [eskimiş, mecaz] Aşağılık ve kötü durum

BELEYİŞ

1. [isim] Belemek işi

ZEBELLA

Kelime Kökeni: Arapça zebellā

1. [isim, ağızlardan] İri yarı kimse

BELİRGİ

...

BELEMEK

1. [-e, -i, ağızlardan] Çocuğu kundaklamak
2. Beşiğe yatırıp bağlamak
   • "Eledim eledim höllük eledim, aynalı beşikte bebek beledim, diye başlayan acıklı Erzurum türküsünde de bir anne yitirdiği yavrusuna yaktığı ağıtta bunu dile getirir." (M. Necat Özgür)
3. Bakınız bulamak

BELİRGE

1. [isim, tıp] Birlikte bulunduklarında belli bir hastalığı işaret eden belirti ve bulgular bütünü; sendrom

OBELİSK

Kelime Kökeni: Fransızca obélisque

1. [isim] Bakınız dikili taş