İçinde afa olan 6 harfli 10 kelime var. İçerisinde AFA bulunan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Bir de başında afa olan kelimeler listesine ya da Sonu afa ile biten kelimeler listesine gözatmak isteyebilirsiniz. Ayrıca şunu da deneyebilirsiniz, İşlerinizi kolaylaştıracak bir kelime bulucu : Kelime bulma makinesi

Harf Sayısına Göre Kelimeler


Kelime bulma makinesi

A A F Harfleri İle Yazılabilecek Bazı Kelimeler

2 Harfli Kelimeler

AF, FA

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.



Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

AFAKAN

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Hafakan

SAFARİ

Kelime Kökeni : Fransızca

  1. [isim] Afrika'nın doğusunda toplu olarak yapılan vahşi hayvan avı
  2. Toplu olarak ava çıkma
  3. Katılımcıların vahşi hayatı yerinde görmelerini sağlayan turistik gezi
  4. Genellikle ketenden yapılan kısa pantolon, büyük cepli uzun ceket ve geniş kenarlı mantar şapkadan oluşan av kıyafeti

AFACAN

  1. [isim] Zeki ve yaramaz çocuk
    • "İkimiz de bir çocuk cılızlığı içinde afacan ve ele avuca sığmazdık." (Sait Faik Abasıyanık)

KAFACA

  1. [zarf] Düşünce bakımından
    • "Kafaca, ruhça, zevkçe, terbiyece eski adam diyebileceğimiz bir örnek alınız." (Yahya Kemal Beyatlı)

KAFALI

  1. [sıfat] Kafası olan
  2. Kafası herhangi bir biçimde olan
    • "Çıkık kafalı."
  3. Bilgili, kavrayışlı ve anlayışlı
    • "Kafalı adam."

KARAFA

Kelime Kökeni : Fransızca

  1. [isim] Uzun boyunlu, kulpsuz küçük rakı sürahisi
    • "Garson gel şu karafayı doldur." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

ZÜRAFA

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Geviş getiren memelilerden, Afrika'da yaşayan, çok uzun boylu ve boyunlu, derisi benekli, ot yiyen hayvan (Giraffa camelopardalis)
  2. Bir boncuk oyası türü
    • "Eski peçemdeki sıçan dişlerini söktüm, yeni peçemin kenarındaki zürafayı bitirdim." (Sermet Muhtar Alus)

ARAFAT
...
MALAFA

  1. [isim] Önceden delinmiş parçaları tornalamaya özgü torna tezgâhı bağlama aleti

NAFAKA

Kelime Kökeni : Arapça

  1. [isim] Geçinmek için gerekli olan şeylerin bütünü, geçimlik
  2. Birinin geçindirmekle yükümlü bulunduğu kimselere, mahkeme kararıyla bağlanan aylık

Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü