Hal ile başlayan 5 harfli kelimeler

Başında hal olan 5 harfli 15 kelime var. Hal ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde hal olan kelimeler listesine ya da sonu hal ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında hal bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

HALFA

Kelime Kökeni: Arapça ḥalfe

1. [isim, bitki bilimi] Buğdaygillerden, lifleri ip, çuval ve kâğıt yapımında kullanılan bir bitki (Sitipa tenacissima)

HALKA

Kelime Kökeni: Arapça ḥalḳa

1. [isim] Çeşitli metallerden veya tahtadan yapılmış çember
   • "Belinde uzun gümüş halkalarla asılı gümüş anahtarları vardı." (Falih Rıfkı Atay)
2. Çember biçiminde çeşitli nesnelerden yapılmış tutturma aracı
   • "Perde halkası."
3. Değerli metallerden yapılan çember biçimindeki süs eşyası
   • "Kulağındaki altın halka. Nişan halkası."
4. Su gibi sıvıların içine katı bir nesnenin düşmesiyle oluşan, gittikçe büyüyerek açılan çembere benzeyen biçim
   • "Suda halkalar oluştu."
5. Çember biçiminde dizilmiş topluluk
6. Uykusuzluk, yorgunluk, üzüntü vb. sebeplerle göz altında beliren koyuluk
   • "Benim mi Allah'ım bu çizgili yüz / Ya gözler altındaki mor halkalar" (Cahit Sıtkı Tarancı)
7. Bir tür ufak, yağlı ve tuzlu simit
   • "İstanbul fırınları çocuk bileği gibi ince halkalar yaparlardı." (Reşat Nuri Güntekin)
8. [sıfat] Çember biçiminde olan
9. [spor] Yerden yüksekliği ayarlanabilen aralıklara asılı iki halatın uçlarına takılan 18 santimetre çapında, 28 milimetre kalınlığında tahta veya deri kaplı iki demir halkadan oluşan jimnastik aracı

HALUK

Kelime Kökeni: Arapça ḫalūḳ

1. [sıfat, eskimiş] Temiz huylu, iyi ahlaklı
   • "Ahmet Naci, ağırbaşlı, çalışkan ve haluk bir gençti." (Reşat Nuri Güntekin)

HALİÇ

Kelime Kökeni: Arapça ḫalīc

1. [isim, coğrafya] Bakınız körfez
2. Gelgit akıntılarının etkisiyle akarsu ağzının huni biçiminde genişleyen kısmı

HALAÇ

1. [isim] Orta İran’da yaşayan Türk halkı ve bu halkın soyundan olan kimse

HALEN

Kelime Kökeni: Arapça ḥālen

1. [zarf] İçinde bulunduğumuz zamanda
2. Bakınız hâlâ

HALEL

Kelime Kökeni: Arapça ḫalel

1. [isim, eskimiş] Bakınız bozukluk

HALİS

Kelime Kökeni: Arapça ḫāliṣ

1. [sıfat] Bakınız saf (II)
   • "Devşirme değil, cetbecet Türk, özüm gibi halis Sivaslı, aslan gibi kumandan." (Nâzım Hikmet)

HALEF

Kelime Kökeni: Arapça ḫalef

1. [isim] Birinin ardından gelip onun makamına geçen kimse; arda, ardıl, selef karşıtı

HALAT

Kelime Kökeni: Rumca

1. [isim] Pamuk, kenevir, Hindistan cevizi gibi bitkisel liflerin veya çelik tellerin sarılmasıyla oluşan kolların bir arada bükülmesiyle elde edilen kalın ip

HALAS

Kelime Kökeni: Arapça ḫalāṣ

1. [isim, eskimiş] Bakınız kurtuluş
   • "... acaba böyle bir halas noktasına erişilebiliyor muydu?" (Abdülhak Şinasi Hisar)

HALAY

1. [isim] Anadolu'nun çeşitli bölgelerinde genellikle davul ve zurna eşliğinde toplu olarak oynanan bir halk oyunu
   • "Davullar dövüldü, zurnalar halay havaları üfürdü, düğün dernek kutlandı." (Nezihe Araz)

HALİM

Kelime Kökeni: Arapça ḥalīm

1. [sıfat] Yumuşak huylu (kimse)

HALET

Kelime Kökeni: Arapça ḥālet

1. [isim, eskimiş] Bakınız durum
   • "Huşu içinde, başları önlerine eğik olarak oturmaları hep ölümden sonraki ve dirilişten evvelki hâlete işarettir." (Asaf Halet Çelebi)

HALİK

Kelime Kökeni: Arapça ḫāliḳ

1. [isim, din bilimi] Bakınız Allah