Hab ile başlayan kelimeler

Başında hab olan 30 kelime var. Hab ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde hab olan kelimeler listesine ya da sonu hab ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında hab bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

15 Harfli Kelimeler

HABERLEŞEBİLMEK

14 Harfli Kelimeler

HABERLEŞEBİLME, HABERLEŞTİRMEK

13 Harfli Kelimeler

HABERLEŞİLMEK, HABERLEŞTİRME

12 Harfli Kelimeler

HABERLEŞİLME

11 Harfli Kelimeler

HABERDARLIK, HABERLEŞMEK, HABERSİZLİK

10 Harfli Kelimeler

HABERCİLİK, HABERLEŞME, HABERLİLİK, HABERSİZCE

8 Harfli Kelimeler

HABANERA, HABERDAR, HABERLİK, HABERSİZ, HABİSLİK

7 Harfli Kelimeler

HABASET, HABERCİ, HABERLİ, HABİTAT, HABİTUS

6 Harfli Kelimeler

HABEŞİ

5 Harfli Kelimeler

HABBE, HABER, HABEŞ, HABİP, HABİS

3 Harfli Kelimeler

HAB

Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

HABERLEŞEBİLMEK

1. [nesnesiz, -le] Haberleşme ihtimali veya imkânı bulunmak
   • "Seninle haberleşebilmek için o patikayı kullanarak ben veya görevlendireceğim adamlarımdan biri kimselere görünmeden konağa girip çıkabilir." (Hasan Erdem)

HABERLEŞEBİLME

1. [isim] Haberleşebilmek işi
   • "Böylece insanlar haberleşebilme ortamına kavuşurlar; oysa modernleşmeden önce ülkenin bu şekilde bütünleşmesi söz konusu değildir." (Şerif Mardin)

HABERLEŞTİRMEK

1. [-i] Haberleşme işini yaptırmak
   • "Ali Ersan, sporcularımızın uçakta yiyip içtiklerinden okuyup yazdıklarına kadar her şeyi hem haberleştirdi hem de fotoğrafladı." (Altan Öymen)

HABERLEŞTİRME

1. [isim] Haberleştirmek işi
   • "Söz konusu olayların analizin merkezine alınması, hem uzun soluklu bir haberleştirme sürecine konu olmaları hem de politik bir mücadeleye evrilmeleri nedeniyledir." (Turgay Yerlikaya)

HABERLEŞİLMEK

1. [-le] Haberleşme işi yapılmak
   • "Mesele vilayetin bağlı kazalarıyla haberleşilmek suretiyle vilayet idare meclisinde görüşülerek beş altı seneden beri gerek İslam ve gerek Hristiyan ahaliden birçoğunun Amerika’ya gitmeleri…" (Âdem Kara)

HABERLEŞİLME

1. [isim] Haberleşilmek işi
   • "Hakemler, Fransa Elçiliği ile Haiti Hariciye Nezareti arasında haberleşilme suretiyle belirlenecektir." (Mehmet Temel)

HABERDARLIK

1. [isim] Haberdar olma durumu
   • "Zikrin özünden ibaret olan bu haberdarlık ve agâhlık, halkla sohbette meydana gelir." (Necip Fazıl Kısakürek)

HABERSİZLİK

1. [isim] Habersiz olma durumu; bihaberlik
   • "Hem devrim hem memleketten, milletten habersizlik... Evet, habersizlik..." (Kemal Tahir)

HABERLEŞMEK

1. [nesnesiz, -le] Bir durumu karşılıklı olarak iletmek, karşılıklı olarak haber alıp vermek; iletişmek, muhabere etmek

HABERSİZCE

1. [zarf] Haber vermeden, haberi olmadan; habersiz, gizlice
   • "Patronun deliye döndüğünden habersizce geldi, elindeki şemsiyeye yapıştı." (Rıfat Ilgaz)

HABERLEŞME

1. [isim] Haberleşmek işi; iletişme, muhabere, enformasyon
2. [teknik] Bakınız iletişim
3. Bakınız yazışma
   • "Sivas telgraf merkeziyle İstanbul telgraf merkezi arasında işte şu haberleşme oldu…" (Atatürk)

HABERCİLİK

1. [isim] Habercinin yaptığı iş
   • "Batı medyasında Türkiye’ye yönelik geliştirilen habercilik dili ve söylemi, bir yandan tarafsız habercilik anlayışından oldukça uzak bir tutum sergilemekte…" (Turgay Yerlikaya)

HABERLİLİK

1. [isim] Haberli olma durumu

HABANERA

Kelime Kökeni: (Havana yer adından)

1. [isim] Çok kıvrak bir Küba dansı
2. Bu dansın müziği

HABERDAR

Kelime Kökeni: Arapça ḫaber + Farsça -dār

1. [sıfat] Bakınız haberli
   • "Olup bitenden haberdardır."

HABERSİZ

1. [sıfat] Haberi olmayan, haber almamış, hiçbir bilgisi olmayan; bihaber
2. Haber vermeden; bihaber
3. [zarf] Haberi olmayarak, haberi olmadan
   • "Romancının uyarılarından habersiz kaldınız." (Adalet Ağaoğlu)

HABİSLİK

1. [isim] Habis olma durumu
   • "Bu evde her türlü habislik Mesut Bey'in namına dönerdi." (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

HABERLİK

1. [sıfat] Haber durumunda olan
   • "Böyle kendi kendine yorum yaparken aklına birden, ya haberlik bir şeyler yakalarsam nerede yayınlatacağım sorusu takılmıştı." (Mustafa Yoker)

HABİTUS

Kelime Kökeni: Latince

1. [isim, bitki bilimi] Bitkinin yerindeki durumu, dallanması, köklerinin toprak içerisindeki dağılmasını belirten morfolojik görünüş

HABERCİ

1. [isim] Haber getiren kimse; ulak
   • "Haberciler payitahta ulaştıklarında saray tuhaf bir karışıklık içindeydi." (Bahaeddin Özkişi)
2. Bir haberi usulünce hazırlayan ve yayın organlarında yayımlayan kimse
   • "Haberciler, düzeltmeciler, sekreterler, yazarlar... Bu kadar insan arasında ona da bir yer bulunamaz mıydı?.." (Cevdet Kudret)
3. Muhbir, ihbar eden kimse
   • "Kaçakçı kamyonları bazen, o da bir habercinin yardımı ile içeride yakalanmakta." (Falih Rıfkı Atay)
4. [mecaz] Bir durumun, bir olayın belirtisi
   • "Bu bulutlar yağmurun habercisi olsa gerek."
5. [tarih] Bakınız karakulak (II)