Başında hab olan 7 harfli 5 kelime var. Hab ile başlayan kelimeler listesini scrabble oyununda ya da Türkçe ile ilgili araştırmalarınızda kullanabilirsiniz. Ayrıca içinde hab olan kelimeler listesine ya da sonu hab ile biten kelimeler listesine göz atmak isteyebilirsiniz.

Karmaşık harflerden başında hab bulunan kelimeleri bulmak için Kelime Bulma Makinesi'ni kullanabilirsiniz.

Harf Sayısına Göre Kelimeler

Kelime bulma makinesi Kelime bulma makinesi

Hab Harfleri ile Yazılabilecek Kelimeler

A B H

3 Harfli Kelimeler

HAB

2 Harfli Kelimeler

AB, AH, HA

Daha kapsamlı sonuç için lütfen kelime bulma makinesini kullanın.


Bazı kelimelerin anlamları (Kaynak : TDK)

HABASET

Kelime Kökeni: Arapça ḫabās̱et

  1. [isim] Bakınız kötülük
  2. [eskimiş] Bakınız alçaklık
    • "Senin ne habasetlere kadir olduğunu ben bilirim." (Reşat Nuri Güntekin)
HABERLİ

  1. [sıfat] Bir olay veya durum üzerine bilgisi olan, haberi olan; agâh, haberdar
    • "… iddianın ve savunmanın birbirlerinin yapacaklarından haberli olmaları, iddia ve savunmanın sağlıklı yürütülebilmesi, tarafların dinlenecek tanıklar ve bilirkişiler hakkında araştırma yapabilmeleri…" (Erdal Noyan)
  2. [zarf] Haber vermiş veya almış olarak
    • "İçi, doğmadan önce haberli olmuş olarak, hayata yeni gelmiş biri olarak dünyadaki her tür güzelliğe dokunmak üzere işe başlayacakmış gibi bir hisle doluyordu." (Mehmet Ali Eser)
HABERCİ

  1. [isim] Haber getiren kimse; ulak
    • "Haberciler payitahta ulaştıklarında saray tuhaf bir karışıklık içindeydi." (Bahaeddin Özkişi)
  2. Bir haberi usulünce hazırlayan ve yayın organlarında yayımlayan kimse
    • "Haberciler, düzeltmeciler, sekreterler, yazarlar... Bu kadar insan arasında ona da bir yer bulunamaz mıydı?.." (Cevdet Kudret)
  3. Muhbir, ihbar eden kimse
    • "Kaçakçı kamyonları bazen, o da bir habercinin yardımı ile içeride yakalanmakta." (Falih Rıfkı Atay)
  4. [mecaz] Bir durumun, bir olayın belirtisi
    • "Bu bulutlar yağmurun habercisi olsa gerek."
  5. [tarih] Bakınız karakulak (II)
HABİTUS

Kelime Kökeni: Latince

  1. [isim, bitki bilimi] Bitkinin yerindeki durumu, dallanması, köklerinin toprak içerisindeki dağılmasını belirten morfolojik görünüş
HABİTAT

Kelime Kökeni: İngilizce habitat

  1. [isim] Yerleşme, oturma
    • "Mesela yaşıtı olan ve aynı periferide, aynı habitatta yetiştiği amcasının oğlu, gidip altına bir araba çekmiş. Bu çekememiş." (Mustafa Karnas)
  2. Bitkinin doğal olarak yetiştiği yer, yurt
Kelime Anlamları Kaynağı : Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü